กล่าวสำหรับ “แม่น้ำปุก”ไหลผ่านทางตะวันออกของหมู่บ้าน ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร เป็นแม่น้ำสายหลักที่ใช้เลี้ยงชีพและประกอบอาชีพเกษตรกรรมของประชาชนในหมู่บ้านกว่า 160 ครัวเรือน

          วันนี้ที่น้ำปุกมีเสียงตอกดังสนั่นป่าเมื่อตามเสียงไปจึงพบว่าเป็นการทำฝายไม้แบบดั้งเดิม ปัจจุบันพบน้อยมาก ปัญหาเรื่องการแย่งชิงน้ำในปัจจุบันจะพบเห็นในหลายพื้นที่ ด้วยสาเหตุสำคัญเพราะปริมาณน้ำที่มีน้อยลงทุกปีโดยเฉพาะในฤดูแล้ง ศึกชิงน้ำจะเกิดประจำ เหตุที่น้ำเหลือน้อยลงในทุกแม่น้ำส่วนใหญ่มาจากป่าต้นน้ำหายไป และผู้ใช้น้ำบริหารน้ำไม่มีระบบ หรือมือใครยาวสาวได้สาวเอา

          ดังนั้น ทางภาคเหนือจึงมีบุคคลสำคัญที่เป็นผู้ทรงภูมิด้านการจัดการน้ำหรือ การแบ่งสัดส่วนการใช้น้ำแก่ผู้ใช้น้ำในหมู่บ้านหรือพื้นที่ของตนเองได้อย่างลงตัวโดยไม่ให้เกิดปัญหาการแย่งน้ำ คือ “แก่ฝาย”หรือ “นายฝาย” แต่ละหมู่บ้านจะมีเพียงคนเดียวเท่านั้น

          มูล บุญมั่นเป็น “แก่ฝาย”หรือ”นายฝาย”แห่งบ้านน้ำปุก อายุ 56 ปี กล่าวว่าแม่น้ำปุกคือแม่น้ำสายหลักของชาวน้ำปุกการรักษาแม่น้ำปุกเพื่อใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่าสูงสุด คือหน้าที่สำคัญต้องร่วมแรงร่วมใจกันดูแล  ดังนั้น ทุกปีคนน้ำปุกจะร่วมกันตีฝายน้ำปุก เพื่อให้เก็บกักน้ำ ดักตะกอน ชะลอน้ำ ให้ผืนป่าใกล้เคียงชุ่มชื้น โดยใช้ไม้ทำเป็นหลักหลายขนาดตอกลงไปในน้ำและยึดให้แน่นเป็นแผงขวางตลอดแนวลำน้ำประมาณ 50 เมตร (ขึ้นอยู่กับความกว้างของลำน้ำ) ยาวประมาณ 25 เมตร

          “ประมาณเดือนมีนาคมทุกปี หรือช่วงก่อนที่น้ำจะมา จะมีล่ามฝายทำหน้าที่แจ้งทุกครัวเรือนส่งตัวแทนเข้าร่วมตีฝาย หากครัวเรือนใดที่ไม่ส่งตัวแทนมาจะเสียค่าปรับวันละ 200 บาท แต่ละครั้งการตีฝายจะทำเพื่อซ่อมแซมฝายส่วนที่เสียหายจากน้ำพัดในปีที่ผ่านมา จะเสียหายมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับแรงน้ำ หากปีไหนที่ฝายเสียหายมากจะต้องใช้เวลาตีฝายประมาณ 5-7 วัน หากเสียหายน้อย 1-2 วัน ก็เสร็จ

          “การตีฝายเกิดขึ้นเพราะทุกคนทุกฝ่ายมีส่วนร่วม ตั้งแต่เด็ก ผู้นำ ประชาชน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ของดอยผาช้างซึ่งเป็นลูกหลานในหมู่บ้านและสมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบล ที่เป็นตัวแทนหมู่บ้าน ร่วมกันคนละไม้ละมือเมื่อถึงเวลาตีฝายเสร็จแล้วทุกคนจะได้ใช้น้ำร่วมกัน

          “ฝายที่ตีเสร็จเรียบร้อยจะทำให้พื้นที่หน้าฝายมีการกักเก็บน้ำได้มากขึ้น จากนั้นน้ำจะถูกผันไปใช้ในท้องที่การเกษตร คือ นาข้าวที่มีมากถึง 500 ไร่ ดังนั้น เมื่อถึงเวลาจะใช้น้ำประมาณเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน(ปางเก้า) และทำนาเสร็จในเดือนธันวาคม(ปางสี่) พวกเราผู้ใช้น้ำจะมีการทำพิธีเลี้ยงผีขุนน้ำขอใช้น้ำตอนปางเก้า และขอบคุณหลังใช้น้ำตอนปางสี่

          มูลกล่าวอีกว่า การตีฝายเพื่อซ่อมแซมหรือเลี้ยงผีขุนน้ำแม่น้ำปุก คือสิ่งที่สื่อให้เห็นว่าคนน้ำปุกมีความรักษ์ป่า รักษ์น้ำ โดยยึดความสามัคคีเป็นหลัก

          ฝายน้ำปุกแห่งนี้ เรียกกันตามภาษาพื้นบ้านว่า “ฝายน้ำดั้น” อายุฝายลูกนี้ ผู้เฒ่าในหมู่บ้านเล่าให้ฟังสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบันคาดว่าเกือบ 200 ปี ครั้งแรกทำฝายมีครัวเรือน 5-6 หลังเท่านั้นก่อนที่ทางการจะประกาศให้เป็นหมู่บ้านแต่นั้นมาชาวบ้านได้ตีฝายซ่อมฝายทุกปีจนถึงปัจจุบัน

          “ฝายน้ำปุกมีความสำคัญต่อคนในหมู่บ้านอย่างมาก ดังนั้น ชาวบ้านที่มีพื้นที่มากใช้น้ำมากต้องนำหลักไม้มามาก แต่รายที่มีน้อยก็นำหลักไม้มาน้อยโดยยึดจำนวนไร่ของที่ทำกินเป็นหลักเช่น ไม้หลักใหญ่ยาว 100 ซม. ไร่ละ 5 อัน ไม้หลักเล็กยาว 30 ซม. ไร่ละ 80 อันและ ไม้ตีขวางยาว 100 ซม.ไร่ละ 15 อัน และดินหรือหิน 3 ถัง (ครึ่งกระสอบฟาง) ทั้งหมดนี้ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ เลยเพราะชาวบ้านช่วยกันหามาได้เอง แต่หากปีไหนที่ฝายเสียหายหนัก อบต.ก็ออกมาช่วยซ่อมให้ โดยมีงบประมาณหรือเครื่องจักรกลช่วยทุ่นแรงชาวบ้านและจากนั้นมาทุกปี เมื่อถึงเวลาซ่อมฝายพวกผม ซึ่งเป็น ส.อบต. และ นายกอบต.จะลงมาร่วมทำกิจกรรมกับชาวบ้านตลอด”

          ส่วนการทำหน้าที่ “แก่ฝ่าย” หรือ”นายฝาย” เป็นตำแหน่งที่ต้องเสียสละอดทน และมีไหวพริบแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเกี่ยวกับการจัดการน้ำให้ได้ตลอดเวลา และเป็นงานที่ไม่มีค่าตอบแทนแม้แต่บาทเดียว

          “ถึงไม่มีค่าตอบแทนใดๆ ผมก็เต็มใจนะ เพราะว่าเป็นความไว้วางใจและให้เกียรติเราจากคนทั้งหมู่บ้าน ไม่ใช่ใครจะเป็นได้ง่ายๆ ต้องได้รับการยอมรับและมีความรู้เรื่องการจัดการน้ำ การแบ่งน้ำให้กับคนใช้ได้อย่างดี รวมถึงแก้ปัญหาพิพาทเรื่องน้ำ ซึ่งเกิดขึ้นทุกปีด้วย การทำงานตรงนี้ความสำคัญไม่ได้อยู่ที่เงินแต่อยู่ที่ความสุขกับการได้อยู่กับผืนป่ามีน้ำใช้ตลอดปี และชุมชนมีความสามัคคี ร่วมกันทำนุบำรุงฝายคือกิจกรรมที่ยึดเหนี่ยวคนน้ำปุกด้วยดีเสมอมา”

          ที่มา: หนังสือพิมพ์มติชน

          เรื่องแรก ตำรวจงานปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับน้ำมันเชื้อเพลิง นำหมายค้นศาลอาญาธนบุรี ที่ 161/2553 ลงวันที่ 22 เม.ย. 2553 ตรวจค้นที่บ้านเลขที่ 215/8 หมู่ 3 แขวงทุ่งครุ เขตราษฎร์บูรณะกทม.

