เรื่อง:สายสวรรค์ ขยันยิ่ง

ภาพ:อรรถนนท์ จันทร์ทวีศักดิ์

คลิปวิดีโอ:รายการ”สิงห์ทัศนา”มหาดไทยชาแนล

ถอดเทปสัมภาษณ์ : วิรงรอง พรมมี

            ดิฉันได้มีโอกาสสนทนาขอความรู้จากปราชญ์ชาวบ้านมาก็มากมายหลายท่าน ต่างกรรมต่างวาระ จากการทำ หน้าที่พิธีกร และผู้ดำเนินการเสวนาในเวทีต่างๆที่มุ่งเผยแพร่ประสบการณ์ชีวิตและภูมิปัญญาจากปูชนียบุคคลเหล่านั้น เพื่อให้ผู้ที่สนใจโดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ ได้เรียนรู้ความดี ความงาม รวมถึงการเสียสละประโยชน์ส่วนตัว ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ส่วนรวม และพ่อประยงค์ ใจเป็น ก็เป็นปราชญ์ชาวบ้านอีกท่านหนึ่งที่ดิฉันได้มีโอกาสพานพบ เมื่อช่วงต้นปี 2554 นี้  

          “ประยงค์ ใจเป็น” ที่ดิฉันเรียกท่านว่า “พ่อประยงค์” ด้วยความประทับใจในกริยาท่าทางอันอบอุ่นและความกรุณาของท่านตลอดการสัมภาษณ์ ท่านเป็นแกนหลักในการถ่ายทอดวิชาชีวิตที่ดำเนินตามรอยปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง อยู่ที่ศูนย์เรียนรู้บ้านไร่ไผ่งาม หมู่ที่ 5 บ้านหนองตอ ต.เชียงยืน อ.เมือง จ.อุดรธานี ค่ะ แขกไปใครมาโดยเฉพาะผู้ที่ต้องการเรียนรู้วิถีเกษตรแบบพอเพียง หรือวิชาการทำ “ปุ๋ยหมก” (หมกเศษไม้ใบหญ้าและวัชพืชให้กลายเป็นปุ๋ย เรียกว่า ปุ๋ยหมก ที่ไม่ใช่ “ปุ๋ยหมัก” นะคะ)

           พ่อประยงค์ เล่าความหลังเมื่อครั้งวัยเด็กให้ฟังว่า ท่านเป็นเด็กเลี้ยงวัวเลี้ยงควาย ช่วยพ่อแม่ทำไร่ทำนา ฐานะไม่ดี เรียนหนังสือก็ไม่เก่งเรียนได้ที่โหล่ประจำทั้งห้องมีนักเรียน 17 คน ก็สอบได้ที่ 17 แม้ว่าพ่อแม่อยากให้เรียนหนังสือมากแค่ไหน ก็พยายามเรียนได้แค่จบ ป.4 

           ตอนอายุ 14-15 ปี ถูกโจรลักวัวควายไปหมด  ประกอบกับที่ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ ก็เกเร กินเหล้าเมายา  คบเพื่อนไม่ดี  พากันหลงผิดไป ใช้ชีวิตในเส้นทางอันตราย  เกือบถูกนักเลงฆ่าเผานั่งยาง  แต่ด้วยไหวพริบก็เอาชีวิตรอดมาได้แล้วไปบวชเรียนพร้อมกับเพื่อน สึกออกมา เลิกยาเสพติด เลิกเป็นนักเลง  แต่ที่เลิกไม่ได้ก็คือการกินเหล้า  ซึ่งก็ทำให้ยังเป็นคนดีได้ไม่เต็มร้อย 

           วันที่ชีวิตของผู้ชายที่ชื่อ ประยงค์ ใจเป็น เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง คือวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2517 พ่อประยงค์เรียกวันนั้นว่า “วันขวดเหล้าแตก” หรือเป็น “วันตาสว่าง”   เนื่องจากถูกดูถูกดูแคลนจากแม่ค้าที่ไปซื้อของ  ว่าไม่มีปัญญาหาเงินมาจ่ายหรอก เพราะเอาแต่กินเหล้าเมายา ไม่ทำมาหากิน  ค ำ พูดด่าว่าอย่างรุนแรงต่อหน้าคนอื่นๆ ทำให้พ่อประยงค์แค้นใจ จึงตั้งปณิธานว่า “กูต้องเป็นคน ไม่ใช่หมู ไม่ใช่หมา” คือจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกอีกต่อไป จึงขว้างขวดเหล้าแตก แล้วสาบานว่า 10 ปีจากวันนั้นเป็นต้นไป จะไม่ดื่มเหล้าอีกเลย (ซึ่งแม้ปัจจุบันจะผ่านช่วงเวลา 10 ปีของคำ สาบานแล้ว  พ่อประยงค์ก็ไม่หวนกลับไปดื่มเหล้าอีกเลยค่ะ) 

