ข่าว : วิรงรอง พรมมี

ภาพ : พงษ์พันธ์ พวงพิลา

               โดยบรรยากาศภายในงานเป็นการนั่งพูดคุยสบายๆ มีคุณบัญชา ชุมชัยเวทย์ เป็นผู้ดำเนินรายการ ซึ่งแขกรับเชิญในวันนี้ ได้แก่ คุณพรรณสิรี อมาตยกุล กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย จำกัด ,คุณพรทิพย์ กองชุน หัวหน้าฝ่ายการตลาด ประเทศไทย กูเกิล เอเชีย แปซิฟิก และคุณภัทรา สหวัฒน์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท วนชัย กรุ๊ป จำกัด หรือเจ้าของเพลินวาน หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหัวหิน

                ประเด็นการพูดคุยในวันนี้เน้นบทบาทความสำคัญในตำแหน่งงานที่ทำ กว่าจะประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้  และยังมีการเล่าประสบการณ์การทำงานที่นำมาแบ่งปันให้แก่ผู้ฟังทั้ง 350 ท่านอีกด้วย

                  คุณพรรณสิรี อมาตยกุล กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย จำกัด เล่าให้ฟังว่า “…แรกเริ่มของการทำงานที่ ไอบีเอ็ม ของดิฉัน ต้องยอมรับว่าได้รับโอกาสจากผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง เพราะตอนนั้นเพิ่งจบการศึกษาปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จากจุฬาลงกรณ์ฯมาใหม่ๆ อยากทำงานด้านการตลาดตั้งแต่แรก แต่ผู้ใหญ่จะให้ทำไฟแนนซ์ ดิฉันก็เลยบอกเขาว่าขอทำการตลาดเถอะนะคะ เขามองว่าเราจะทำได้เหรอ เพราะเป็นผู้หญิงงานการตลาดในตอนนั้นเป็นงานหนักและทีมเป็นผู้ชายเกือบทั้งหมด งานที่เข้าไปทำตอนนั้นเป็นงานขายคอมพิวเตอร์ให้กับธนาคาร 3 แห่ง ซึ่งไม่เคยใช้ผลิตภัณฑ์ของเรามาก่อน ฟังว่าเป็นไปได้ยากนะคะ แต่อาจด้วยความกล้า บ้าบิ่นในวัย 20 กว่าๆ ทำให้ดิฉันตัดสินใจเดินเข้าไปคุยกับเบอร์ 2 ของธนาคารหนึ่ง ก็เข้าไปขอพบ ไปขอนำเสนอ ไปอธิบายสิ่งที่อยากทำ 1 2 3 4 และท่านก็เมตตาค่ะ อาจเพราะได้เปรียบในความเป็นผู้หญิงที่จะอ่อนหวานเวลาเจรจางานหรืออาจเพราะท่านชอบการทำงานของดิฉัน ก็เลยขายงานนั้นได้ค่ะ นั่นคือจุดเริ่มต้นของงานชิ้นต่อๆมา เวลาสอนคนในบริษัทดิฉันจะบอกว่าการทำงานให้ประสบความสำเร็จก็เหมือนภูเขาน้ำแข็ง สิ่งที่คนอื่นเห็นอาจมีแค่ยอด แต่ใต้พื้นลงมาก็ยังมีฐานที่ใหญ่โตซึ่งรอวันโผล่ขึ้นมา แต่ต้องอาศัยความอดทน การวางตัว และความมีระเบียบวินัย ตอนนี้ทำงานที่ไอบีเอ็มเข้าปีที่ 19 แล้ว เห็นไหมคะว่าโอกาสมีอยู่รอบๆตัว แต่ต้องกล้ารับความท้าทายเมื่อโอกาสยื่นมือมาหา เพราะอุปสรรคจะมาพร้อมกับโอกาส และเกิดคำว่า ‘แต่’ เต็มไปหมด เทคโนโลยีเป็นสิ่งที่ดี หากใช้ในทางที่เกิดประโยชน์และสร้างสรรค์ นานมาแล้วมีคนเคยบอกว่า เราจะสามารถอ่านหนังสือได้ด้วยกระดาษแผ่นเดียว ฟังเหมือนเป็นไปไม่ได้ แต่วันนี้โลกก็มีไอแพด(Ipad) ใช้แล้ว ทุกอย่างเกิดจากวิสัยทัศน์ หากรู้จักประยุกต์ใช้ก็ไม่มีคำว่า ‘เป็นไปไม่ได้’ เทคโนโลยีทำให้คนทำงานมากขึ้น  เพราะต้องทำงานแบบ 7×24 (7วันx24ชั่วโมง) ปัจจุบันผู้หญิงได้รับโอกาสทัดเทียมกับผู้ชายแล้ว  ไอบีเอ็มจึงไม่แบ่งแยกเพศที่จะรับเข้าทำงาน แต่จะเก็บคนเก่ง คนหนึ่งเอาไว้ เพราะปัจจุบันเขาวัดกันที่ความสามารถในการทำงานค่ะ…”

