ตอนนี้มีเด็กสาวเจ้าของบล็อกหลายคน ที่ทำให้คนในวงการแฟชั่นระดับโลก ไม่ว่าจะเป็นห้องเสื้อหรือนิตยสารแฟชั่นดังๆ ต้องหันมามองพวกเธอในฐานะผู้สร้างเทรนด์แฟชั่นที่น่าสนใจและต้องจับตามอง เด็กสาวเหล่านี้กลายเป็น “ดาวเด่น” จากการเป็นคนชอบแต่งตัว และนำสไตล์ของตัวเองมานำเสนอผ่านบล็อกส่วนตัว กระทั่งมีแฟนกลุ่มใหญ่สนใจติดตามดูอย่างมากมาย
เจน อัลดริดจ์ ก็เป็นหนึ่งในแฟชั่นบล็อกเกอร์ที่กำลังประสบความสำเร็จในโลกแฟชั่น เมื่อบล็อกซี ออฟ ชูส์ (Sea of Shoes) ที่เธอแต่งตัวในแบบที่ชอบ แล้วโพสท์ท่าถ่ายรูป นำรูปถ่ายของตัวเองในแฟชั่นเสื้อผ้าแบบต่างๆ ที่เธอจับโน่นผสมนี่มาใส่ด้วยกัน มาโพสท์ลงบล็อก (blog) มีคนคลิกเข้าไปดูประมาณวันละ 70,000 ครั้ง จากที่ตอนเริ่มทำบล็อกเมื่อตอนอายุ 15 เธอหวังแค่จะมีคนคลิกเข้ามาดูแค่ 2-3 คนก็พอใจ
“ตอนเริ่มเขียนบล็อก ฉันไม่เคยคิดเลยว่าบล็อกของฉันจะได้รับความนิยมอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้”สาวน้อยชาวเมืองทรอฟี่ คลับ ในรัฐเท็กซัสสหรัฐอเมริกา วัย 18 ปี พูดถึงกระแสตอบรับที่มาไกลกว่าที่ฝันไว้มาก
นอกจากจะมีแฟนเหนียวแน่นในบล็อก อัลดริดจ์ยังมีโอกาสเขียนคอลัมน์ในนิตยสารหลายเล่ม หนึ่งในนั้นก็มีนิตยสารแฟชั่นชื่อดังอย่าง วานิตี้ แฟร์และทีน โว้กด้วย แล้วยังมีโอกาสออกแบบรองเท้าให้กับเออร์เบิน เอ๊าต์ฟิตเตอร์ส(Urban Outfitters)
หรืออย่างทาวี เกวินสันเจ้าของบล็อก สไตล์รู้กกี้ (Style Rookie) วัย 13 ที่มีแฟนๆ สนใจติดตามความเห็นเรื่องแฟชั่นของเธอจำนวนมากก็ได้รับเชิญให้ร่วมออกแบบสินค้าไลน์ใหม่ให้กับทาร์เก็ต (Target) ห้างค้าปลีกระดับยักษ์ใหญ่ของสหรัฐอเมริกา เคยขึ้นปกนิตยสารป๊อป แฟชั่น และมุมมองความเห็นในเรื่องแฟชั่นของเธอ ก็เคยได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารฮาร์เปอร์ บาร์ซาร์ มาแล้ว
เจน เคลท์เนอร์ บรรณาธิการข่าวนิตยสารทีนโว้ก บอกว่า เด็กสาวเจ้าของบล็อกอย่างอัลดริดจ์และเกวินสัน กำลังกลายเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการแฟชั่นอย่างที่ไม่เคยมีใครคาดฝันมาก่อน เด็กสาวเหล่านี้นอกจากจะมีโอกาสได้นั่งแถวหน้าตามงานแฟชั่นใหญ่ๆ แล้ว ยังได้ทำงานร่วมกับเสื้อผ้าแบรนด์เนมดัง นิตยสารแฟชั่นชื่อดัง และอัลดริดจ์ก็เป็นหนึ่งในแฟชั่นบล็อกเกอร์ที่มีบรรดาดีไซเนอร์และบรรณาธิการหนังสือแฟชั่นคอยติดตามอ่านความเห็นในบล็อกของเธอในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา
อัลดริดจ์เล่าถึงจุดเริ่มต้นทำบล็อกซี ออฟ ชูส์ว่า เกิดจากเธออยากมี”โลกแฟชั่นส่วนตัว”เนื่องจากเธอมีรสนิยมในการแต่งตัวไม่เหมือน เพื่อนๆ และเมืองโธรฟฟี่ คลับ ก็เป็นเมือง เล็กๆ ที่ห่างไกลจากเมืองแฟชั่นอย่างนิวยอร์ก “อยู่ที่นี่ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวจากแฟชั่นซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันรัก มันเลยกลายเป็น แรงบันดาลใจให้เราอยากสร้างโลกเล็กๆ ของเราเองขึ้นมา”ทุกวันนี้อัลดริดจ์ไม่ได้ไปโรงเรียน แต่ใช้วิธีเรียนหนังสือที่บ้าน เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ประมาณ4 วันต่อสัปดาห์ ทำงานถ่ายรูปโพสท์ลงบล็อก โดยแต่ละวันเธอจะใช้เวลาหลายชั่วโมงแต่งตัวออกไปโพสท์ท่าถ่ายรูป ชีวิตที่เธอบอกเลยว่าแฮปปี้กับการได้ทำสิ่งที่รัก แล้วยังได้โอกาสดีๆหลายอย่างเข้ามา อย่างเช่น การได้ใส่ชุดของชาแนล ไปนั่งดูแฟชั่นของ Crillon Ball ที่กรุงปารีส ฝรั่งเศส
อย่างไรก็ดี ท่ามกลางชีวิตที่ดู “น่าอิจฉา” ไซม่อน ดูแนน ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของบาร์นี่ย์ ที่นิวยอร์ก ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่า ความดังที่มาเร็วเกินไป อาจกลายเป็น “แรงกดดัน” ต่อแฟชั่นบล็อกเกอร์
“ในวัย 20 ต้นๆ การเป็นคนธรรดานั้นดีกว่า เพราะมันจะทำให้คุณมีโอกาสค้นหาตัวเอง ไม่ต้องมายืนอยู่ในจุดที่ต้องแบกรับความคาดหวังต่างๆ ที่คนอื่นมีต่อคุณ”
ผู้บริหารใหญ่ของบาร์นี่ย์ยังบอกด้วยว่า การที่ใครสักคนจะประสบความสำเร็จในโลกแฟชั่นได้นั้น นอกจากพรสวรรค์ ความสามารถ อีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือ วุฒิภาวะ
“คุณจำเป็นต้องมีวุฒิภาวะ เพื่อใช้รับมือกับเสียงชื่นชมและเสียงของคนที่บอกว่าเกลียดคุณ”
ที่มา: หนังสือพิมพ์มติชน วันที่ 5 เมษายน 53