          พ.ต.ท.ธราดล เหมพัฒน์พนักงานสืบสวนกองปราบฯ รองหัวหน้าชุดปฏิบัติการและการข่าวที่ 1 ชุดเฉพาะกิจของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (สตช.)มีภารกิจหลักคือสืบสวนตรวจสอบน้ำมันเชื้อเพลิงทุกกรณี นำชุดปฏิบัติการตรวจค้นเป้าหมาย

          พบนายบุญลือ คงศรี อายุ 35 ปี และ น.ส.คารคิดบุตระ อายุ 38 ปี เป็นผู้ดูแลสถานที่ ผลการตรวจค้นพบน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไวไฟน้อย (น้ำมันหล่อลื่นที่ใช้แล้ว) บรรจุอยู่ในถังขนาด 200 ลิตร จำนวน 700 ถัง มีน้ำมันหล่อลื่นบรรจุอยู่รวมประมาณ 1.4 แสนลิตรราคาประเมินถังละ 1,200 บาท รวมมูลค่า 8.4 แสนบาท

          ทั้งสองคนยอมรับว่า น้ำมันหล่อลื่นที่ใช้แล้ว เป็นของนายประกิจ อมรเจริญ จดทะเบียนการค้าเศรษฐภัณฑ์ เลขที่ 187/81-82 ซ.พุทธบูชา 41 ถนนพุทธบูชา

          แขวงบางมด เขตทุ่งครุ กทม. แต่ในเวลาไล่เลี่ยกันมี น.ส.วราภรณ์ มาตรา อายุ 43 ปี ภูมิลำเนาอยู่ที่ จ.กาฬสินธุ์ มาแสดงตัวต่อตำรวจชุดตรวจค้นว่าเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง เธอยอมรับว่าไม่มีใบอนุญาตให้มีไว้ครอบครองซึ่งวัตถุอันตราย ชนิดที่ 3 (วอ.8) ตาม พ.ร.บ.วัตถุอันตราย  พ.ศ. 2535 และใบอนุญาตประเภทกิจการควบคุมประเภทที่ 3 ตาม พ.ร.บ.ควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2542 จึงถูกแจ้งข้อหาหลายกระทง โทษจำคุกไม่เกิน2 ปี ปรับไม่เกิน 2 แสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

          ขั้นตอนการจับกุม พ.ต.ท.ธราดล เล่าว่า สืบทราบว่ามีการเก็บน้ำมันใช้แล้วอยู่จริง จึงแจ้ง พ.ต.อ.นรศักดิ์เหมนิธิ รองผู้บังคับการกองปราบฯ หัวหน้าชุดปฏิบัติการก่อนนำกำลังจับกุม

          สำหรับผู้เก็บน้ำมันใช้แล้ว ต้องปฏิบัติตาม พ.ร.บ.เชื้อเพลิง ซึ่งกำหนดว่า น้ำมันชนิดไหนเก็บได้จำนวนเท่าไร ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของชุมชน เพราะหากเกิดการรั่วไหลก็เป็นมลภาวะต่อชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในละแวกดังกล่าว ทั้งต่อระบบทางเดินหายใจและร่างกาย

          ดังนั้น ภาครัฐจะมองว่าสิ่งใดก็ตามที่เป็นวัตถุอันตราย เช่น แบตเตอรี่เก่า หรือน้ำมันหล่อลื่นใช้แล้ว การเก็บต้องขออนุญาตและเก็บรักษาให้ดีพร้อมต้องตรวจสอบไม่ให้นำไปใช้ซ้ำเพราะเสี่ยงต่อการปลอมปน

          คดีที่ฮือฮาเพิ่งเกิดมาไม่กี่วันนี้เอง เมื่อมีคนร้ายยิงจรวดอาร์พีจีเข้าใส่ถังน้ำมันของคลังน้ำมันบริษัทแทปไลน์นั่นเอง เสียวสันหลังวาบ หากผนังเก็บน้ำมันมีความหนาไม่เพียงพอ ระเบิดทะลุเข้าไปถึงน้ำมันอาจจะเกิดการระเบิดของเปลวเพลิงครั้งใหญ่ การจับคนที่ยิงอาร์พีจีก็คงเป็นไปได้ยาก คงจะถูกลวกสยองคากองเพลิงไปด้วยเป็นแน่แท้

          ช่างฮึกเหิมไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง ลงมือระหว่างที่มีการประกาศพระราชกำหนดบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน 2548 เสียด้วย การปฏิบัติการครั้งนั้นจรวดอาร์พีจียิงไปโดนถังน้ำมัน 1 ถัง จาก 4 ถังแต่ละถังมีความจุ 20 ล้านลิตร แต่ถังที่โดนระเบิดมีน้ำมันเหลืออยู่ครึ่งเดียว ทำให้น้ำมันไหลรั่ว 3 หมื่นลิตรและเกิดเพลิงลุกไหม้

          เจ้าหน้าที่ต้องใช้เวลากว่า 1 ชั่วโมงถึงควบคุมเพลิงไว้ได้ เบื้องต้นประเมินความเสียหายจากน้ำมันที่รั่วไหลและค่าซ่อมแซม ประมาณ 2 ล้านบาท ใช้เวลาซ่อมแซม60 วัน

          วัวหายล้อมคอกทันที นพ.วรรณรัตน์ ชาญนุกูล รมว.พลังงาน สั่งการให้อธิบดีกรมธุรกิจพลังงานเรียกประชุมผู้ประกอบการคลังน้ำมัน 80 แห่ง คลังก๊าซ 30 แห่งทั่วประเทศมาหารือ และเตรียมความพร้อมถึงมาตรการรักษาความปลอดภัย ที่ต้องเพิ่มความเข้มงวดมากขึ้นเพราะไม่ทราบว่าคนร้ายจะก่อเหตุเมื่อไหร่อีก

          อีกทั้งยังประสานงานไปยัง สตช. เพื่อขอความร่วมมือให้จัดตำรวจมาอารักขาความปลอดภัยบริเวณรอบนอกคลังน้ำมัน หรือให้ตั้งด่านตรวจบางจุดในถนนรอบเขตปริมณฑลที่เป็นที่ตั้งคลังน้ำมัน โดยคลัง

          น้ำมันบางแห่งอาจจะต้องขอตำรวจเข้าไปรักษาความปลอดภัยด้วย อีกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันแต่กระทบกับเศรษฐกิจอันฝืดเคืองของประเทศโดยตรง มีข้อมูลจากหาดใหญ่โพลล์ ของมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ สำรวจความเห็นประชาชนใน 14 จังหวัดภาคใต้ พบว่าคนใต้ส่วนใหญ่ให้ความสนใจกับราคาน้ำมันแพงเป็นอันดับหนึ่ง จึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีการซื้อหา “น้ำมันเถื่อน” กันเอิกเกริกสาเหตุหลักส่วนต่างของราคาน้ำมันเถื่อนถูกกว่าน้ำมันในตลาดถึงลิตรละ 10-15 บาท เส้นทางการลักลอบเริ่มต้นจากมาเลเซีย หากขนกันทางบกจะมีจุดที่พบบ่อย 2 จุด คือ ด่านปาดังเบซาร์ อ.สะเดา จ.สงขลาและด่านวังประจัน จ.สตูล ทั้งสองด่านนี้มีการลักลอบนำน้ำมันเข้ามาจำหน่ายประมาณ 2-3 หมื่นลิตรต่อวัน

          วิธีของพ่อค้ารายย่อยจะใช้รถยนต์ส่วนตัวและดัดแปลงตัวถังบรรจุน้ำมันเพื่อให้สามารถเติมน้ำมันได้เพิ่มจากถังขนาดปกติที่ติดมากับรถประมาณ 100-200 ลิตร คนทำมีรายได้เป็นกอบเป็นกำ 500-1,000 บาทต่อวัน ทำให้พ่อค้ารายย่อยจำนวนมากหันมาลักลอบนำน้ำมันเถื่อนเข้ามาขายเพิ่มขึ้นกว่า 300-400 ราย

          ตำรวจพบอีกว่ามีวิธีตบตาใหม่ๆ เช่น นำป้ายทะเบียนปลอมมาใส่ และพ่นสีรถใหม่เพื่อหลอกไม่ให้จับได้ ใน อ.สะเดา นั้นแสบไม่ใช่เล่น ผู้ค้าน้ำมันเถื่อนรายย่อยในพื้นที่มีประมาณ 10 ราย แต่ละรายจะลงทุนซื้อรถป้ายแดงมาดัดแปลงถังน้ำมัน เพื่อให้เติมน้ำมันได้ครั้งละมากๆ โดยความจุจะอยู่ที่ประมาณ 900-1,000 ลิตร

          สถานีบริการน้ำมันเถื่อนจะว่าจ้างคนขับรถวันละ1,500-2,000 บาท ขับเข้าออกวันละ 2 เที่ยวต่อวัน ก่อนจะส่งขายต่อพ่อค้าคนกลางและปั๊มหลอด หากเป็นปั๊มหลอดขายลิตรละ 24-25 บาท ถ้าพ่อค้าคนกลางลิตรละ26-27 บาท เพื่อนำไปขายต่อให้ลูกค้าในราคาลิตรละ30-31 บาท