                คุณพรทิพย์ กองชุน หัวหน้าฝ่ายการตลาด ประเทศไทย กูเกิล เอเชีย แปซิฟิก เล่าว่า “…ดิฉันทำงานในกูเกิลมา 5 ปีแล้ว ก่อนหน้านั้นทำที่ ททท.2 ปี (การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย) และ ไมโครซอฟท์ ไทยแลนด์ อีก 2 ปี การสร้างการยอมรับเริ่มจากความตั้งใจที่จะสร้างกูเกิลให้ ‘ค้นอะไรก็เจอ’ ส่วนหนึ่งมาจากรู้สึกดีเมื่อมีคนมาบอกว่า กูเกิลช่วยชีวิต ค้นอะไรก็เจอ แต่หากบางครั้งค้นไม่เจออาจเพราะใช้คำค้นยาวเกินไปหรือการใช้ภาษาค้นไม่ค่อยดี การที่กูเกิลเป็นเว็บสืบค้นอันดับหนึ่ง ความสำเร็จนี้ไม่ใช่มาจากดิฉันคนเดียว แต่มาจากทีมที่ดีของกูเกิล ดิฉันชอบวิธีการทำงานขององค์กรนี้มากซึ่งเรามีเทคโนโลยีเป็นตัวช่วยอยู่แล้ว แต่เราต้องกล้าเสนอความคิดใหม่ๆ แม้ว่าจะเป็นผู้หญิงก็ตาม ผู้ใหญ่ของกูเกิลจะไม่มาควบคุมความคิดของเรา แต่จะเปิดกว้างทางความคิด เพื่อให้เกิดไอเดีย วันแรกที่เข้าไปทำงานในกูเกิล สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ เขาให้ความสมดุลในเรื่องเพศ แม้ว่าจะเป็นผู้หญิงก็ได้รับโอกาส หากมีควาสามารถ เพราะในกูเกิลมีความแตกต่างอยู่แล้ว ทั้งเชื้อชาติ ภาษา และวัฒนธรรม ท้ายสุดคือจะทำให้มองไม่เห็นความแบ่งแยก เนื่องจากยอมรับในความแตกต่างไม่ว่าจะเป็นใคร ผู้ชาย หรือ ผู้หญิงก็สามารถช่วยกันทำงานได้ภายใต้ทีมเดียวกัน ดิฉันมองว่าโอกาสมีตลอดเวลา แต่คุณรับโอกาสนั้นหรือเปล่า เตรียมตัวรับโอกาสนั้นหรือเปล่า อะไรหลายๆอย่างในชีวิตเปลี่ยนได้ แต่เป้าหมายในชีวิตต้องไม่เปลี่ยน ดิฉันมีเป้าหมายว่าอยากเปลี่ยนโลก ดิฉันจึงทำผ่านเทคโนโลยี แม้จะทำได้เล็กๆน้อยๆก็ตาม การสร้างตัวเองให้มีความพร้อมรับโอกาสนั้นๆ เป็นสิ่งที่ต้องทำ เพราะเมื่อได้รับโอกาสทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็จะสามารถแตกแนวคิดให้ทำสิ่งอื่นต่อไป โลกยุคนี้เป็นโลกที่เปิดกว้างทางความคิดแล้ว การคิดงานจึงควรเป็นแบบ Creative Thinking  ต้องกล้าคิดให้แตกต่าง กูเกิลตอบโจทย์ทุกอย่างด้วยการสืบค้น กูเกิลเชื่อมทุกอย่างให้ใกล้กันด้วยการสืบค้นและมีแรงจูงใจด้วยการให้รางวัลด้วยโบนัสรายเดือน ซึ่งเพื่อนสามารถขอให้ได้ หากมีผลงาน…”

             คุณภัทรา สหวัฒน์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท วนชัย กรุ๊ป จำกัด หรือเจ้าของเพลินวาน  เล่าว่า “…เริ่มต้นการทำงานที่บริษัท วนชัย กรุ๊ป  เพราะเป็นธุรกิจของครอบครัว และวนชัย กรุ๊ป คือพื้นฐานในการทำเพลินวาน รวมถึงแมนชั่น7 อย่างเป็นระบบ Social Network ทำให้เพลินวานเป็นการส่งต่อโอกาส เพราะโอกาสคือทรัพยากรอย่างหนึ่ง ถ้าไม่ใช้ควรส่งต่อให้แก่ผู้อื่น พนักงานทุกคนของเพลินวานไม่มีตำแหน่ง มันเป็นเรื่องของความรู้สึกที่อยากทำงานร่วมกัน เทคโนโลยีทำให้คนเปิดกว้างทางความรู้สึกมากขึ้น เพราะปัจจุบันคนนั่งระบายความรู้สึกผ่าน Facebook Twitter BB MSN ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถือเป็นตัวปลดล็อคความรู้สึกของคนที่ถูกปิดกั้นมานาน ธุรกิจสมัยนี้ไม่ได้ตอบสนองฟังก์ชั่นเพียงอย่างเดียว แต่ยังต้องตอบสนองความรู้สึกด้วย จุดสมดุลของการทำงานคือเราไม่ได้มองที่ความเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เพราะความสามารถไม่ได้อยู่ที่เพศในเพลินวานจึงมีคนปะปนกันไป การตลาดในวันนี้ถูกเปลี่ยนไปหมดแล้ว เพราะการตลาดวันนี้มันต้องรอบด้าน ความเป็นผู้หญิงได้เปรียบในการทำงานตรงที่ คุมทีมได้ดีกว่าเนื่องจากใส่ใจรายละเอียด ความรู้สึก ทุกอย่างคือทีม จริงๆแล้วเพลินวานคือการให้โอกาสคนใกล้ตัว เพราะทีมแรกที่เข้าไปทำคือคนใกล้ตัว คือพวกพี่ๆ เพื่อนๆ แล้วจึงส่งต่อไปสู่คนอื่นๆ เพลินวานประสบความสำเร็จตั้งแต่ลงมือทำแล้ว เพราะเราทำงานบนพื้นฐานของความสุขความสนุก หลายคนคิดว่าความสำเร็จมักมาพร้อมกับความสุข แต่ความจริงมันไม่ใช่ มันเป็นคนละเรื่อง ความสุขมาจากการคิด การใช้ชีวิต ส่วนแมนชั่น 7 ก็เป็นความคิดที่ฉีกจากเพลินวานอีกที ที่นี่ใช้เทคโนโลยีทำให้เกิดความกลัว แต่ให้ข้อคิดว่า ให้สติสว่างในความมืด ที่นั่นไม่มีผี มีเพียงกลิ่นและเสียงที่ทำให้คุณหลอกตัวเอง งานที่อยู่ในนั้นเป็นงานอาร์ตมากกว่าธุรกิจ การเทรนด์พนักงานจะเทรนด์เรื่องคิดอย่างไรให้แตกต่าง การบริหารสมองซีกชวา ทุกอย่างที่มีในวันนี้ยังไม่ใช่ความสำเร็จแต่เป็นการเริ่มต้นต่างหาก คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ทุกวันนี้ไม่มีใครไม่ใช้เทคโนโลยี…”