          “สาเหตุที่เปลี่ยนใจจากคนที่เกเรนะครับ ผมคิดว่าวันที่ค้นหาตัวเองพบ วันที่ผมโกรธไปซื้อข้าวแล้วเขาไม่ขายให้ ….ผมก็เลยเขียนกลอนขึ้นไว้ว่า ยามเรามั่งมีมากมายมิตรหมายมอง ยามเราหม่นหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา ยามเราไม่มีหมู่มิตรไม่มองมา ยามมอดม้วยแม้หมูหมาไม่มามอง จากนั้นผมเลยโกรธตัวเอง  ผมจะต้องเป็นคน ผมก็เลยเข้าอบรม(เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง)ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ แต่ก่อนนั้นลูกชาวไร่ชาวนาไม่ได้ทำเกษตรพอเพียงอย่างนี้  ไปอบรมที่ไหนผมก็ไป เขาไม่เรียกผมเขาก็เรียกแต่น้อง หลานผู้ใหญ่บ้าน หลานกำนัน  ผมก็ซ้อนจักรยานหรือเดินไปอยากเข้าอบรมเพื่อที่จะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ ใครไปประชุมเกษตรผมก็ขอไป เขาก็ให้ไป  ไปอบรมนี้ 387 ครั้งแล้วครับ ตอนนี้ผมได้ใบประกาศห้าสิบกว่าใบ”  พ่อประยงค์เล่าด้วยความภูมิใจ

           ที่สำคัญคือ พ่อประยงค์ไม่เพียงแต่เป็นนักเรียนรู้เท่านั้น แต่พ่อประยงค์ยังเป็นนักปฏิบัติตัวจริง ทดลองใช้ชีวิตและทำการเกษตรแบบพอเพียงจนเชี่ยวชาญ สร้างความสุข สร้างรายได้ให้ตนเองและครอบครัวอย่างมั่นคง แล้วก็ชักชวนคนในหมู่บ้านหนองตอตลอดจนคนต่างบ้านต่างถิ่นที่สนใจ ให้ดำเนินชีวิตตามแนวทางนี้บ้าง

          คุณดุษฎี ช่อสูงเนิน นักวิชาการพัฒนาชุมชนชำนาญการ กรมการพัฒนาชุมชน  ได้สรุปปัจจัยความสำเร็จของพ่อประยงค์ว่า”….เป็นผู้ปฏิบัติจริง อย่างจริงจัง ยึดมั่น และก็ทำสม่ำเสมออย่างต่อเนื่อง สามารถประเมินผลได้ เข้าไปประเมินผลตอนไหนก็พบว่าทำอย่างสม่ำสมอ ของแท้ก็ว่าได้ แนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงต้องการให้คนขยัน อดทน ทำจริง ปฏิบัติโดยเริ่มต้นจากการลองผิดลองถูก และพ่อประยงค์เป็นคนที่ขยันนะครับ แกไม่จ้างใครหรอก แกจะระดมลูกเต้าขุดจริงทำจริง ขุดคลองเป็นกิโลเมตรครึ่งแกก็ทำเอาเองเพื่อระบายน้ำเข้าสู่แปลงสาธิตของตนเอง จนกลายเป็นจุดเรียนรู้ที่ใครผ่านไปผ่านมาก็แวะมาดูของพ่อประยงค์ครับ…”

          พ่อประยงค์เป็นคนที่มีต้นทุนในวัยเด็กมาไม่น้อย  แม้ท่านจะไม่ได้เล่าเรียนหนังสือมากนักแต่ถือว่าได้จบการศึกษาวิชาชีวิตเกษตรกร  “ผมเรียนจบคือเป็นชาวไร่ชาวนา เราชาวไร่ชาวนาพ่อแม่พาทำเกษตร แต่มูลเหตุทำด้วยตนนั้นก็มากหลายเพราะไม่ทำตามปู่ย่าหรือตายาย เพราะฉะนั้นพวกชาวนาบางรายถึงยากจน แต่ทำไมบางคนเขามั่งมีศรีสุขเพราะเขาสู้ทุกเรื่องการงานไม่ท้อถอย อุตสาหะทำเอาไว้เป็นบ่อพลอย อย่างน้อยๆ เอาไว้กินเมื่อใกล้ตาย ทรัพย์ในดินสินในน้ำทำไปเถิดก็จะเกิดสิ่งตามมาสมปรารถนา พวกเราทำสิ่งใดสิ่งนั้นต้องตามมา จะเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับความเพียร   (วิ ริ เย นะ ทุก ขะ มัจ เจ ติ ) “คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร….”

           เมื่อถามว่า ชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียงนี้มีหลักปฏิบัติอย่างไร พ่อประยงค์ตอบว่า ” ขยัน ประหยัด ซื่อสัตย์ อดทน ร้อยเปอร์เซ็นต์ บุกบั่น มานะ พยายาม เป็นบ่อเกิดแห่งความสำเร็จ แต่ผมจะสอนคนทั้งหลาย นักศึกษาทั้งหลายว่า พ่อแม่พี่น้องผมขอฝาก 4 ข้อ พูดเป็น ทำเป็น  คิดเป็น สามข้อนี้เป็นทุกคนครับ แต่ข้อที่ 4 คนมักทำไม่ได้ แต่ผมทำข้อที่4 ได้ ผมเลยได้ตำแหน่งมา นั่นก็คือการแก้ปัญหาให้เป็น ผมขอกราบขอบพระคุณพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ท่านบอกว่าคิดผิดให้คิดใหม่ ผมไม่คิดอะไร ผมคิดแค่นี้ ไม่มีอะไรแขวนคอ คิดยามใดว่าพระเจ้าแผ่นดินยังอยู่ดินเลย ผมเคยเหยียบ ทำไมถึงตั้งชื่อว่าอยู่ดิน(หมายถึงพระนาม”ภูมิพล”ซึ่งแปลว่า พลังแห่งแผ่นดิน) ผมยอมรับว่าท่านเป็นองค์ที่ดีที่สุด ท่านเป็นห่วงลูกหลาน  ท่านจึงสั่งสอนให้พออยู่ พอกิน ความสามัคคีคือพลัง การดู การอ่าน การศึกษา โชคปรารถนา ถ้าอยากมีโชคให้แสวงหา ถ้าอยากมีวาสนาต้องมีการกระทำ  ผมจำไว้ไม่เคยลืมมันเขียนยังไง ผมเขียนไว้อ่าน ผมเป็นคนโง่แต่ผมจำได้!!!!