          ที่แสบทรวงก็คือ มีวิธีการตบตาเจ้าหน้าที่โดยปรับแต่งเข็มวัดน้ำมัน เพื่อรองรับการเติมน้ำมันเต็มถังที่มีขนาดใหญ่ขึ้น โดยเข็มวัดน้ำมันจะแสดงว่ามีการเติมน้ำมันไม่เต็มถัง แม้น้ำมันจะเต็มความจุแล้วก็ตามเจ้าหน้าที่ก็มักจะปล่อยผ่าน เพราะดูจากเข็มวัดน้ำมันเป็นหลัก

          ลือกันอีกว่า พ่อค้าน้ำมันยังจ่ายใต้โต๊ะให้แก่ปั๊มน้ำมันในฝั่งมาเลเซียเพื่อให้ปั๊มเติมน้ำมันในปริมาณเท่าไรก็ได้ แต่หากไม่จ่าย ทางปั๊มจะเติมให้แค่ 70-80 ลิตรเท่านั้น ค่าใช้จ่ายใต้โต๊ะก็อยู่ที่ 3 หมื่นบาท/เดือน หากวิ่งเข้าออกได้วันละ 2 เที่ยว แต่ละเที่ยวจะนำน้ำมันออกมาได้ประมาณ 900-1,000 ลิตร/วัน รายได้มหาศาลแบบนี้ถึงกล้าได้กล้าเสีย

          อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่รัฐต้องปรับตัวให้รู้เท่าทันกลโกงของแก๊งค้าน้ำมันเถื่อน เพราะหากรอดหูรอดตาไปมากเท่าไหร่ หรือเจ้าหน้าที่รัฐรู้เห็นเป็นใจเสียเอง ก็จะทำให้ประเทศชาติสูญเสียรายได้จากการเก็บภาษีสรรพสามิตจำนวนมหาศาลในแต่ละปีมากเท่านั้น!!!  เจ้าหน้าที่รัฐต้องปรับตัวให้รู้เท่าทันกลโกงของแก๊งค้าน้ำมันเถื่อนเพราะหากรอดหูรอดตาไปมากเท่าไหร่ หรือเจ้าหน้าที่รัฐรู้เห็นเป็นใจเสียเองก็จะทำให้ประเทศชาติสูญเสียรายได้จากการเก็บภาษีสรรพสามิตจำนวนมหาศาลในแต่ละปีมากเท่านั้น–จบ–

          ที่มา: หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

     น.พ.ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ ที่ปรึกษากรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข กล่าวว่า ตามที่กรมสุขภาพจิต ดำเนินการสำรวจอารมณ์ทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองในขณะนี้ โดยสุ่มสำรวจประชาชน 4 ภาค ภาคละ 200 คน และในกรุงเทพฯ อีก 200 คน เริ่มสำรวจก่อนเกิดเหตุการณ์วันที่ 10 เม.ย. 1 ครั้ง และหลังจากเหตุการณ์วันที่ 10 เม.ย. อีก 3 ครั้ง โดยจากการสำรวจครั้งล่าสุดพบว่า ภาพรวมทั้งประเทศ มีอารมณ์ร่วมทางการเมืองอยู่ในขั้นรุนแรงร้อยละ 25-30 แต่ที่น่าห่วงมากที่สุด คือ ผลสำรวจเฉพาะประชาชนในกรุงเทพฯ เพราะมีระดับอารมณ์ทางการเมืองรุนแรงสูงกว่าทุกภาค และสูงมากที่สุดเท่าที่เคยสำรวจมา คือ สูงถึงร้อยละ 37 ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าห่วงมาก นับเป็นภาวะวิกฤติของสุขภาพจิตประชาชนในกรุงเทพฯ เพราะการที่มีอารมณ์ทางการเมืองรุนแรงจะส่งผลต่อระดับความเครียด จิตใจว้าวุ่น นอนไม่หลับ ทั้งยังส่งผลกระทบต่อบุคคลอื่น เช่น เกิดการโต้แย้ง ทะเลาะวิวาท และเมื่อพบกับผู้ที่มีความเห็นต่างกัน มีโอกาสที่จะเกิดความรุนแรงสูง

     น.พ.ยงยุทธ กล่าวต่อไปว่า หากพบว่า มีอาการกังวลต่อปัญหาบ้านเมือง ต้องคอยติดตามข่าวสารตลอด ชอบชวนคุยเรื่องการเมือง แสดงว่า มีอารมณ์ทางการเมืองเข้าขั้นรุนแรง 1.ควรบริหารเวลาให้เหมาะสม ไม่ควรติดตามข่าวสารติดต่อกันเป็นเวลานาน 2.ลดการรับข้อมูลข่าวสาร โดยเฉพาะสื่อที่กระตุ้นอารมณ์ นำเสนอข่าวด้านเดียว 3.หาวิธีการลดความเครียด เช่น การออกกำลังกาย สวดมนต์ ทำสมาธิ เป็นต้น ในส่วนครอบครัวและชุมชนก็เป็นอีกส่วนที่จะช่วยลดอารมณ์ผู้ที่มีอารมณ์ทางการเมืองรุนแรงด้วยการรับฟัง ชื่นชม ห่วงใย และให้คำแนะนำ ขณะที่เครือข่ายสังคมในอินเทอร์เน็ต ควรลดความรุนแรงใน
การแสดงอารมณ์ และความคิดเห็นลงด้วย

3 พ.ค. 53 : องค์กรวิชาชีพสื่อ สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย สมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย และองค์กรวิชาชีพสื่อต่างๆ จึงได้นัดรวมตัวกันที่อาคารสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เพื่ออ่านแถลงการณ์วันเสรีภาพสื่อมวลชนโลกและร่วมเสวนา “สื่อเสรีร่วมสร้างสันติภาพ”ตั้งแต่เวลา 09.30 น. วันนี้

วันที่ 3 พฤษภาคมของทุกปี เป็นวันเสรีภาพสื่อมวลชนโลก หรือ World Press Freedom Day ซึ่งเป็นวันที่เน้นย้ำเจตนารมณ์ และหลักการพื้นฐานของเสรีภาพสื่อมวลชนทั่วโลก คือ เสรีภาพในการแสดงออก ให้ประชาชนของทุกประเทศได้ร่วมกันให้ความสำคัญกับการที่สื่อมวลชนจะต้องมีเสรีภาพ ซึ่งย่อมหมายถึงการที่ประชาชน จะมีเสรีภาพด้วย

สำหรับประวัติ วันเสรีภาพสื่อมวลชนโลก ถือกำเนิด เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยองค์การการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ ยูเนสโก ได้เสนอให้สมัชชาใหญ่แห่งองค์การสหประชาชาติ ประกาศให้วันที่ 3 พฤษภาคมของทุกปีเป็นวันเสรีภาพสื่อมวลชนโลก เพื่อย้ำเจตนารมณ์และหลักการที่เป็นพื้นฐานของเสรีภาพสื่อมวลชนทั่วโลก ซึ่งก็คือเสรีภาพในการแสดงออก

วันดังกล่าวเป็นวาระที่ประเทศต่าง ๆ รัฐบาล ประชาชน และสื่อมวลชน จะได้ร่วมกันปลุกจิตสำนึก พิจารณาและพัฒนาข้อคิดข้อเสนอต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับเสรีภาพในการแสดงออกของสื่อมวลชน ทั้งยังเป็นโอกาสให้ประเทศต่างๆ ทั่วโลกร่วมกันเฉลิมฉลองและประเมินสถานการณ์ของเสรีภาพในการแสดงออกของสื่อมวลชน

 ที่มา : TNNThailand.com

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงห่วงใยพสกนิกรพื้นที่ภาคเหนือ ประสบปัญหามลพิษหมอกควันและภัยแล้ง ล่าสุดศูนย์ปฏิบัติการฝนหลวงภาคเหนือตอนบน เริ่มดำเนินการทำฝนหลวงแล้ว…

          นายสมชัย เรืองสุทธินฤภาพ ผู้อำนวยการศูนย์ปฏิบัติการฝนหลวงภาคเหนือตอนบน กล่าวว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงห่วงใยพสกนิกรพื้นที่ภาคเหนือ ทั้งปัญหามลพิษหมอกควันและภัยแล้ง ทรงรับสั่งกับกองงานส่วนพระองค์ ให้ติดตามงานอย่างใกล้ชิด ทั้งนี้ปีนี้มีความชื้นน้อย ซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญการทำฝนหลวง ในระยะแรกจะแก้ปัญหามลภาวะของจังหวัดเชียงราย และพะเยาก่อน หลังจากนั้นจะย้ายไปดำเนินการทางตอนล่างของภาคเหนือ

          นายสุพัฒน์ หวังวงศ์วัฒนา อธิบดีกรมควมคุมมลพิษ กล่าวถึงสถานการณ์หมอกควันในพื้นที่ อ.แม่สาย จ.เชียงราย ว่า มีปริมาณฝุ่นสูงถึง 278.2 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ซึ่งส่งผลต่อสุขภาพประชาชน และจากการตรวจวัดปริมาณฝุ่นละออง พบจำนวนจุความร้อนสะสมสูงสุด 616 จุด ที่เชียงใหม่ รองลงมาคือ น่าน และลำปาง