                เวทีการสัมมนาในวันนี้ถือเป็นอีกเวทีหนึ่งที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงทำงานทุกคน ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ กล้าคิด กล้าแสดงออก ให้แตกต่างอย่างมีคุณภาพ เรียนรู้ให้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงโดยเฉพาะโลกเทคโนโลยี เตรียมพร้อมรับโอกาสที่จะมาถึง เพราะเมื่อโอกาสมาถึงจะได้แสดงศักยภาพที่มี เพื่อก้าวสู่การเป็นผู้หญิงแถวหน้าอย่างวิทยากรทั้งสามท่านในวันนี้ 

เรื่อง : วิรงรอง พรมมี

ภาพ : พงษ์พันธ์ พวงพิลา

 ถือเป็นโอกาสดีที่เครื่องสำอางค์ BSC Cosmetology รณรงค์ให้ผู้หญิงคิดบวกยิ่งสวยขึ้น ซึ่งปีนี้จัดเป็นปีที่4แล้ว โดยเป็นการจุดประกายความคิดบวกในสังคม เพื่อสังคมไทยจะได้มีความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น พร้อมจัดพิธีมอบรางวัล “Think Positive Women Awards 2011” รางวัลอันทรงเกียรติที่จะเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้ผู้หญิงคิดบวกทุกท่านได้จุดประกายความคิดบวกในสังคมต่อไป ซึ่งปีนี้มีผู้เข้ารับรางวัลทั้งหมด9 คน ได้แก่ อ.เรียม สิงห์ทร (โรงเรียนบ้านขอบด้ง จ.เชียงใหม่),ดร.เกล้าสรวง สุพงษ์ธร (กรรมการผู้จัดการคีรีมนตรา รีสอร์ท หัวหิน),คุณชัญญา เศรษฐบุตร (อาสาสมัครนักธรรมชาติบำบัด),คุณนิรมล เมธีสุวกุล (ผู้บริหาร บริษัทป่าใหญ่ ครีเอชั่น จำกัด),คุณสายสวรรค์ ขยันยิ่ง (ผู้ประกาศข่าว “เที่ยงวันทันเหตุการณ์ ช่อง3”),คุณภัทราพร สังข์พวงทอง (โปรดิวเซอร์และผู้ดำเนินรายการ “กบนอกกะลา”),คุณภัทริกา จุลโมกข์ (ผู้เชี่ยวชาญด้านการปกป้องคุ้มครองเด็ก),คุณคะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ (ผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์)     และคุณพรวรินทร์  นุตราวงค์ (พยาบาลคณะแพทยศาสตร์ วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร) ซึ่งได้แจ้งเกิดในเวทีนี้เลยทีเดียว พี่แอ้ หรือคุณพรวรินทร์ นุตราวงค์เป็นพยาบาลแต่ไม่ได้ดูแลช่วยเหลือผู้ป่วยตามหน้าที่เท่านั้น แต่ทำด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาตลอดเวลากว่า 30 ปีของการเป็นพยาบาลวิชาชีพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเติมเต็มความฝันให้แก่ผู้ป่วยระยะสุดท้าย รวมทั้งดูแลจิตใจของครอบครัวผู้ป่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้อย่างมีสติ ปัจจุบันเธอยังคงมุ่งมั่นทำงานนี้ด้วยหัวใจเล็กๆที่เปี่ยมไปด้วยพลังในการมอบความปรารถนาดีให้แก่ผู้คนทั่วไป ดิฉันเล็งเห็นมุมมองดีๆในการดำเนินชีวิตของท่านจึงเก็บข้อคิดมาฝากค่ะ