(ชมคลิปวิดีโอ)

เรียบเรียงโดย :สายสวรรค์ ขยันยิ่ง

ขอบคุณคลิปวิดีโอรายการ“ถอดรหัสพิบัติภัย“จากสถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษา[ETV]

                ดิฉันได้มีโอกาสเป็นพิธีกรรายการ “ถอดรหัสพิบัติภัย“ทางสถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ [ETV] เมื่อหลายปีมาแล้ว ได้ความรู้จากวิทยากรของรายการ คือคุณสมศักดิ์ โพธิสัตย์ ซึ่งขณะนั้นท่านดำ รงตำแหน่งเป็นอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี ด้วยความเป็นนักธรณีวิทยาที่เชี่ยวชาญ  จึงสามารถอธิบายเรื่องพิบัติภัยต่างๆ อันเกิดจากธรรมชาติของธรณีวิทยาได้อย่างสนุก เข้าใจง่าย  ดิฉันจึงได้นำ เอาคลิปรายการตอนที่เข้ากับสถานการณ์การเกิดแผ่นดินไหวและสึนามิมาถอดเทป เรียบเรียง เพิ่มเติมข้อมูลบางส่วนที่เป็นปัจจุบันลงไป รวมทั้งตัดคลิปให้มีความยาวพอดีกับการอัพโหลดทาง Youtube ให้ทุกท่านได้เรียนรู้ไปพร้อมๆ กันนะคะ

                เริ่มตอนแรกนี้ เป็นเรื่องแผ่นดินไหว ซึ่งอดีตอธิบดีกรมทรัพยากรธรณีอธิบายให้ฟังว่า

         โลกของเราแบ่งเป็น 3 ส่วน  คือ แกนชั้นใน  ส่วนกลาง และส่วนที่เป็นเปลือกโลก ซึ่งส่วนที่เป็นเปลือกโลกนี่เอง ที่ข้างใต้ของมันมีคลื่นความร้อนหมุนเวียนอยู่ ทำ ให้เปลือกโลกเกิดการขยับตัวอยู่ตลอด ไม่หยุดนิ่ง บางครั้งแผ่นทวีปหนึ่งก็ขยับมาชนกับอีกแผ่นทวีปหนึ่ง  บางครั้งแผ่นมหาสมุทรก็มุดลงไปใต้แผ่นทวีป  เช่น บริเวณเกาะสุมาตรา “ซุนด้า เทรนช์” คือแผ่นมหาสมุทรอินเดีย มุดลงใต้แผ่นทวีป

          เกิดแผ่นมหาสมุทร มุดลงใต้แผ่นทวีปแรงๆ สิ่งที่จะตามมาก็คือ เกิดการหลอมละลายของหินใต้บริเวณนั้น ทำ ให้เกิดภูเขาไฟระเบิดได้ ก่อนภูเขาไฟจะระเบิด  แม็กม่าหรือหินหลอมเหลวใต้โลกก็จะขยับเคลื่อนตัวขึ้นสู่ผิวโลก  ซึ่งทำให้เกิดแผ่นดินไหวได้เช่นกัน

          ส่วนขนาดของแผ่นดินไหวที่เรียกว่า “ริกเตอร์“จะขนาดใหญ่หรือเล็กนั้น ขึ้นอยู่กับความเครียดของเปลือกโลก ซึ่งมันต้องการปลดปล่อยพลังงานออกมา  จุดศูนยนย์กลางแผ่นดินไหว  จะอยู่ใต้เปลือกโลก  หมายถึงบริเวณที่แผ่นเปลือกโลกมุดกันจนเกิดความเครียด

          มาตรา“ริกเตอร์“  ภาษาอังกฤษ เรียก “แม็คนิจูด” แต่ผู้ที่คิดค้นชื่อนายริกเตอร์ จึงนิยมเรียกกันว่า มาตราริกเตอร์  ซึ่งเป็นการวัดขนาด  ไม่ใช่ความแรง  ซึ่งขนาดของแผ่นดินไหวนั้น ไม่ว่าจะวัดจากที่ไหนก็จะวัดได้ตรงกัน  ขนาดเริ่มจาก  0 แต่ไม่มีขนาดใหญ่ที่สุด 

          ความรุนแรงของแผ่นดินไหว  มีมาตราเป็น “เมอร์คัลลี“  ซึ่งวัดเป็นระดับต่างๆ ดังนี้

 ระดับ 1 เมอร์คัลลี  คนธรรมดาจะไม่รู้สึก แคต่เครื่องวัดสามารถตรวจจับได้

ระดับ 2 เมอร์คัลลี(อ่อน) คนที่มีความรู้สึกไว จะรู้สึกว่าแผ่นดินไหวเล็กน้อย

ระดับ 3 เมอร์คัลลี (เบา)คนที่อยู่กับที่จะรู้สึกว่าพื้นสั่น

ระดับ 4 เมอร์คัลลี (พอประมาณ) คนที่สัญจรไปมารู้สึกได้

ระดับ 5 เมอร์คัลลี(ค่อนข้างแรง)คนที่นอนหลับก็ตกใจตื่น

ระดับ 6 เมอร์คัลลี( แรง)ต้นไม้สั่น บ้านแกว่ง สิ่งปลูกสร้างบางชนิดพัง

ระดับ 7 เมอร์คัลลี (แรงมาก)ฝาห้องแยกร้าว กรุเพดานร่วง

ระดับ 8 เมอร์คัลลี(ทำ ลาย)ต้องหยุดขับรถยนต์  ตึกร้าว ปล่องไฟพัง

ระดับ 9 เมอร์คัลลี (ทำ ลายสูญเสีย)บ้านพังตามแถบรอยแยกของแผ่นดิน ท่อน้ำ   ท่อก๊าซขาดเป็นตอนๆ