          สำหรับความร่วมมือระหว่างประเทศ ในการแก้ปัญหาหมอกควันข้ามแดน ได้จัดส่งหน่วยตรวจวัดคุณภาพอากาศเคลื่อนที่ เข้าไปตรวจวัดคุณภาพอากาศในพม่าและลาว พร้อมแจ้งที่ประชุมคณะทำงานอนุภูมิภาคแม่น้ำโขงให้สมาชิก ได้แก่ พม่า ลาว เวียดนาม และกัมพูชา เฝ้าระวังและควบคุมการเผาในที่โล่งอย่างเคร่งครัดตลอดหน้าแล้งนี้

          ด้านนายสวัสดิ์ วัฒนายากร องคมนตรี ได้เชิญผู้แทนส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ร่วมกันหารือถึงวาระเร่งด่วน และรับทราบพระราชเสาวนีย์ สมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ ที่พระองค์ทรงห่วงปัญหาการขาดแคลนน้ำ และการขาดแคลนอาหาร ซึ่งตนเองได้เข้าร่วมหารือด้วย พร้อมทั้งรายงานความคืบหน้าการให้ความช่วยเหลือในส่วนของกระทรวงเกษตรฯ แก้ไขปัญหาภัยพิบัติด้านการเกษตรจังหวัด เข้าไปตรวจสอบจำนวนพื้นที่ประสบภัยแล้ง รวมทั้งด้านปศุสัตว์และประมงในทุกจังหวัด โดยเบื้องต้นให้ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ได้ทันที ทั้งนี้จะจัดประชุมในวันที่ 15 มี.ค.นี้ ซึ่งจะดำเนินมาตรการช่วยเหลือตามแผนงานของกระทรวงและรัฐบาลต่อไป

          ขณะที่กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า จัดโครงการก่อสร้างฝายกั้นน้ำเฉลิมพระเกียรติ แก้ปัญหาภัยแล้งในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยมุ่งเน้นให้สร้างฝายกั้นน้ำแบบง่ายๆ จากวัสดุธรรมชาติที่มีในท้องถิ่น โดยอาศัยความร่วมมือจากประชาชนในพื้นที่ และใช้กำลังของเจ้าหน้าที่ทหารเป็นแรงงานหลักในการก่อสร้าง เป็นการแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของเจ้าหน้าที่ ในการให้ความช่วยเหลือประชาชน

          ทั้งนี้กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า ได้ทำการก่อสร้างฝายขึ้นในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ไปแล้ว จำนวน 30 ฝาย จากเป้าหมายที่ตั้งเอาไว้ให้ครอบคลุมทุกพื้นที่ 282 ฝาย

          ด้านนายบุญสนอง สุชาติพงศ์ โฆษกกรมชลประทาน เปิดเผยว่า ในส่วนการช่วยเหลือประชาชนที่อยู่ในพื้นที่ประสบภัยภัยแล้งและขาดแคลนน้ำอย่างเร่งด่วน กรมชลประทานได้เตรียมแผนช่วยเหลือไว้ 39 จังหวัด ขณะนี้จัดส่งเครื่องสูบน้ำเข้าไปช่วยเหลือพื้นที่นอกเขตชลประทานในภาคเหนือรวม 15 จังหวัด จำนวน 231 เครื่อง ภาคอีสาน 10 จังหวัด จำนวน 215 เครื่อง ภาคกลาง 11 จังหวัด จำนวน 116 เครื่อง และภาคใต้ 3 จำนวน 33 เครื่อง รวม 39 จังหวัด 595 เครื่อง สำหรับประชาชนที่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม สามารถไปร้องขอได้ที่ อบต. อบจ. นายอำเภอ ชลประทานจังหวัด และหน่วยงานในพื้นที่ได้ทั้งหมดกว่า 30 หน่วยงาน

           ขณะที่นายวันชัย สุทธิวรชัย ผวจ.ชัยภูมิ กล่าวว่า ขณะนี้ได้มีการประกาศพื้นที่ประสบภัยพิบัติภัยแล้งแล้ว 4 อำเภอ ประกอบด้วย อ.ภูเขียว อ.บ้านแท่น อ.บ้านเขว้า และ อ.เมืองชัยภูมิ บางส่วน มีราษฎรได้รับความเดือดร้อนประมาณกว่า 2 พันครัวเรือน จำนวนกว่า 9 พันคน ส่วนใหญ่เป็นการขาดแคลนน้ำอุปโภคบริโภค และน้ำการเกษตรบางส่วน โดยเฉพาะผู้ที่ปลูกข้าวนาปรัง บางส่วนต้นข้าวเริ่มยืนต้นแห้งตายแล้วกว่า 2 พันไร่ สำหรับการช่วยเหลือ ได้มอบหมายให้ทางอำเภอต่างๆ เบิกจ่ายเงินช่วยผู้ประสบภัยแล้งอำเภอละ 1 ล้านบาท ส่วนที่เกินนั้นได้เร่งให้ทำเรื่องมาเบิกเงินกับทางจังหวัด เพื่อขุดลอกคูคลองให้น้ำไหลเข้าพื้นที่การเกษตรได้มากขึ้น

          ทางด้านนายวันชัย สุทิน ผวจ.กำแพงเพชร กล่าวว่า จังหวัดได้เตรียมความพร้อมช่วยเหลือประชาชนในพื้นที่ประสบภัยแล้ง โดยสั่งการให้ทุกอำเภอจัดตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้ง พร้อมจัดน้ำอุปโภคบริโภคให้แก่ครัวเรือนในทุกอำเภอ ส่วนน้ำเพื่อการเกษตรได้ประสานไปยังโครงการชลประทานจังหวัดและทุกหน่วยงานของชลประทานที่อยู่ในทุกพื้นที่ให้จัดสรรน้ำแก่เกษตรกรให้เพียงพอ และประชาสัมพันธ์ทำความเข้าใจเกษตรกรในการบริหารจัดการน้ำในช่วงหน้าแล้ง  นอกจากเตรียมการเรื่องของการจัดสรรน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคแล้ว ยังเน้นย้ำให้เจ้าหน้าที่ดูแลเรื่องการเกิดไฟป่าโดยให้หมั่นตรวจสอบบริเวณที่เสี่ยงต่อการเกิดไฟป่าเพื่อทันต่อการปฏิบัติหน้าที่

ที่มา: นสพ.ไทยรัฐ วันที่ 13 มีนาคม 2553

          ประสาท พงษ์ศิวาภัยกรรมการสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ(ป.ป.ช.) กล่าวว่า สาธารณสมบัติของแผ่นดินเป็นเรื่องใหญ่ ครอบคลุมกว้างขวาง ตั้งแต่ป่าไม้ ภูเขาชายทะเล แม่น้ำลำคลอง หรือที่ดินสาธารณะ การบุกรุก ครอบครองสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมายาวนาน การปราบปรามจึงเป็นเรื่องยากมาก เพราะมันมีมากมายมหาศาลทั่วประเทศ ดังนั้น ป.ป.ช. จึงได้กำหนดยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตขึ้นเมื่อปี 2552 เพื่อการแก้ไขปัญหาการทุจริตอย่างยั่งยืน โดยมุ่งเน้นการอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ทั้งภาครัฐ การเมืองเอกชน และประชาชน ช่วยรักษาสมบัติชาติ

          1.สร้างจิตสาธารณะปรับเปลี่ยนทัศนคติ ให้มีความคิดว่าสาธารณสมบัติของแผ่นดิน คือสมบัติของทุกคน ประชาชนทุกคนมีสิทธิตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่นๆ ในการคัดค้าน แจ้งเบาะแส ร้องเรียน และฟ้องร้อง เมื่อเห็นการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อสาธารณสมบัติของชาติ การส่งเสริมให้บุคคลใกล้ชิด เช่น ครอบครัว เพื่อน เกิดจิตสำนึก และว่ากล่าวตักเตือนทักท้วงเมื่อมีการทำลายสาธารณสมบัติ

          2.การเสริมสร้างเครือข่ายสามารถทำได้ทั้งในรูปแบบการจัดตั้งกันเองโดยประชาชนในชุมชนเดียวกัน หรือจัดตั้งจากการดำเนินงานของภาครัฐหรือเอกชน มีการวางระเบียบแบบแผนที่ชัดเจนเพื่อเป็นพลังในการปกป้องสาธารณสมบัติของชาติ

          3.การเข้ามีส่วนร่วมในการพิทักษ์สาธารณสมบัติด้วยวิธีต่างๆ เช่น การหยิบเอาภูมิปัญญาชาวบ้านด้านวัฒนธรรม ประเพณี พิธีกรรม หรือความเชื่อของชุมชนท้องถิ่นมาปรับประยุกต์ใช้เป็นกุศโลบายพิทักษ์สาธารณสมบัติของแผ่นดิน

 วิธีการ

          1.การสร้างคน สร้างเครือข่ายที่ชัดเจน-โครงการประชาศึกษาและชุมชนสัมพันธ์ มีการสร้างเครือข่าย ด้วยการสัมมนาแกนนำประชาชนป้องกันการทุจริต ที่เป็นตัวแทนอำเภอละ 2 คน ใน 75 จังหวัด ทั่วประเทศ โดยได้รับการสนับสนุนจากกรมการพัฒนาชุมชน ในการคัดเลือกแกนนำประชาชน และเป็นหน่วยบริหารโครงการในการดำเนินกิจกรรมของแกนนำเครือข่ายประชาชนที่ผ่านการสัมมนา และได้รับงบประมาณส่วนหนึ่งสนับสนุนจากสำนักงานป.ป.ช.