คุณพรวรินทร์  นุตราวงค์ หรือพี่แอ้ พยาบาลคณะแพทยศาสตร์ วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร กล่าวกับดิฉันว่าอุดมการณ์ในการทำงานของพี่แอ้คือ “Here&Now”หมายถึงที่นี่และเวลานี้ จะไม่ไปมองถึงว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร แต่ ณ เวลานี้ถ้าเขาทุกข์อยู่ตอนนี้ต้องช่วยเวลานี้ ไม่ใช่ว่าทุกข์ตอนนี้แล้วบอกว่าพรุ่งนี้จะมา ไม่ใช่ มันต้องเวลานี้เท่านั้น เวลารู้สึกไม่สบายใจบางครั้งจะต้องมองคนที่เขาแย่กว่าเราเยอะๆ อย่างน้อยถ้าพี่เจอคนไข้ที่เป็นมะเร็ง พี่ก็จะบอกว่า คุณโชคดีมากนะที่เป็นมะเร็งดีกว่าเป็นเอดส์ โรคเอดส์คนรังเกียจด้วยนะแต่มะเร็งคนยังสงสาร แต่ถ้าเจอคนโรคเป็นเอดส์ พี่ก็จะบอกว่า คุณโชคดีมากเลยที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ อุบัติเหตุนี่ไปเลยนะไม่อยู่ถึงวันนี้ เพราะฉะนั้นต้องมองคนที่แย่กว่าเรา และพี่ก็บอกคนป่วยของพี่ทุกคนว่าคุณโชคดีแล้วนะ บางคนป่วยไม่สามารถเดินได้ ไม่สามารถลงไปไหนได้ แต่คุณยังไปได้ เพราะฉะนั้นถ้าคุณยังมัวทดท้อ ท้อถอยอยู่ หมดแรงอยู่ คุณก็จะหมดเลย ชีวิตคุณก็ไม่เหลืออะไร เพราะฉะนั้นลุกขึ้นสู้ให้ได้ ลุกขึ้นทันที การกอดที่พี่ทำไม่ใช่การรักษาโรคแต่เป็นการให้กำลังใจ เป็นพลัง คนเราถ้าเกิดใจล้มกายก็ล้มด้วย เพราะฉะนั้นใจต้องไม่ล้ม การกอดเป็นพลัง ใจสู่ใจ  เป็นสัมผัสที่ถ้าใครไม่ทำจะไม่รู้เลยว่าคำว่าใจสู่ใจคืออะไร เพราะฉะนั้นให้ลองกอดดู เริ่มจากกอดคนใกล้ตัว เช่น กอดลูกถ้าแม่ป่วย แล้วถามลูกว่าเป็นยังไง เขาบอก อ๋อ! ดีครับ งั้นก็ไปกอดแม่สิ ฉะนั้นจะต้องทดลองกอด เพราะการกอดไม่ใช่เรื่องของคนไทยแต่การกอดนั้นต้องฝึกสำหรับคนไทย ในช่วงที่ทุกข์ที่สุดพี่ก็ทุกข์มากนะ อย่างเช่นตอนสามีป่วยพี่ก็ทุกข์สุดๆ ร้องไห้2 เดือนเต็มๆ ร้องไม่มีหยุดเลย มองหน้าลูกก็เห็นความตายแค่เอื้อม เห็นหน้าสามีก็เห็นว่าอีกหน่อยเขาก็ตายแล้ว คือพี่คิดอย่างนั้นจริงๆ แต่พอเราฮึดขึ้นสู้ ฮึดขึ้นสู้ ใจเราสู้ปุ๊บมันจะเป็นพลังเลยนะ เป็นไงเป็นกัน สู้โว้ยๆทุกวัน จากนั้นมาก็เลยใช้ตรงนี้กับคนไข้เลย หากถามว่าได้อะไรจากการให้ผู้อื่น พี่ก็คงบอกว่า แค่เห็นรอยยิ้มของเขา ยิ่งทำให้เรารู้ว่าเขาเริ่มสู้ได้แล้วนะ นั่นคือความสุขที่สุด จะบอกเขาว่าคุณสู้ได้อย่างนี้พี่ก็ดีใจ แล้วเราไปช่วยคนต่อไปนะ เราจะเอาพลังที่คุณมีอยู่ตอนนี้ไปช่วยคนต่อไปด้วยกัน เคล็ดลับความสุขในทุกวันของพี่คือ เมื่อเห็นคนที่ทุกข์มีรอยยิ้มนั่นคือความสุข คนที่นอนป่วยมะเร็ง คนที่ร้องไห้อยู่ เราไปบอกเขาว่าไม่ต้องกลัวนะ แอ้อยู่ด้วยนะ ไม่ต้องกลัว เราสู้ด้วยกัน ด้วยกันนะ ถ้าเป็นยังไง ก็เป็นไงเป็นกัน เราสู้ด้วยกันนะ เมื่อสังเกตจากสายตาเขา จะเห็นว่ามีแววขึ้นมาทันที นี่คือผลที่พี่ได้รับ การทำเพื่อคนอื่นส่งผลให้ชีวิตมีความสุขมากกว่าเดิม ยิ่งให้ยิ่งได้ เหมือนพี่เก็บเงินใต้ฐานพระนี่นะคะ พี่อาจจะเก็บแค่ครั้งละพัน สองพัน แต่เงินใต้ฐานพระไม่เคยหมด ยิ่งเอาออกมาใช้ ก็ยิ่งมีใส่เข้าไปตลอดเวลา สุดท้ายกำลังใจที่จะฝากถึงคนที่กำลังสิ้นหวังท้อแท้คือจะบอกว่า ถ้าคุณหมดกำลังใจ ให้เวลาหมดกำลังใจสักวันสองวันพอนะ อย่าหมดตลอดชีวิต หมดแล้วต้องลุกให้ได้ สู้ให้ได้ รวบรวมกำลังใจให้ได้ คนอื่นที่บอกว่าให้กำลังใจๆ นั่นตัวคนอื่น แต่ตัวเราต้องรวบรวมกำลังใจให้ได้ด้วยตัวเราเอง ฮึดขึ้นมาให้ได้ แล้วจะรู้ว่ามันผ่านได้สบาย ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว

สิ่งพิเศษที่พี่แอ้นำมาฝากบรรดาคนคิดบวกในวันนี้คือพ็อกเก็ตบุ๊คที่มีชื่อว่า “หัวใจเล็กๆกับ    ปาฏิหาริย์ที่ยิ่งใหญ่” ซึ่งพี่แอ้เป็นผู้เขียนเองและสำนักพิมพ์บันลือเป็นผู้จัดพิมพ์ โดยหนังสือเล่มนี้จะ  บอกเล่าเรื่องราวการทำงานของพี่แอ้ ความปิติที่ได้ช่วยเหลือผู้อื่น รวมถึงแง่คิดดีๆที่อยากเล่าสู่กัน  ฟังนอกจากนั้นหนังสือเล่มนี้ยังได้ร่วมบริจาคเงินช่วยเหลือผู้ป่วยระยะสุดท้ายอีกด้วย หากผู้ใดมี  ความประสงค์จะสมทบทุนก็บริจาคได้ที่ มูลนิธิวชิรพยาบาลเพื่อกองทุนการดูแลผู้ป่วยแบบประคับ  ประคองและผู้ป่วยระยะสุดท้าย โทร.     0-2244-3780 หรือหากสนใจจะเป็นอาสาสมัครเพื่อช่วยดูแล  ให้กำลังใจผู้ป่วยทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ติดต่อโทร.0-2244-3084 พลังเล็กๆในตัวทุกคนจะหล่อหลอม  เป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ให้เขาเหล่านั้นนะคะ

          เป็นความรู้สึกอัดอั้นตันใจของผู้หญิงพิการรายหนึ่งที่สร้างความสะเทือนใจให้แก่ผู้ที่ได้ยินไปตามๆ กัน

          สอดคล้องกับข้อมูลจากสำนักงานสถิติแห่งชาติ สำรวจความพิการ ปี 2550 พบว่าประเทศไทยมีผู้พิการประมาณ 1.9 ล้านคนหรือ 2.9% และเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย แทบทั้งหมดใช้ชีวิตในสังคมอย่างยากลำบากเพราะถูกเลือกปฏิบัติ ถูกล่วงเกินทางเพศและละเมิดสิทธิ น้อยรายนักที่จะลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองได้ เพราะขาดความรู้ทางด้านกฎหมาย

          ผู้หญิงที่ถูกเปรียบดั่งดอกไม้อันสดใสสวยงาม แต่เมื่อเติมคำว่า “พิการ” ต่อท้าย ก็กลับกลายเป็นเพียงแค่ดอกไม้แห้งเหี่ยวเฉา แต่ในท่ามกลางความมืดมิด ความดีงามยังคงส่องแสง…

          “ผู้หญิงพิการ : แรงบันดาลใจ ความงามและคุณค่า” นิทรรศการภาพถ่ายขาวดำจำนวน 50 ภาพ สะท้อนเรื่องราวชีวิตและการทำงานของผู้หญิงพิการจำนวน 25 คนหลากหลายอาชีพและความพิการ เพื่อเปิดเผยให้เห็นถึงแง่มุมที่มักไม่ถูกพูดถึงในสังคมไทยของผู้หญิงพิการ ในฐานะของการเป็นแรงผลักดันผู้สร้างและผู้ให้ ผ่านมุมมองของ อภิลักษณ์ พวงแก้ว ช่างภาพอิสระฝีมือดีที่ทำงานด้านสังคมมาอย่างสม่ำเสมอ

          ทุกภาพล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยความงดงามทรงคุณค่าในศักดิ์ศรีและจิตวิญญาณของผู้หญิงพิการ ที่แม้พิการทั้งทางร่างกายแต่ทว่าจิตใจยังคงแข็งแกร่ง ยังมีความรักความหวัง ความตั้งใจที่จะสร้างสรรค์ชุมชนและสังคมที่พวกเธออาศัยอยู่

          “ผู้หญิงพิการก็อยากมีความสุขเหมือนคนทั่วไปครับ” โจ้-อภิลักษณ์ พวงแก้ว ช่างภาพหนุ่มฝีมือดี เจ้าของผลงาน รำพึงเบาๆแต่มากล้นด้วยความหมายแฝงเร้น

          ”ไม่มีใครสนใจผู้หญิงพิการ ทั้งๆ ที่คนเหล่านี้อยู่รอบตัวเราไปหมด ในสายตาของคนทั่วไปมักมองว่าผู้หญิงเป็นตัวแทนของความสวยงาม ความสดใสมีชีวิตชีวา แต่พอเติมคำว่า พิการ ต่อท้าย ภาพดีๆ เหล่านี้เลือนหายไปหมด แทนที่ด้วยความหดหู่ เศร้าหมอง และไร้รัก สังคมยังมีอคติต่อผู้หญิงพิการ โดยเฉพาะภาพลักษณ์ที่ไม่สวยงาม ไม่มีคุณค่า”

          “ผมว่าการปรับเปลี่ยนทัศนคติของสังคมที่มีต่อความพิการและสิทธิทางเพศของคนเหล่านี้ จึงเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญที่จะช่วยให้ผู้หญิงพิการมีความมั่นใจ มีความสามารถในการใช้ชีวิตเช่นเดียวกับผู้หญิงทั่วไป” เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