ระดับ 10 เมอร์คัลลี(วินาศภัย) แผ่นดินแตกอ้า ตึกแข็งแรงพัง รางรถไฟคดโค้ง ดินลาดเขาเคลื่อนตัวหรือถล่มตอนชันๆ

ระดับ 11 เมอร์คัลลี(วินาศภัยใหญ่) ตึกถล่ม สะพานขาด ทางรถไฟ ท่อน้ำและสายไฟใต้ดินเสียหายแผ่นดินถล่ม น้ำ ท่วม

ระดับ 12 เมอร์คัลลี(มหาวิบัติ) ทุกสิ่งทุกอย่างบนพื้นดินแถบนั้นเสียหายโดยสิ้นเชิง  พื้นดินเคลื่อนตัวเป็นลูกคลื่น

            กรมอุตุนิยมวิทยามีสถานีวัดคลื่นแผ่นดินไหวอยู่มากกว่า 20 สถานี    แต่เหตุที่เราต้องอ้างอิงข้อมูลจากกรมธรณีวิทยาของสหรัฐ  ก็เพราะเขามีสถานีอยู่ทั่วโลก  รวมถึงในประเทศไทยก็ตั้งอยู่ที่ จ.เชียงใหม่ ด้วย เขาจึงมีขอบข่ายการวัดแผ่นดินไหวครอบคลุมไปทั่วโลก โดยแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดของไทย 5.6 ริกเตอร์ เกิดขึ้นที่ ท่าสองยาง จ.ตาก  เมื่อปี พ.ศ.2518

                ถึงแม้ว่าประเทศไทยจะไม่ค่อยประสบเหตุแผ่นดินไหวถี่เหมือนกับเพื่อนบ้านเราอีกหลายประเทศ แต่ก็ทราบกันดีว่า เรามีพื้นที่ที่ปรากฎรอยเลื่อนของเปลือกโลกที่ทรงพลัง พร้อมที่จะเกิดแผ่นดินไหวขึ้นได้ทุกเมื่อ ดังนั้น เรียนรู้ เข้าใจ และเตรียมรับมือแผ่นดินไหวกันให้พร้อมค่ะ

(ชมคลิปวิดีโอ)

เรื่อง/ภาพ  : อรรถนนท์ จันทร์ทวีศักดิ์

           ฝูงบินครอบครัวข่าวได้เลือกน้องๆเยาวชนอายุ7-18 ปีจำนวน 100 คนให้มาสัมผัสประสบการณ์การบินครั้งแรก และความสนุกกับทริปพิเศษของพี่ๆทีม Sky Report และยังได้ช่วยเหลือสังคม โดยร่วมกันนำเสื้อผ้าและเครื่องกันหนาวไปมอบให้ผู้ประสบภัยหนาวที่จังหวัดเชียงรายและเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 9 และ 10 ธันวาคม 2553 ซึ่งกิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของ นิทรรศการการบินพลเรือน ครบรอบ 100 ปีของกิจการการบินไทยอีกด้วย

           กฤต เจนพานิชการ หัวหน้าทีมข่าว Sky Report เปิดเผยว่า ทางทีมข่าวได้เปิดโอกาสให้น้องๆช่วยส่ง SMS ในหัวข้อ “ทำไมถึงอยากจะบิน” เข้ามา ซึ่งปีที่แล้วก็เคยจัดไปแล้ว และปีนี้ก็มีน้องๆส่งมาเป็นพันข้อความ ที่หลากความรู้สึก หลายเหตุผล บางข้อความที่ส่งเข้ามาถึงขั้นทำให้อึ้งกับความคิดของพวกเขา  จนคัดเลือกได้เพียง 100 คน ที่โดนใจสุดๆ ซึ่งเป็นโอกาสหนึ่งของน้องๆที่จะได้สัมผัสกับประสบการณ์สนุกๆ บนเครื่องบิน ซึ่งแอร์เอเชียได้สนับสนุน 2 เที่ยวบินแบ่งกลุ่มเดินทางไปเชียงราย 50 คนและ ไปเชียงใหม่ 50 คน ซึ่งน้องๆจะได้ทราบว่าเครื่องบินนั้น นอกจากจะเดินทางไปทำข่าวแล้วยังสามารถช่วยเหลือสังคมได้เช่นกัน

          เยาวชนกลุ่มแรกที่ได้บินกับสายการบินแอร์เอเชียในวันที่ 9 ธันวาคม 2553  มี “คุณทัศพล แบเลเว็ลด์” ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร พร้อม ผู้บริหารช่อง 3 และทีมข่าว Sky Report ร่วมเดินทาง โดยได้นำผ้าห่ม ผ้าพันคอ ถุงยังชีพ ที่ได้รับความอนุเคราะห์จากผู้ใหญ่ใจดี ทั้งในหน่วยงานของภาครัฐและเอกชนในการสนับสนุนสิ่งของ เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยหนาว ไปมอบที่บ้านห้วยขม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย

          ความพิเศษของเครื่องบินโดยสารที่น้องๆ ทั้ง 50 คนใช้โดยสารนั้น เป็นเครื่องบินแบบใหม่ที่สายการบินแอร์เอเชียได้นำเข้ามาใช้ ปัจจุบันมีจำนวน ทั้งสิ้น 20 ลำ และอนาคตข้างหน้าจะมีอีก 20 ลำ เป็นเครื่องบิน แอร์บัส เอ320 เป็นอากาศยานที่มีพิสัยบินระยะใกล้ถึงปานกลาง จำนวน 180 ที่นั่ง ผลิตจากประเทศฝรั่งเศส  และ เริ่มให้บริการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 โดย Air France และยังคงได้รับความนิยมจนถึงปัจจุบัน ด้วยยอดการผลิตมากกว่า 3,000 ลำ ทำให้ เอ 320 เป็นเครื่องบินพาณิชย์ที่มีการผลิตมากเป็นอันดับสอง เป็นรองเพียงคู่แข่งอย่าง โบอิ้ง 737

          สำหรับ เด็กหญิงปฏิตา ปกครอง หรือ น้องลูกไม้ อายุ 8 ปี ศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนคุ้มทองวิทยา แรงบันดาลใจที่ทำให้น้องลูกไม้มาร่วมกิจกรรมกับข้อความ SMS ที่ว่า “หนูอยากอยู่ใกล้ๆพ่อ” หลายคนเมื่ออ่านข้อความนี้ก็ต้องคิดเหมือนผม ในตอนแรกว่า คุณพ่อของน้องลูกไม้เป็นนักบิน ด้วยความสงสัยผมเลยถามต่อว่า “คุณพ่อเป็นนักบินหรือจ๊ะ”

          น้องลูกไม้ตอบมาด้วยน้ำเสียงใสๆ อย่างไร้เดียงสา ว่า “คุณพ่อหนูเสียชีวิตไปแล้วค่ะ คุณพ่ออยู่บนท้องฟ้า หนูเลยอยากมาอยู่ใกล้ๆคุณพ่อ”

          ความรู้สึกของผมในตอนนั้นอึ้ง แบบบอกไม่ถูก แต่ก็ถามน้องลูกไม้ต่อไปว่าตอนนี้หนูได้อยู่ใกล้ๆคุณพ่อแล้วหนูอยากบอกอะไรคุณพ่อ?

          น้องลูกไม้ตอบโดยไม่ต้องหยุดคิดเลยว่า “หนูคิดถึงพ่อมากค่ะ” ความรู้สึกของผมในตอนนั้นรู้สึกถึงความรักที่น้องลูกไม้มีต่อคุณพ่อ ส่วนอีกด้านหนึ่งก็ทำให้ผมได้หวนนึกถึงจินตนาการของตัวเองตอนเป็นเด็กเหมือนกัน ที่ผู้ใหญ่มักจะสอนว่า  “เมื่อเราตายแล้วจะได้ขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้า”

          นอกจากนี้น้องลูกไม้ยังบอกถึงสาเหตุที่อยากขึ้นเครื่องบินด้วยว่าเพราะเธออยากเป็นนักบิน   และสำหรับกิจกรรมวันนี้ทำให้ได้ทั้งมาหาพ่อ และยังได้เพื่อนใหม่จากการเดินทางร่วมกัน และอนาคต “หนูจะต้องขึ้นมาทำงานบนนี้ ในฐานะนักบินให้ได้” น้องลูกไม้บอกอย่างมุ่งมั่น

          เช่นเดียวกับ เด็กหญิงขวัญนรี สุขสำราญ หรือน้องขวัญ อายุ 10 ปี ศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทศบาลเมืองท่าข้าม 3 ที่มาไกลถึงจังหวัดสุราษฎร์ธานี   น้องขวัญเล่าว่า ได้ออกเดินทางมาจากจังหวัดสุราษฎร์ธานีตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคมที่ผ่านมาเพื่อมาร่วมขึ้นเครื่องบินครั้งแรก น้องขวัญยังบอกอีกว่า นอกจากจะได้ขึ้นเครื่องบินครั้งแรกแล้ว เธอยังได้ประสบการณ์ไปเล่าให้เพื่อนๆ ที่โรงเรียนฟังได้อีกด้วย

          ความเหมือนโดยบังเอิญ สำหรับน้องลูกไม้ และน้องขวัญ ที่ผมมีโอกาสพูดคุย คือทั้ง 2 คนได้สูญเสียบุคคลที่อันเป็นที่รักไปตั้งแต่เด็ก และนี่ถือเป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้รับความใกล้ชิดจากความรู้สึกที่น้องได้จินตนาการว่าจะได้อยู่ใกล้ๆพ่อ บนท้องฟ้าสีขาว อันสดใสในวันนี้

          รอยยิ้มและเสียงหัวเราะพูดคุยของเด็กๆบนเครื่องบินทั้ง 50 คน ฟังแล้วดูมีความสุข สนุกสนาน ยิ่ง ณ นาทีที่เครื่องบินทยานขึ้นท้องฟ้า และลงสู่พื้น เสียงลุ้นของเด็กๆก็ยิ่งดังและลุ้นกันอย่างตัวโก่ง จวบจนนาทีที่เครื่องบินบินในระดับปกติเสียงกรี๊ด หวีดร้อง และเสียงปรบมือก็หายไป จนทำให้ผมและผู้โดยสารท่านอื่นลุ้นไปตามๆกัน