          2.การเผยแพร่ความรู้ทางสังคม- การอบรมความรู้เกี่ยวกับระเบียบ กฎหมาย ที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริต แลกเปลี่ยนประสบการณ์กรณีเจ้าหน้าที่ของรัฐทุจริต ให้กับหน่วยงานภาครัฐ เช่น บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้บริหาร สมาชิกสภา ข้าราชการพนักงานท้องถิ่น การร่วมเป็นวิทยากรให้ความรู้ในหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน

          3.การเชื่อมโยงเครือข่ายต่างๆการจัดทำฐานข้อมูลเครือข่าย การสนับสนุนกิจกรรม และการจัดทำจดหมายข่าว เพื่อเผยแพร่กฎหมาย ระเบียบของสำนักงาน ป.ป.ช. การเผยแพร่ ผลการดำเนินกิจกรรมเครือข่ายทั่วประเทศ

          4.การใช้สื่อเพื่อสร้างจิตสำนึกการผลิตสปอตในรูปแบบต่างๆ เพื่อเผยแพร่ทางวิทยุ โทรทัศน์การผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ หนังสือนิทานสำหรับเด็กและเยาวชน วีซีดี

          5.การจัดกิจกรรมเพื่อเผยแพร่นโยบายสาธารณะสู่ประชาชนการแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนการจัดกิจกรรมวันสถาปนา การแถลงข่าวเปิดตัว-โครงการ การจัดกิจกรรมวันเด็ก และการจัดโครงการ ป.ป.ช. เคลื่อนที่แบบบูรณาการ ฯลฯ

          มีการเสนอแนะให้มีการใช้กระบวนการวิชาการเข้ามามีส่วนร่วม เช่น การให้นักวิชาการมีส่วนในการตรวจสอบ ทุกโครงการของรัฐ การใช้ระบบภูมิสารสนเทศ นักวิชาการด้านการเงิน การธนาคาร การใช้ข้อมูลจากการวิจัยของนักวิชาการสถาบันการศึกษา ร่วมกันตรวจสอบโครงการทุกโครงการของรัฐ เพื่อสร้างจิตอาสาว่าภาระในการปกป้องสาธารณสมบัติแผ่นดิน และรู้ดีว่านี่คือหน้าที่สำคัญยิ่งในฐานะที่เกิดเป็นคนไทย–จบ–

          ที่มา: หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

          ในแถลงการณ์ขอแงองค์การอาหารโลก ที่ออกเผยแพร่ผ่านทางเว็บไซค์ ได้ระบุถึงรัฐบาลไทยได้แสดงความจำนงในการบริจาคข้าวสารจำนวน 20,000 ตัน องค์การอาหารโลก เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยชาวเฮติซึ่งมีมูลค่าประมาณ 340 ล้านบาท โดยบริษัทการบินไทย รับหน้าที่ในการจัดส่งข้าวสารจำนวน 100 ตัน แรกทางอากาศ ออกเดินทางในวันนี้ ไปยังประเทศเฮติ เพื่อส่งมอบให้โครงการอาหารโลก นำไปดำเนินการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้อย่างทันท่วงที

         นอกจากนี้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ได้ร่วมแรงร่วมใจกับประชาชนชาวไทยและภาคธุรกิจ ในการระดมรวบรวมเงินบริจาคเพื่อสนับสนุนโครงการอาหารโลก ซึ่งมียอดบริจาคทั้งสิ้น 170 ล้าน หรือประมาณ 5 ล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อสมทบทุนจัดหาอาหารช่วยเหลือประชาชนชาวเฮติ ซึ่งกำลังอยู่ในภาวะวิกฤติ และต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน โดยนำเงินบริจาคดังกล่าว เข้าเฝ้าทูลละอองพระบาท ทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งเป็นทูตพิเศษของโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติ ด้านโครงการอาหารโรงเรียน เพื่อพระราชทานให้โครงการอาหารโลกนำไปดำเนินงานต่อไป

         นายเคนโร โอชิดาริ ผู้อำนวยการสำนักงานภูมิภาคเชีย ของโครงการอาหารโลกกล่าว “จากประสบการณ์ทำงานประเทศต่างๆ ร่วมกับโครงการอาหารโลก ไม่เคยปรากฏมาก่อนว่า มีประชาชนในประเทศใดที่จะสามารถรวบรวมน้ำใจและยืนมือให้ความช่วยเหลือแก่เพื่อนมนุษย์ได้อย่างมากมายและทันท่วงที ได้เท่ากับสิ่งที่ได้เห็นจากน้ำใจของประชาชนคนไทยในวันนี้”

         การที่รัฐบาลไทยได้เข้ามอบความช่วยเหลือเพิ่มเติมจากน้ำใจที่ประชาชนชาวไทยได้รวบรวมกันให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยอย่างดีจากภาคธุรกิจ นั้นแสดงถึงน้ำใจไมตรีอันอบอุ่นของชาวไทย และศักยภาพในการร่วมแรงร่วมใจในยามฉุกเฉิน เพื่อส่งผ่านความช่วยเหลือไปยังผู้ประสบภัยชาวเฮติ ซึ่งอยู่ไกลอีกซีกโลกหนึ่งได้อย่างทันการณ์

ที่มา :  นสพ.โพสต์ ทูเดย์ วันจันทร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2552

โดย :วรธาร ทัดแก้ว

         วิวัฒน์ ศัลยกำธร ประธานสถาบันเศรษฐกิจพอเพียง กล่าวว่า สถานการณ์ปัจจุบันเป็นเวลาที่เหตุการณ์ทุกอย่างได้ชี้ให้เห็นถึงวิกฤตต่างๆ ที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นวิกฤตด้านสิ่งแวดล้อม โรคระบาดทั้งคน สัตว์และพืช วิกฤตเศรษฐกิจข้าวยากหมากแพง วิกฤตความขัดแย้งของสังคมและสงคราม จำเป็นอย่างยิ่งว่าบุคคลต้นแบบที่มีการนำทฤษฎีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไปใช้จนประสบความสำเร็จต้องได้รับการขยายผลเป็นตัวอย่างให้คนในสังคมได้เห็นและเดินตาม

         อย่างไรก็ตาม บุคคลที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้เป็นทั้งเกษตรกรเป็นทั้งนักธุรกิจที่นำเอาทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไปใช้แล้วประสบความสำเร็จและความสุขในชีวิต  ซึ่งที่นำมากล่าวในที่นี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น

ผู้ใหญ่สมศักดิ์ เครือวัลย์ : ที่ 1 ไร่ทำเงินเป็นล้าน

         เจ้าของศูนย์กสิกรรมธรรมชาติสองสลึง จ.ระยอง ก่อนที่จะนำเอาศาสตร์พระราชามาใช้เคยเป็นหนี้ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ร่วมล้านบาทจากการทำทุเรียนจนต้องหนีหนี้ไปอยู่ที่อื่น แต่สุดท้ายต้องกลับบ้านเพราะธนาคารจะยึดที่ เมื่อกลับมาก็ได้เจอกับวิวัฒน์ ศัลยกำธร ได้ชักนำให้ใช้ทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงด้วยการพึ่งตนเอง

          ทุกวันนี้ชีวิตของเขาพลิกกลับสู่ความสุขอีกครั้งจากการไปดูงานที่แหล่งเรียนรู้ต่างๆ แล้วเริ่มต้นทดลองทำปุ๋ยหมัก ทดลองเลี้ยงปลา กบ ที่สุดก็พบว่าที่ดินเพียง 1 ไร่ก็ทำรายได้ถึง 1 ล้านบาท พร้อมยอมรับว่าวิชาของในหลวงนั้นสามารถปลดเปลื้องทุกข์และหนี้ได้จริง สามารถคิดต่อยอดไปได้เรื่อยๆ ต้องยอมรับว่าชีวิตนี้รอดเพราะปุ๋ยหมัก เพราะปุ๋ยหมักนี้เอาไปสร้างอาหารอื่นๆ ได้ เช่น ทำให้มีข้าว ผัก ผลไม้ และอื่นๆ

กันธร ทองธิว : แค่นำทฤษฎีฯ มาคิดก็สำเร็จไปกว่าครึ่ง

         ทายาทรุ่นที่ 3 ของตระกูลวิริยะพันธ์ ผู้บริหารเมืองโบราณ สานความฝันของการสร้างแหล่งเรียนรู้ทางศิลปวัฒนธรรมให้คนรุ่นหลัง ผู้พลิกจากขาดทุนกว่าปีละ 40 ล้านมาตลอด 30 ปี มาเป็นการอยู่รอดอย่างยั่งยืนด้วยการนำเอาทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ให้กับชุมชนเมืองโบราณกว่า 400 ชีวิตอยู่ร่วมกันได้ด้วยการพึ่งตนเอง
โดยที่เมืองโบราณมีการผลิตน้ำยาอเนกประสงค์ มีการทำงานปลอดสารพิษ มีการนำน้ำมันเหลือใช้จากร้านอาหารต่างๆ มาผลิตเป็นไบโอดีเซลเพื่อใช้กับรถนำเที่ยวในเมืองโบราณ มีการผลิตน้ำยาอเนกประสงค์ใช้เอง ปลูกข้าว ปลูกผักปลอดสารพิษเพื่อการบริโภค ทำให้ลดต้นทุนได้เยอะ