          ผู้หญิงพิการที่มาร่วมในนิทรรศการภาพถ่ายขาวดำทั้ง 50 ภาพ มีทั้งพิการทางร่างกาย ทางการมองเห็น และทางการได้ยินและมาจากหลากหลายอาชีพ ไม่ว่าจะนักธุรกิจ นักจัดรายการวิทยุ ครูสอนโรงเรียนตาบอด หมอนวดแผนไทย แม่บ้าน นักข่าวนักเขียน นักดนตรี นักกีฬา เจ้าหน้าที่องค์กรเอกชน ตลอดจนนักเรียนนักศึกษา ทุกคนต่างใช้ชีวิตร่วมกับคนทั่วไปอย่างเป็นปกติสุข

          “ยามทำงานถ่ายภาพชุดนี้ ทุกครั้งเวลากดชัตเตอร์ สิ่งที่ผมเห็นไม่ใช่ผู้หญิงพิการที่จิตใจหดหู่ ใบหน้าโศกเศร้า หรือเต็มไปด้วยความทุกข์แต่อย่างใด พวกเขาก็เป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไปที่ดูมีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใส ทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวา พลันทำให้รู้สึกถึงความรักความอบอุ่น ความหวัง และพลังใจแผ่ซ่านมายังตัวผมด้วยครับ”

          เจ้าของผลงานบอกอย่างตื้นตันว่าตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็มในการบันทึกภาพครั้งนี้ ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งตั้งแต่ทำหน้าที่ช่างภาพมานานนับสิบปี ภาพทุกภาพไม่มีการเซตอัพ ทุกกิริยาทุกท่วงท่าการกระทำ ล้วนเป็นไปตามธรรมชาติโดยแท้จริง

          “ผมอยากให้สังคมมองผู้หญิงพิการเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ยังคงมีความสวยงามน่ารักสดใสเบิกบานเหมือนกัน แม้ร่างกายพวกเธอจะไม่สมบูรณ์ แต่เธอก็ยังสามารถมีความรักต่อผู้อื่น มีความตั้งใจในการทำให้สังคมรอบข้างดีงาม และยังสามารถเป็นแม่ของลูกได้ด้วยเช่นกัน ความคิดเช่นนี้จะเปิดโอกาสของผู้หญิงพิการให้มีชีวิตปกติธรรมดาเหมือนกับคนอื่นๆ”

          แรงบันดาลใจจากภาพถ่ายขาวดำทั้ง 50 ภาพนี้ น่าจะส่งต่อพลังแห่งความดีงาม ความหวังในการที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ไปยังคนอื่นๆ และยังทำให้ผู้ชมได้รับรู้ว่าในอีกมุมหนึ่งที่น้อยคนนักที่จะสนใจใคร่ครวญนั้น

          โลกของ “ผู้หญิงพิการ” ก็สดชื่นรื่นรมย์เหมือนกัน

          นิทรรศการภาพถ่าย “ผู้หญิงพิการ:แรงบันดาลใจ ความงามและคุณค่า” ผลงานของอภิลักษณ์ พวงแก้ว กำลังจัดแสดงอยู่ ณ โถงชั้น L หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครตั้งแต่วันนี้ไปจนถึงวันอาทิตย์ที่ 27 มิ.ย. 2553–จบ–

    ที่มา: หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องมอมยา เมื่อความหื่นทะลุปรอทแตก เหล่าบรรดาชายกลัดมันต่างท่องคาถาล่าสวาท ตระเวนหาเหยื่อจับผีเสื้อราตรีตามแหล่งสถานบันเทิง คดีลักษณะนี้จึงมีให้เห็นอยู่ดาษดื่น เพียงแต่ช่วงนี้ไม่ค่อยปรากฏเป็นข่าวให้เห็น เพราะผู้เสียหายอาจไม่กล้าแจ้งความเพราะอาย หรือแจ้งแล้วไม่เป็นข่าวเกรียวกราว เนื่องจากไม่ใช่คนเด่นดัง หรือคนส่วนใหญ่มัวแต่ติดตามสถานการณ์การชุมนุมของคนเสื้อแดง

          การก่อคดีของอาชญากร ก็ต้องใช้อุปกรณ์เป็นตัวช่วยเพื่อให้การก่อการสำเร็จ ปัจจุบันอุปกรณ์ก็หาได้ง่ายแสนง่าย เพียงแต่เปิดอินเทอร์เน็ตหาข้อมูลก็พบประกาศอยู่เต็มเว็บไซต์ ทั้งยาสลบ ยานอนหลับ ยาปลุกเซ็กซ์ ประกาศขายกันเกลื่อนกลาด

          หากจำแนกชนิดยาแล้ว มีมากมายหลายชนิด ทั้งยาสลบชนิดน้ำ ใช้ผสมเครื่องดื่ม (น้ำเปล่า เหล้า เบียร์)อาหาร (ไม่ร้อน) ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ เข้าเส้น ขวด 10 ซีซี ราคา 3,500 บาท ยานอนหลับชนิดน้ำ ใช้ผสมเครื่องดื่ม (น้ำเปล่า เหล้า เบียร์) อาหาร (ไม่ร้อน)(ไม่ใช่โดมิคุ่ม) ขวด 10 ซีซี ราคา 2,500 บาท ยานอนหลับชนิดเม็ด (ไม่ใช่โดมิคุ่ม) จำนวน 10 เม็ด ราคา1,000 บาท