          หลังจากนั้นนาทีแห่งความสุขก็เกิดขึ้น พนักงานต้อนรับ นำอาหารมาบริการให้แก่ผู้โดยสาร และร่วมเล่นเกมส์เพื่อแจกของรางวัล โดยมี คุณจินดารัตน์ จินตนเสถียร หรือ เลดี้ ดาด้า หนึ่งในพนักงานต้อนรับของสายการบินแอร์เอเชียที่คอยเอ็นเตอร์เทน ผู้โดยสารด้วยน้ำเสียง สำนวนภาษา และท่าทางที่ร่าเริงแจ่มใส จนทำให้น้องๆ และผู้โดยสารอดที่จะยิ้ม และหัวเราะไม่ได้ตลอดการเดินทาง

          เลดี้ ดาด้า บอกว่า ความแตกต่างของการให้บริการระหว่างผู้ใหญ่กับเด็ก จะมีความแตกต่างกันที่เด็กต้องคอยดูแลเรื่องอาการอาเจียน และรายละเอียดเล็กๆน้อยที่เด็กไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้  แต่สำหรับผู้ใหญ่ก็จะบริการในอีกรูปแบบหนึ่งที่จะสุภาพ เรียบร้อยขึ้น แต่ยังคงยึดหลักที่จะสร้างความสุข และรอยยิ้มให้แก่ผู้โดยสาร สำหรับวันนี้ก็ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้น้องๆมีความสุขกับประสบการณ์การบินครั้งแรก

           ระยะเวลา 1ชั่วโมง 20 นาทีบนเครื่องบินที่เหินเวหา อยู่เหนือก้อนเมฆ จนถึงท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดเชียงราย น้องๆเยาวชนพร้อมทีมงานก็เดินทางมุ่งหน้ายังโรงเรียนบ้านห้วยขม ตำบลแม่ยาว จังหวัดเชียงราย ซึ่งห่างจาก สนามบินประมาณ 8 กิโลเมตร

           นักเรียน ครูอาจารย์ ผู้ปกครอง และเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิกระจกเงา รอต้อนรับพวกเราด้วยชุดประจำเผ่าม้ง การมอบสิ่งของช่วยเหลือผู้ประสบภัยหนาวนอกจากน้องๆที่โรงเรียนบ้านห้วยขมจะได้รับแล้ว  การมอบสิ่งของในวันนี้ยังส่งให้มูลนิธิกระจกเงา และจังหวัด เพื่อส่งต่อยังพื้นที่ประสบภัยที่ห่างไกลออกไปอีก โดยมีทีมข่าวของครอบครัวข่าว3 ติดตามโครงการไปจนถึงมือชาวบ้านเลย 

           หลังจากนั้นน้องๆเยาวชนก็เดินทางกลับไปยังขึ้นเครื่องบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดเชียงราย และโดยสารกลับมาที่กรุงเทพมหานครในช่วงเย็น

            แม้จะเป็นช่วงเวลาแค่ 1 วัน ในกิจกรรม “พาน้อง ท่องฟ้า…พาไออุ่น” แต่ สามารถทำให้เยาวชนที่เข้าร่วมโครงการนี้ได้รับความสุขถึง 2 ต่อ คือ สุขที่เป็นผู้ให้แก่คนที่เดือดร้อน และสุขที่เป็นผู้รับจากผู้อื่น และนี่ก็เป็นเอกลักษณ์ของสังคมไทยมีมาตั้งแต่อดีต ที่เยาวชนเหล่านี้ได้เรียนรู้จากชีวิตจริงในวันนี้………..

(คลิกชมคลิปวีดีโอ ติดตามรายงานพระอัจฉริยาภาพของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ )

(คลิกชมคลิปวีดีโอ ติดตามรายงานโครงการพระราชดำริ แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับพลังงานทดแทน)

(คลิกชมคลิปวีดีโอ ติดตามรายงานโครงการพระราชดำริ แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับลม)

(คลิกชมวีดีโอ ติดตามรายงานโครงการพระราชดำริ แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับน้ำ)

              โรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขต 1 ถึง 19 โรงเรียนได้ตั้งอยู่ใน อ.เมือง และ อ.สามโคก จ.ปทุมธานี ถูกผลกระทบจากน้ำท่วมตั้งแต่เดือนตุลาคมเป็นต้นมาจึงได้จัดสรรเงินบริจาคและสิ่งของที่มีประชาชนและหน่วยงานต่างๆ มอบผ่านครอบครัวข่าว 3 มามอบให้ตัวแทนทั้ง 19 แห่ง โดยใช้วัดโบสถ์ (บวรธรรมกิจ) เป็นจุดศูนย์กลาง

              คาราวานสื่อการเรียนการสอนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม 53 ผ่านครอบครัวข่าว 3 จึงลงพื้นที่ในวันที่16 พฤศจิกายน 2553 เพื่อส่งมอบน้ำใจให้เด็กๆทั้ง 19 โรงเรียน

                โดยมีนายธานี  สามารถกิจ  ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี มาเป็นประธานในพิธี  พร้อมด้วยหน่วยงานต่างๆทั้งภาครัฐและเอกชนให้การสนับสนุนในการออกร้านอาหารและหน่วยบริการต่างๆ