“โครงสร้างสังคมวัฒนธรรมของเมืองโบราณมีพร้อมอยู่แล้ว เพียงแค่นำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาคิดก็สำเร็จไปมากกว่าครึ่งแล้ว แค่คิดได้ เราก็รวยได้ แค่คิดได้ เราก็ล้างขาดทุนได้แล้ว เพราะเราคิดว่าสิ่งที่เราขาดทุนเป็นสิ่งที่เรากำไรซึ่งไม่ใช่ในเรื่องของตัวเลขแน่นอน”

เจตน์ โศภิษฐ์พงศธร : ต่อยอดฮอร์สชูพอยท์ด้วยราชศาสตร์

ทายาทหนุ่มตระกูลศรีเฟื่องฟุ้งคนนี้ ได้รับความไว้วางใจจากผู้ใหญ่ในครอบครัวต่อยอดธุรกิจฮอร์สชูพอยท์ด้วยความพอเพียงให้มาบุกเบิกโครงการฮอร์สชูพอยท์ที่ชลบุรีจากโรงเรียนสอนขี่ม้าที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความรักของคุณลุง แต่ประสบปัญหาทางธุรกิจมาโดยตลอด ก็ได้เข้ามาช่วยดูแลและได้มาพบและซึมซับศาสตร์แห่งพระราชาผ่านอาจารย์ยักษ์

โดยเขาได้นำมาปรับใช้กับโรงแรมและโรงเรียนสอนเลี้ยงม้า เช่น มีการปลูกข้าว ปลูกผักปลอดสารพิษ ผลิตสบู่ แชมพูเพื่อใช้ในโรงแรม ส่วนฟางข้าวก็นำมาเลี้ยงม้า เป็นต้น 

เพ็ชราทิพย์ คุ้มประยูร : มีความสุขอยู่บ้านกับอาชีพง่ายๆ แต่รายได้ดี

อดีตสาวออฟฟิศบริษัทยักษ์ใหญ่บริษัทข้ามชาติ ค้นพบอาชีพง่ายๆ รายได้ดี หันมามีความสุขกับการสร้างอาชีพง่ายๆ ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง มีความสุขอยู่กับบ้าน กับต้นไม้ ค้นพบความต้องการของตนเองด้วยการทำน้ำยาอเนกประสงค์ลดสารพิษเพื่อคุณและสิ่งแวดล้อม

ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดลดปริมาณสารเคมี เสริมด้วยคุณสมบัติจากสับปะรดและสูตรเฉพาะตัวที่ปรับปรุงขึ้น กลายเป็นสินค้าคุณภาพที่เหมาะสมสำหรับผู้ที่แพ้สารเคมีจากผงซักฟอก ปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์ยี่ห้อ “ช้องนาง” ที่ทำแบบพอดีๆ ขยายกิจการแบบเดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง โดยมีความสุขเป็นเป้าหมายชีวิต

ชัยพร พรหมพันธุ์ : ชาวนาเงินล้านตัวจริง เสียงจริง

น้อยมากที่ชาวนาไทยจะได้สัมผัสเงินล้าน ทว่าลุงชัยพรชาวนาจากสุพรรณบุรี เป็นคนโชคดีคนหนึ่งที่ได้สัมผัสเงินล้าน แม้ตอนแรกจะมีความคิดที่ไม่อยากทำนาเหมือนผู้เป็นพ่อ แต่ก็ต้องวนกลับมาทำนาเหมือนเดิม และกว่า 20 ปีที่ทำนาเคมี ลุงชัยพรบอกว่ามีแต่จนกับเจ็บ!

เขาเล่าว่าพอได้พบกับ เดชา ศิริภัทร์ ผู้อำนวยการมูลนิธิข้าวขวัญ ที่มาขอใช้ที่นาของเขาทดลองแปลงสมุนไพร ชีวิตก็เปลี่ยนไป เมื่อตัวเขาทำการทดลองเองแล้ว พบว่าข้าวในนาปีที่มีเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลลดลงเหลือดีเพียงแปลงเดียวคือแปลงที่พ่นด้วยสะเดา ซึ่งบทพิสูจน์ที่เห็นกับตาตัวเองนี้เขาจึงเดินหน้ามุ่งทำนาอินทรีย์มากว่า 20 ปี

วันนี้เขาเป็นหนึ่งในชาวนาเพียงไม่กี่คนที่กล้าบอกว่าอาชีพทำนาไม่จนอีกต่อไป พร้อมบทพิสูจน์ด้วยการส่งลูกเรียนจนจบปริญญาโทและกำลังจะส่งลูกคนสุดท้องตามไป

คำเดื่อง ภาษี : ต้นแบบเกษตรประณีต

ต้นแบบผู้ทำการเกษตรประณีตจากภาคอีสาน เขาใช้ที่เพียง 1 ไร่ ปลูกต้นไม้ที่กินได้ เป็นได้ทั้งยา สร้างบ้านเรือนในอนาคตได้ ขุดบ่อเลี้ยงปลา ทำอาหาร สร้างชีวิตที่พอเพียงบนที่ดินเพียง 1 ไร่ โดยไม่ใช้สารเคมี

เน้นปรับแนวคิดใหม่จากการพึ่งพาตลาด พึ่งทุน จากภายนอกมาสู่การพึ่งตนเอง พึ่งธรรมชาติ ย้อนกลับสู่ภูมิปัญญาของท้องถิ่น พออยู่ พอกิน พอใช้

เขาคือหนึ่งในผู้ก่อตั้งโรงเรียนชุมชนอีสานขึ้นในปี 2539 เพื่อถ่ายทอดความรู้สู่เพื่อนเกษตรกรตามแบบชาวบ้านสอนชาวบ้านด้วยตระหนักว่ากางร่มคนเดียวในทะเลทรายเป็นไปไม่ได้

นพวรรณ ทิพย์วงศ์ : แม่บ้านพอเพียงบนที่ดิน 3 งาน

อดีตสาวโรงงานที่หวนคืนบ้านเกิดที่เชียงใหม่ ถือเป็นต้นแบบแม่บ้านที่หันมาลดรายจ่ายเพิ่มรายได้ด้วยการปลูกผักอินทรีย์ ปลูกพืชตามฤดูกาล อนุรักษ์พันธุ์พืชท้องถิ่น ปลูกไม้ผล ไม้ยืนต้น เลี้ยงหมูหลุม เลี้ยงปลาดุก เลี้ยงกบ ทำอาหารปลอดสารพิษให้ครัวเรือน แปรรูปสมุนไพรพื้นบ้าน

เธอเป็นคนแรกในชุมชนที่ได้นำเอาความรู้ที่ได้จากการอบรมเดินเข้าสู่หนทางแห่งการพึ่งตนเอง โดยมีเครื่องมือพิสูจน์ผลสำเร็จเป็นบัญชีครัวเรือนที่แสดงตัวเลขค่าใช้จ่ายที่ลดลงและรายได้ที่ต่อเนื่องจากที่ดินเพียง 3 งาน
ทุกวันนี้ชีวิตมีความสุข ไม่เครียดเหมือนเมื่อทำงานเป็นสาวโรงงานที่เงินน้อยไม่พอเลี้ยงครอบครัว แต่ทุกวันนี้อาหารการกินไม่ต้องไปซื้อ เพราะมีพร้อมเกือบทุกอย่าง มีรายได้ทุกวันแม้จะวันละร้อยสองร้อยก็ได้เก็บ เพราะรายจ่ายแทบไม่มีเลย  

ครูมานพ จิ้มลิ้ม : ลาแล้วหนี้จ๋า!