          ยากระตุ้นอารมณ์ทางเพศสำหรับผู้หญิง และผู้ชายอุปกรณ์ เซ็กซ์ ต่างๆ มีแทบทุกอย่าง กล้องแอบถ่ายแบบไร้สายก็มี ราคา 1,700 บาท นาฬิกาข้อมือเข็มราคา 2,700 บาท แบบแว่นตากันแดด ราคา 5,000 บาท แบบกระดุม ราคา 2,000 บาท แบบรีโมตรถยนต์และแบบอื่นๆ

          เมื่อเร็วๆ นี้ ตำรวจรวบนายธนบดี หรือ เอ็ม อายุ26 ปี ลูกชายของอธิการบดีมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใน จ.นครปฐม และนายยุทธนา หรือ เป้ อายุ 23 ปีพร้อมของกลางรถยนต์ 2 คัน เข็มฉีดยา 1 อัน และยาสลบ 2 ขวด พฤติการณ์ชั่วคือร่วมกับนายท็อป เพื่อนอีกคนที่อยู่ระหว่างการหลบหนี โดยอ้างเป็นตำรวจอยู่ที่พัทยาและได้ลักพาตัว น.ส.กิ๊ฟ ผู้เสียหาย ไปเรียกค่าไถ่จำนวน 2 แสนบาท

          วิธีหลอกผู้เสียหายจะพาไปไหว้พระก่อน จึงฉีดยาสลบผสมกับน้ำผลไม้ให้ผู้เสียหายดื่ม และนำไปกักขังไว้ภายในโรงแรมแห่งหนึ่งใน อ.นครชัยศรี จ.นครปฐมพร้อมทั้งบังคับให้ผู้เสียหายสำเร็จความใคร่ให้ด้วย

          หรือปีที่แล้วมีคดีกะเทยล่ำบึ้ก วางยาสลบพระฉกทรัพย์ไปกว่า 2.5 หมื่นบาท โดยอ้างว่าเป็นหมอ ออกอุบายถวายผ้าไหม แถมตรวจสุขภาพและฉีดยาให้

          รูปแบบการหลอกลวงระหว่างนอนอยู่ในวัด เริ่มต้นขึ้นเมื่อมีชายรูปร่างสูงใหญ่ ลักษณะคล้ายสาวประเภทสอง แต่งกายด้วยเสื้อแขนยาวสีดำ นุ่งกางเกงขายาวสีดำ ถือกระเป๋าสีดำ เข้ามาในวัดและขอพบเจ้าอาวาสบอกว่าจะมาถวายผ้าไหม

          เมื่อเจอเจ้าอาวาส กะเทยยักษ์ควักผ้าไหมออกมาจากกระเป๋าและชวนคุย อ้างตัวเป็นหมอ เห็นอาการของเจ้าอาวาสไม่สบายจึงขอตรวจสุขภาพให้ จากนั้นก็ล้วงเครื่องมือแพทย์ เป็นหูฟังและเครื่องวัดความดันออกมาตรวจให้ แล้วบอกว่ามีอาการป่วยด้วยโรคชราต้องฉีดยารักษา พร้อมกับหว่านล้อมจนหลงเชื่อ จึงฉีดยาให้ 1 เข็ม หลังจากนั้นก็ไม่ได้สติอีกเลย

          ไม่เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น ที่เป็นเป้าของมิจฉาชีพหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เองก็ถูกวางยาสลบได้ หากหื่นไม่ถูกที่ถูกทาง ปลายปีที่แล้ว อาจารย์โรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองพัทยา เดินทางเข้าพบเพื่อปรึกษาและขอความช่วยเหลือหลังถูก หญิงอายุประมาณ 40 ปี มอมยาสลบแล้วชิงทรัพย์สิน และรถปิกอัพ 4 ประตู หลบหนีไปเหตุเกิดที่โรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่งในซอยตรงข้ามโรงแรมแอมบาสซาเดอร์ จอมเทียน จ.ชลบุรี

          คราวนี้จับสาวมหาภัยได้ทันควัน เปิดปากรับสารภาพสิ้นว่า ไม่ได้ทำงาน อาศัยเดินสายเล่นการพนันตามบ่อนต่างๆ หลังเงินหมดก็จะแต่งตัวสวยๆ ออกจากบ้านเช่าไปล่าเหยื่อตามสถานบันเทิงต่างๆ ยามค่ำคืนในพื้นที่ จ.ชลบุรี เหยื่อส่วนใหญ่จะเป็นข้าราชการและนักธุรกิจ พอตีสนิทกับเหยื่อได้แล้ว ก็จะแลกเบอร์โทรศัพท์กัน ก่อนจะนัดกันไปเที่ยว และไปจบลงที่โรงแรมม่านรูด

          ก่อนจะฉวยโอกาสตอนเหยื่อเข้าห้องน้ำแอบผสมยานอนหลับลงในเบียร์หรือเครื่องดื่ม พอเหยื่อดื่มแล้วสลบไปก็จะปลดทรัพย์สินไปเรียบทั้งเงินทั้งรถ นำเงินไปเล่นการพนัน พอเงินหมดก็ออกหาเหยื่อใหม่ สารภาพทำมาแล้วกว่า 10 ครั้ง