                สำหรับโรงเรียน 19 แห่งที่ถูกผลกระทบจากอุทกภัย ในปีนี้ส่วนใหญ่เป็นโรงเรียนที่อยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยาถูกน้ำท่วมมาตั้งแต่กลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ ผ่านไปนานกว่า 1 เดือนแล้ว แต่ยังมีอีกหลายโรงเรียนที่มีน้ำท่วมขัง บางแห่งห้องสุขาก็ไม่สามารถใช้การได้  จึงยังไม่สามารถเปิดทำการเรียนการสอน โดยเฉพาะห้องเรียนระดับชั้นอนุบาล ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ชั้นล่างของอาคารเรียน ทำให้หนังสือเรียนและอุปกรณ์การเรียนเสียหายหมด กำหนดการเดิมต้องเปิดเรียนตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน ที่ผ่านมาขณะนี้เปิดเรียนได้ครบ เพียง 14 แห่ง อีก 5 โรงเรียนที่เหลือเปิดได้เป็นระดับชั้น แต่ รร.วัดโบสถ์แห่งนี้เป็นโรงเรียนเดียวที่จะเปิดได้ในวันที่ 18 พ.ย. ที่จะถึงนี้

          และทุกครั้งที่มีคาราวานช่วยผู้ประสบอุทกภัยก็จะมีนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มาร่วมแบ่งบันน้ำใจ และร่วมสร้างร้อยยิ้มให้กับน้องๆ ด้วย ซึ่งนำทีมโดย ต๊ะ วริษฐ์ ทิพย์โกมุท,ก็อต จรายุ ต้นตระกูล,นนท์ ชานนท์ ทิพย์กนก,บีน ธนานนท์ ตั้งไพบูลย์,โบว์ โชติมา นวคุณากร  และที่พลาดไม่ได้ตามคอนเซ็ปต์ งามอย่างมีคุณค่า เพื่อการศึกษาของเด็กไทย คือ หนูสิ สิริรัตน์ เรืองศรี มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2010 และ ลูกตาล สิรัญญา สุขประเสริฐ รองอันดับ3 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2010 เอาเป็นว่างานนี้ทำให้น้องๆที่นี้ ได้ทั้งสิ่งของ รอยยิ้ม และความสุข ที่เหล่าผู้ใจบุญได้มาร่วมสร้างให้อีกวันหนึ่งเลยทีเดียว  ……….    

     (คลิกชมคลิปวีดีโอ)

…………………………………………………………………………………………

 เรื่อง: อนุสรณ์ มีบุญ   \   ภาพ: ชัยเวช ดวงมั่น          นิสิตฝึกงาน

          หลายท่านอาจชินกับภาพของคุณกอบสุขยืนถือโทรโข่งตัวน้อยนิดในบทบาทผู้จัดละครตัวฉกาจที่เรียกว่าหาตัวจับยากเลยทีเดียว แต่ในช่วงที่เกิดปัญหาอุทกภัยที่ผ่านมานี้ภาพที่หลายคนติดตาไม่แพ้กันคือ คุณกอบสุข นั้นควงคู่กับคุณแหม่ม จินตหรา สุขพัฒน์ ทั้งหอบ แบกสิ่งของบริจาคอย่างกุลีกุจอ พร้อมด้วยเหล่าศิลปินดาราอย่างคับคั่ง ส่วนทางเหล่าดาราหลังจากที่ทยอยขนของที่นำมาบริจาคลงจากรถเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็กระจายตัวประจำซุ้มอาหารไม่ว่าจะเป็นซุ้มส้มตำรสแซบ ข้าวขาหมู หมีผัดโคราช ข้าวเม่า ขนมจีน ฯลฯ อีกซุ้มหนึ่งที่เจิดจรัสไม่แพ้ใครในงานนี้ก็จะเห็นได้ว่า จะเป็นใครไม่ได้นอกจาก สิ-สิริรัตน์ มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2010 ที่งานนี้ยืนยิ้มหวานแจกโอวัลตินให้แก่น้องๆนักเรียนอย่างสนุกสนาน พร้อมเปิดเผยว่า “สิ เองก็มีความสุขมากค่ะได้มาแจกโอวัลตินให้น้องๆนึกถึงตอนสิเป็นเด็กๆเลยค่ะ เห็นน้องเข้าแถวยาวแบบนี้ก็ดีใจที่ทำให้เขามีความสุขขึ้นมาได้บ้างค่ะ”

           ดารานักแสดงทั้งหมดกล่าวว่าพวกเขาเป็นคนของประชาชนเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ประชาชนได้รับความเสียหายมีผลกระทบต่อร่างกายและจิตจิต  จึงอาสาช่วยเยียวยาให้จิตใจดีขึ้น ทั้งนี้ยังกล่าวอีกว่าเต็มใจที่จะทำให้ทุกคนมีความสุข และหันกลับมายิ้มสยามได้เหมือนเดิม โดยมองว่าการทำความดีเพื่อตอบแทนสังคมนั้นเป็นสิ่งที่สมควรทำโดยไม่ต้องหวังสิ่งตอบแทน เช่นเดียวกับในหลวงของเราที่ทุ่มเทพระวรกาย ริเริ่มโครางการพระราชดำริต่างๆมากมายเพื่อปวงชนชาวไทย  จึงเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าหากในหลวงยังทรงพระวรกายแข็งแรงดังเดิมขณะนี้พระองค์ต้องทรงออกเยี่ยมและให้กำลังใจประชาชนของพระองค์อย่างแน่นอน