    ครูจากโรงเรียนวัดเกาะจันทาราม จ.ฉะเชิงเทรา ผู้เคยรวยนับล้านจากการขายที่ดิน ทว่าเมื่อเศรษฐกิจผันผวนที่ดินที่เคยสร้างผลกำไรก็กลายเป็นสร้างหนี้สินแทน เงินต้น 2 ล้านงอกเงยเป็น 6 ล้านบาทภายในเวลาไม่นาน ที่ดินที่เคยครอบครองถูกธนาคารยึด ไปทำนากุ้งหวังแก้วิกฤตปลดเปลื้องทุกข์ แต่สุดท้ายโชคไม่ช่วยต้องกลายเป็นสร้างหนี้เพิ่ม กลุ้มใจมากไม่มีทางออกจึงหันไปดื่มสุรากลายเป็นครูขี้เมา

แต่โชคดีที่ชีวิตมาเปลี่ยนไปเมื่อเพื่อนครูชวนไปอบรมเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงที่สถาบันเศรษฐกิจพอเพียง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ กลับมาทำบัญชีครัวเรือน ใช้สติแก้ปัญหา ใช้ปัญญาแก้สถานการณ์ โยกหนี้นอกระบบเข้าสู่บัญชีสหกรณ์ ปัจจุบันชอบที่จะถ่ายทอดความรู้ศาสตร์พระราชาเป็นวิทยาทานให้คนทั่วไปที่สนใจ

อภิรัต สืบสงวน : ความสุขคนเมืองผู้รักความพอเพียง 
 
หนึ่งตัวอย่างคนเมืองที่รู้จักคำว่าพอเพียงและการแบ่งปัน จากเจ้าของร้านค้าส่งทองผู้พลิกชีวิตสู่ความพอเพียง ทำตัวเองเป็นต้นแบบการทำเกษตรอินทรีย์ปลูกพืชผักปลอดสารพิษนานาชนิด เขาบอกว่าอยากกินอะไรก็ปลูกลงไปในที่ดินที่นครปฐมจำนวน 40 ไร่ แล้วนำความรู้เรื่องสมุนไพรและจุลินทรีย์มาประยุกต์ใช้กับเกษตรอินทรีย์ช่วยให้เกษตรกรพืชเชิงเดี่ยวได้หันเข้ามาสู่ก้าวแรกของการทำเกษตรปลอดสารพิษ และมีความหวังว่าในวันหนึ่งสวนของเขาจะเป็นหนึ่งในแหล่งเรียนรู้ทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียง

เขากล่าวว่า เศรษฐกิจพอเพียงคนทั่วไปมักเข้าใจว่าจะต้องเป็นเกษตรกร ชาวนาจึงเป็นเศรษฐกิจพอเพียง แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ ในภาคของเขาก็เป็นเศรษฐกิจพอเพียงได้ด้วยการทำมาหากินด้วยความซื่อสัตย์สุจริตไม่คดโกงใคร ไม่เบียดเบียนคนอื่น ตรงนี้ก็คือวิธีการของเศรษฐกิจพอเพียงอย่างหนึ่ง อีกอย่างเมื่อเราหามาได้แล้ว เราต้องรู้จักความพอเพียง ไม่ใช่หาได้เยอะก็ใช้เยอะ หรือเอาไปใช้ในเรื่องอบายมุขต่างๆ

เชื่อว่าศาสตร์ของพระราชาหากใครได้นำไปปฏิบัติแล้วก็จะทำให้ผู้นั้นประสบความสำเร็จทั้งในชีวิตและการงาน และสามารถแก้วิกฤตต่างๆ ได้จริง และก็หวังว่าคนต้นแบบเหล่านี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้คนไทยหลายๆ คนทุกหมู่เหล่าในทุกสาขาอาชีพได้หันมาใช้หลักทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในการดำเนินชีวิตและการประกอบการงานทั้งปวง

          ห่างจากพระตำหนักดอยตุง-ใกล้กับสวนแม่ฟ้าหลวง เพียงใช้เวลาเดินไม่กี่นาที เป็นที่ตั้งของ “หอแห่งแรงบันดาลใจ” สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งใหม่บนดอยตุง

ที่มา: นสพ.มติชน วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

          ที่มาของหอแห่งแรงบันดาลใจนั้น “คุณหญิงพวงร้อย ดิศกุล ณ อยุธยา” ผู้อำนวยการบริหารโครงการพัฒนาดอยตุง เล่าว่า เกิดจากการจัดนิทรรศการ “แสงหนึ่งคือรุ้งงาม” ซึ่งเป็นนิทรรศการแสดงพระประวัติและพระกรณียกิจในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2550

          เสร็จสิ้นแล้ว คณะกรรมการจัดงานและมูลนิธิแม่ฟ้าหลวงฯ ก็มีความเห็นว่า ควรนำส่วนหนึ่งของนิทรรศการแสงหนึ่งคือรุ้งงามมาจัดแสดงเป็นการถาวร ณ “หอพระราชประวัติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี” ในพื้นที่โครงการพัฒนาดอยตุงฯ อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย แต่ต่อมาคณะทำงานเห็นว่าหอพระราชประวัติก่อสร้างมานานแล้ว ควรมีการปรับปรุงสถานที่รวมทั้งเนื้อหาจัดแสดงใหม่ จึงเนรมิตให้เป็น “หอแห่งแรงบันดาลใจ” ใช้งบประมาณราว 28 ล้านบาท

          งานนี้ “ร.อ.จิทัศ ศรสงคราม” นัดดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ เป็นหัวหน้าคณะทำงานสร้างสรรค์ “หอแห่งแรงบันดาลใจ” ออกแบบโดยได้แนวคิดจากหยดน้ำ ที่แม้เพียงหยดเดียวก็สามารถส่งแรงกระจายไปเป็นวงกว้าง เปรียบได้กับสมาชิกราชสกุลมหิดลทุกพระองค์ที่ทรงเริ่มงานจากจุดเล็กๆ แต่ผลที่ได้นั้นยิ่งใหญ่และทำให้ทุกชีวิตบนผืนแผ่นดินไทยมีความสุข

           “หอแห่งแรงบันดาลใจจัดแสดงเรื่องราวของราชสกุลมหิดล เริ่มจากสมเด็จพระมหิตลาธิเบศรอดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช

          “ทุกพระองค์ต่างทรงเรียนรู้และทรงเป็นต้นแบบของกันและกัน เพื่อสร้างประโยชน์และความสุขให้กับแผ่นดิน” คุณหญิงพวงร้อยบอก

“หอแห่งแรงบันดาลใจแบ่งออกเป็น 7 ห้อง นำเสนอนิทรรศการด้วยเทคโนโลยีทันสมัยน่าตื่นตาตื่นใจ”

          ห้องแรก คือ “ราชสกุลมหิดล” แนะนำสมาชิกราชสกุลมหิดลทั้ง 5 พระองค์ มีผังราชสกุลที่ย้อนไปถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า

          ใกล้กันเป็นโซน “ดั่งหยดน้ำ” ที่ภายในห้องขนาด 25 ตารางเมตรนั้นมืดสนิท มีเพียงแสงจากวิดีโอฉายลงตรงอ่างน้ำที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตรครึ่งเท่านั้น ติดกันเป็นแผ่นป้ายสีฟ้าเขียนว่า “หอแห่งแรงบันดาลใจ เพียงหยดน้ำ หนึ่งหยดเล็กๆ ก็ส่งแรงกระเพื่อมสะเทือนไหว แต่ขยายยิ่งใหญ่ กว้างไกลไม่มีที่สิ้นสุด ราชสกุลมหิดล เปรียบได้ดั่งหยดน้ำหยาดลงบนแผ่นดิน สร้างความฉ่ำเย็นให้ชนทั้งมวล”

          ห้องนี้ใช้น้ำจริงๆ หยดลงมา ขณะเดียวกันก็ใช้เทคนิคการฉายภาพเพื่อช่วยทำให้เห็นแรงกระเพื่อมของน้ำ เมื่อน้ำกระเพื่อมเป็นวงก็จะมีภาพฉายขึ้นมาเป็นประโยค เช่น “หยดน้ำคือความหวัง” “หยดน้ำคือความฉ่ำเย็น” “หยดน้ำคือชีวิต” “หยดน้ำคือจุดกำเนิด” เป็นต้น

          ถัดมาเป็นห้อง “เรื่องราวของราชสกุลผ่านพระราชประวัติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี” กล่าวถึงพระราชประวัติสมเด็จย่าในแต่ละช่วงเวลา ตั้งแต่ยังทรงเป็นเด็กสาวสามัญ กระทั่งได้เป็นคู่ชีวิตของเจ้าฟ้า ได้เห็นและเรียนรู้พระจริยวัตรในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศรอดุลยเดชวิกรมฯ และทรงนำมาเลี้ยงดูพระโอรสและพระธิดาทั้ง 3 พระองค์ ตลอดจนการอุทิศพระองค์เพื่อให้ประชาชนคนไทยมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น นำเสนอแต่ละช่วงพระชนมายุผ่านการฉายหนัง

          การปฏิวัติ พ.ศ.2475 เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของหลายเรื่องราว หนึ่งในนั้นคือสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชสกุลมหิดลที่เสด็จนิวัติกลับสู่ผืนดินไทย ด้วยทรงตระหนักถึงความรับผิดชอบที่ทรงมีต่อประเทศชาติ เป็นที่มาของห้องที่ 3 “การกลับคืนสู่มาตุภูมิของราชสกุลมหิดล”

          ห้องที่ 4 “ความทุกข์ยากของประชาชน” นำเสนอหลายปัญหาที่กระทบต่อชีวิตของคนไทย ทั้งปัญหาการตัดไม้ทำลายป่า การขาดแคลนน้ำ สภาวะแห้งแล้ง ซึ่งเป็นปัญหาที่สมาชิกราชสกุลมหิดลทุกพระองค์ทรงรับรู้และทรงช่วยกันหาทางแก้ไขปัญหา ต่อด้วยห้องที่ 5 “แบบแผนการแก้ปัญหาความทุกข์ยากของประชาชนอย่างยั่งยืน” จัดแสดงเนื้อหาเกี่ยวกับการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่เสด็จพระราชดำเนินไปทั่วทุกแห่งในประเทศไทย เพื่อทรงแก้ปัญหา โดยทรงยึดหลัก “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา”