เรื่อง: อนุสรณ์ มีบุญ   \   ภาพ: ชัยเวช ดวงมั่น          นิสิตฝึกงาน

             เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 ที่ผ่านมาครอบครัวข่าว 3 พร้อมด้วย ดารานักร้องนักแสดงและมิสไทยแลนด์เวิลด์ 2010 เป็นตัวแทนพี่น้องชาวไทยมอบสื่อการเรียนการสอนในโครงการ “คาราวานสื่อการเรียนการสอน ช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม 2553 ครอบครัวข่าว 3” นำร่องลงพื้นที่ให้ความช่วยเหลือ 40 โรงเรียนที่อำเภอปักธงชัย จ.นครราชสีมา ก่อนหน้านี้หลายท่านอาจได้ติดตามข่าวที่น่าตกใจว่าโคราชจมบาดาลทั้งเมือง ผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งอพยพประชาชนหนีน้ำ แทบไม่ทัน ทั้งที่เมืองโคราชนั้นอยู่ในที่ราบสูงไม่เคยมีใครคิดว่าจะเกิดเหตุน้ำท่วมที่รุนแรงเช่นนี้

               จากการสัมภาษณ์ คณะครู นักเรียน และชาวบ้านที่เข้าร่วมโครงการในครั้งนี้พบว่าทุกคนต่างดีใจที่ยังมีหน่วยงานต่างๆให้ความสำคัญ  แม้ว่าเหตุการณ์น้ำท่วมจะผ่านพ้นไปหลายวันแล้ว  แต่โรงเรียนในอำเภอปักธงชัยซึ่งได้รับความเสียหายจากภัยธรรมชาติเป็นจุดแรกๆยังคงมีร่องรอยความเสียหายจากเหตุการณ์น้ำท่วมเที่กิดขึ้น โดยโรงเรียนที่มีความเสียหายต่ำสุดประมาณ 40,000 บาท และเสียหายสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 1,620,000 บาท สรุปแล้วมีผู้เสียหาย ณ วันที่ 24 ตุลาคม 2553 เป็นครูและนักเรียนจำนวน 7,678 คน เป็นเงินมูลค่ากว่า 11,914,300 บาท

                 สถานการณ์น้ำท่วมใหญ่ในปีนี้เกิดขึ้นและขยายวงกว้างไปในหลายพื้นที่  ความช่วยเหลือจากภาครัฐก็ไม่ทันท่วงที ครอบครัวข่าว 3 จึงเป็นองค์กรหนึ่งที่ช่วยบรรเทาทุกข์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเป็นสื่อกลาง การระดมพล สิ่งของเครื่องใช้ และเปิดรับบริจาคเงินไปช่วยเหลือ พร้อมหน่วยงานเอกชนตั้งซุ้มให้บริการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าจากโรงเรียนเทคโนโลยี-ชนะพลขันธ์ และวิทยาลัยเทคนิคราชสีมา

                คุณ มโนประภา กลัดภิบาล ผู้ประสานงานโครงการคาราวานสื่อการเรียนการสอนฯเปิดเผยว่า จากเหตุการณ์นี้ทางผู้บริหารบริษัท บางกอก เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ได้มีการจัดตั้งกองทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัยด้วยเงินที่ได้รับบริจาค จากภาคประชาชนมาแบ่งเป็นโครงการต่างๆเพื่อช่วยซับน้ำตาให้แก่ผู้ประสบภัยและคาราวาน 3 สื่อการเรียนการสอนฯ โดยได้นำ สิ่งของอุปกรณ์การเรียนการสอน ชุดเครื่องนอนสำหรับเด็กอนุบาล สายไฟ โต๊ะญี่ปุ่น ฯลฯ  มอบให้โรงเรียนต่างๆทั้งนี้มีภาคเอกชนเข้าร่วมด้วยเช่น สำนักพิมพ์แมก ที่ได้นำหนังสือเรียนและหนังสือนิทานมาร่วมบริจาคในโครงการนี้ และมองว่าการช่วยเหลือชาวไทยในครั้งนี้เป็นสัญชาตญาณที่คนไทยทุกคนมีอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว ยิ่งเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงที่ไม่เคยเกิดมาก่อน ยิ่งเป็นสิ่งที่ต้องตระหนักรู้กันได้แล้วว่าธรรมชาติต้องการเตือนอะไรคนไทย และคนทั้งโลก พวกเราควรหาทางป้องกันในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นตามมา โดยที่สำคัญที่สุดในสังคมไทยเราคือ “ทำอย่างไรให้อยู่ในการศึกษา ทำอย่างไรให้เกิดเป็นทัศนคติที่จะให้ทุกคนรักษ์และหวงแหนในธรรมชาติ ทำอย่างไรให้เยาวชนไทยรุ่นหลังนั้นไม่ใช่แค่ทำ หรือรณรงค์แค่เพียงฉาบฉวย พอหมดกระแสก็หยุดนิ่งไม่ได้คิดที่จะรณรงค์อย่างต่อเนื่อง แต่ให้ทุกคนทำตลอดเมื่อมีโอกาส  เพียงเท่านี้ก็จะไม่เกิดภัยธรรมชาติที่รุนแรงขนาดนี้”

                จากเหตุการณ์ครั้งนี้ถึงเป็นการช่วยเหลือในเบื้องตันที่คนไทยในหลายๆภาคส่วนช่วยกัน จะเห็นได้ว่าแม้เป็นเพียงกำลังเล็กๆที่มีจิตใจช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์เมื่อมารวมกันช่วยจริงจังก็สามารถทำงานที่ยิ่งใหญ่ได้สำเร็จ หากคนไทยรักกันและช่วยเหลือเกื้อกูลกันแบบนี้ทุกครั้งไม่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายประเทศไทยก็จะยังคงเป็นประเทศที่สวยงามและอบอุ่นตลอดไป