          ภายในส่วนนี้ยังนำวิธีการแก้ปัญหาน้ำใน 4 ภูมิประเทศ นั่นคือ บนภูเขา-ต้นน้ำ ที่ราบสูง-กลางน้ำ ที่ราบลุ่ม-ในเมือง และแถบชายฝั่งทะเล ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงใช้เวลาศึกษาทดลองกระทั่งได้ผลดีมาจัดแสดงให้ชม ซึ่งประชาชนที่เข้าชมสามารถรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับโครงการพระราชดำริได้ผ่าน “ชาโดว์ แอนิเมชั่น” ที่ทำเป็นจอขนาดใหญ่ หากสนใจโครงการพระราชดำริโครงการไหน ก็ชูมือให้เงาขึ้นที่หน้าจอ ตัวละครก็จะออกมาอธิบายความเป็นมาของโครงการพระราชดำรินั้น อย่าง โครงการกังหันชัยพัฒนา โครงการสร้างเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ เป็นต้น

          ต่อด้วยห้อง “แบบแผนการแก้ปัญหาความทุกข์ยากของประชาชนบนดอยตุง” สะท้อนพระวิสัยทัศน์สมเด็จย่าที่ทรงริเริ่มโครงการพัฒนาดอยตุง เพื่อช่วยเหลือให้ชาวเขามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น โดยทรงศึกษาจากโครงการในพระราชดำริพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและทรงนำมาปรับใช้

          ห้องสุดท้าย คือ “ห้องแห่งแรงบันดาลใจ” แสดงถึงความใกล้ชิดและความผูกพันระหว่างสมาชิกราชสกุลมหิดลทั้ง 5 พระองค์ ซึ่งต่างเรียนรู้และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่กัน และทุกพระองค์ต่างทรงงานหนักเพื่อประชาชนคนไทยได้มีความสุข

          ห้องนี้ทิ้งคำถามให้ผู้ชมได้คิดว่า สิ่งที่ได้เรียนรู้จากหอแห่งแรงบันดาลใจนั้น ผู้ชมจะสามารถนำไปปรับใช้กับชีวิตได้อย่างไร และจะสามารถทำอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและสังคมได้บ้าง

          “กว่าจะออกมาเป็นหอแห่งแรงบันดาลใจได้ต้องมีการค้นคว้าข้อมูลเยอะมาก อยากให้ผู้ชมได้แรงบันดาลใจจากการเข้าชม ถ้าหากได้แรงบันดาลใจแล้วนำไปใช้ในด้านที่มีประโยชน์ จากจุดเล็กๆ ก็กลายเป็นจุดใหญ่ สังคมก็ดีขึ้นได้” คุณหญิงพวงร้อยบอก

          “หอแห่งแรงบันดาลใจ” เปิดให้เข้าชมทุกวัน ระหว่างเวลา 08.00-17.30 น. โดยเสียค่าผ่านประตูคนละ 50 บาท

          “พสกนิกรชาวไทย อยู่เย็นเป็นสุข ก็ด้วยพระมหากรุณาธิคุณ ดังเรื่องราวที่ปรากฏใน “หอแห่งแรงบันดาลใจ” ที่เมื่อเปรียบกับ “น้ำ” แม้เพียงหนึ่งหยดเล็กๆ ก็ส่งแรงกระเพื่อมสะเทือนไหว และขยายยิ่งใหญ่ กว้างไกลไม่มีที่สิ้นสุด

         เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานพรปีใหม่เนื่องในวันขึ้นปีใหม่ ประจำปีพุทธศักราช 2553 ความว่า ประชาชนชาวไทยทั้งหลาย บัดนี้ถึงวาระจะขึ้นปีใหม่ ข้าพเจ้าขอส่งความปรารถนาดีมาอวยพรแก่ท่านทุกๆ คน ทั้งขอขอบใจท่านเป็นอย่างมากที่วิตกห่วงใยในการเจ็บป่วยของข้าพเจ้า และแสดงออกโดยประการต่างๆ จากใจจริงที่จะให้ข้าพเจ้าหายเจ็บป่วยและมีความสุขสวัสดี

           ความสุขสวัสดีนี้เป็นสิ่งที่พึงปราถนาอย่างยิ่งของคนเรา แต่จะสำเร็จผลเป็นจริงได้มากน้อยเพียงใดย่อมขึ้นอยู่กับความสามารถและสติปัญญาในการประพฤติตัวปฏิบัติงานของแต่ละบุคคล ในปีใหม่นี้ จึงขอให้ชาวไทยทุกคนได้ตั้งจิตตั้งใจให้เที่ยงตรงแน่วแน่ที่จะประพฤติตัวปฏิบัติงานให้เต็มกำลังความสามารถ โดยมีสติรู้ตัวและปัญญารู้คิดกำกับอยู่ตลอดเวลา กล่าวคือ จะคิดจะทำสิ่งใดต้องคิดหน้าคิดหลังให้ดี ให้รอบคอบ ทำให้ดี ให้ถูกต้อง ข้อสำคัญจะต้องระลึกรู้โดยตระหนักว่าประโยชน์ส่วนรวมนั้นเป็นประโยชน์ที่แต่ละคนพึงยึดถือเป็นเป้าหมายหลักในการประพฤติตัวและปฏิบัติงาน เพราะเป็นประโยชน์ที่ยั่งยืนแท้จริง ซึ่งทุกคนมีผลได้รับทั่วถึงกัน ความสุข ความสวัสดีจักได้เกิดมีขึ้นทั้งแก่บุคคล ทั้งแก่ชาติบ้านเมืองไทย ดังที่ทุกคน ทุกฝ่าย ตั้งใจปราถนา
ขออนุภาพแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวไทยเคารพบูชาจงอภิบาลรักษาท่านทุกคนให้ปราศจากทุกข์ ปราศจากโรคภัย ให้มีความสุขกาย สุขใจ และความสำเร็จสมประสงค์ตลอดศกหน้านี้โดยทั่วกัน

           สำหรับ ส.ค.ส.ที่พระองค์พระราชทานให้แก่พสกนิกรชาวไทยในปีนี้ เป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในฉลองพระองค์แจ๊คเก็ตสีชมพูเข้ม ปักรูปคุณทองแดงที่ด้านซ้ายของพระอุระ ทับฉลองพระองค์ชั้นในสีขาว พระสนับเพลาสีกากี ฉลองพระบาทกีฬาสีเทาดำ ประทับบนพระเก้าอี้หวาย ที่ตั้งอยู่กลางสนามหญ้าและสวนดอกไม้ทรงฉายกับคุณทองแดงและคุณทองหลาง สุนัขทรงเลี้ยงที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างพระเก้าอี้ทั้งสองด้าน ใต้ภาพคุณทองแดงและคุณทองหลางมีชื่อกำกับอยู่ทั้งสองสุนัข

               มุมบนด้านซ้ายมีตราพระมหาพิชัยมงกุฎ และตัวหนังสือพิมพ์ด้วยสีเหลืองว่า ส.ค.ส.2553 (สอคอสอ สองพันห้าร้อยห้าสิบสาม) ส่วนมุมบนด้านขวามีตราผอบทอง ถัดเข้ามามีข้อความภาษาอังกฤษ Happy New Year 2010 (แฮปปี้ นิว เยียร์ ทูเทาว์ซันด์แอนด์เท็น) 
               ด้านล่างของ ส.ค.ส.มีข้อความเป็นตัวหนังสือพิมพ์ด้วยสีเหลืองว่า สวัสดีปีใหม่ ขอจงมีความสุข ความเจริญ และมีตัวเลขสีชมพู ระบุวันเดือนปีว่า 2009 12 27 / 15:25 (สองพันเก้า สิบสอง ยี่สิบเจ็ด / สิบห้า ยี่สิบห้า)
              กรอบของ ส.ค.ส. พระราชทานฉบับนี้ เป็นภาพหน้าคนเล็กๆ เรียงกัน ด้านบนและด้านล่างเรียงกันด้านละสองแถว ด้านข้าง ทั้งด้านซ้ายและด้านขวาเรียงกันด้านละ 3 แถว นับรวมกันได้ 418 หน้า ทุกหน้ามีแต่รอยยิ้ม
              บนกรอบ ส.ค.ส.ด้านล่าง มีแถบสีชมพู บนแถบมีข้อความ ก.ส.9 ปรุง 152527 ธ.ค. 52 (กอ สอ เก้า ปรุง สิบห้า ยี่สิบห้า ยี่สิบเจ็ด ทอ คอ ห้าสอง) พิมพ์ที่โรงพิมพ์สุวรรณชาด ท.พรหมบุตร ผู้พิมพ์โฆษณา Printed at the Suvarnnachad publishing, D Bramaputra, Publisher ( พริ้นเทด แอ้ท เดอะ สุวรรณชาด พับลิชชิ่ง, ดี.พรหมบุตร, พับลิชเชอร์ )