          ย้อนไปดูยาสลบในอดีต ที่ขาหื่นนิยมใช้เพื่อทำให้เหยื่อสลบคือ ยาโรฮิปนอล(Rohypnol) เมื่อนำมาผสมในเครื่องดื่มจะทำให้เหยื่อจำความไม่ได้ ต่อมาได้มีการนำยา โปรเจสเตอเร็กซ์ซึ่งเป็นยาตัวสำคัญที่ใช้ในการทำหมันสัตว์ขนาดใหญ่มาใช้ร่วมกันอีกด้วย

          มีการเผยแพร่กันว่า ยาโปรเจสเตอเร็กซ์ที่นำมาใช้นั้น เพื่อป้องกันมิให้เหยื่อตั้งครรภ์ มีวิธีใช้ง่ายๆ คือ เติมลงในเครื่องดื่มได้ทุกชนิด คนร้ายจึงใช้ยาสองตัวพร้อมกัน เพื่อผลสองประการคือ เหยื่อที่ถูกข่มขืนจะจดจำไม่ได้ และเหยื่อก็ไม่มีโอกาสตั้งครรภ์ ซึ่งตัดปัญหาตรวจสอบพันธุกรรม กับเด็กทารกที่อาจจะเกิดขึ้นมา

          แต่มหันตภัยจากยาเหล่านี้ กลับมีผลข้างเคียงร้ายแรง เนื่องจากโปรเจสเตอเร็กซ์ถูกผลิตมาใช้ทำหมันสัตว์ใหญ่อย่างม้า หากผู้หญิงคนไหนได้รับยานี้เข้าไปในร่างกาย ก็จะไม่สามารถมีลูกได้เลยในอนาคต ซึ่งยาดังกล่าวหาได้ทั่วไป เพราะคนร้ายสามารถขอจากคนรู้จัก หรือเพื่อนฝูงที่เกี่ยวข้อง อยู่ในภาควิชาด้านสัตวศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งใดก็ได้

          ยาโปรเจสเตอเร็กซ์ หากใช้ในปริมาณน้อยๆ อาจมีฤทธิ์คุมกำเนิดในคนได้ แต่หากใช้ในปริมาณมากเกินไปหรือใช้ติดต่อกันหลายครั้ง ก็อาจทำให้เกิดเนื้องอกที่รังไข่ เป็นหมันถาวรหรือมะเร็ง และอาจจะถึงขั้นเสียชีวิตได้

          ด้านยาอันตรายอีกชนิดหนึ่ง “ดอร์มิคุม”ซึ่งเป็นยานอนหลับประเภทหนึ่ง ที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทภายใน 3-4 นาที ใช้ในรายคนไข้ที่หลับยาก หรือผู้ป่วยที่เป็นโรคนอนไม่หลับอย่างแรงบางคนกินแค่ครึ่งเม็ดก็เคลิ้มหลับไปได้ง่ายๆ

          ดอร์มิคุมเป็นยาที่ไซด์เอฟเฟกต์คือ แม้ว่าผู้ป่วยจะรับยาเข้าไปในร่างกายแล้วก็ตาม แต่ยังสามารถทำตามคำสั่งได้ อย่างที่ทางการแพทย์เรียกว่า หลับตื้น เช่นในกรณีที่ต้องมีการผ่าตัดเสริมสวย และต้องขอความร่วมมือกับผู้ป่วย ก็อาจต้องใช้ยาตัวนี้ประมาณ 10 มิลลิกรัม เพื่อให้ผู้ป่วยพลิกซ้ายพลิกขวาตามคำสั่งแพทย์ได้ และยังออกฤทธิ์ได้นาน 6-8 ชั่วโมง

          ไม่เพียงเท่านี้ “โรฮิปนอล”ก็เป็นยาในกลุ่มบำบัดทางจิต ซึ่งมีใช้มาไม่ต่ำกว่า 20 ปีมาแล้วเช่นเดียวกับยาดอร์มิคุม และยาฮาซิออน หรือที่ตกเป็นข่าวว่าใช้ยาสลบสัตว์มาใช้กับคน ซึ่งยาสลบสัตว์นั้นเป็นยาควบคุมพิเศษ

          ตาม พ.ร.บ.ควบคุมการบำบัดโรคสัตว์ 2505 ไม่ได้มีขายทั่วไป แต่มีขายตามร้านค้าหรือตัวแทนจำหน่ายยาสัตว์ และผู้ที่จะซื้อได้ต้องมีใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้น 1 (ก)จึงไม่สามารถซื้อหามาใช้กันได้ง่ายๆ เหมือนยานอนหลับ หรือยาสลบที่ใช้ในคน ถึงกระนั้นบรรดายาที่มีผลต่อระบบประสาทจำพวกยาสลบนี้ หากมีการหลุดรอดไปถึงคนร้ายก็อาจจะนำไปใช้ประกอบอาชญากรรมได้

          อย่างไรก็ตาม ยากลุ่มนี้อาจจะหลุดมาจากแหล่งใดก็ได้ ซึ่งเราก็ไม่ทราบว่ามาจากที่ใด หากมีการนำไปผสมกับเครื่องดื่ม จะไม่มีทางรู้เลยว่ามีการผสมยาดังกล่าว ซึ่งผู้ที่ดื่มมักจะหมดสติ และถูกคุกคามทางเพศได้ ดังนั้นจะต้องระวังและมีสติตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของจิ้งจอกสังคม !!! 

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องมอมยา เมื่อความหื่นทะลุปรอทแตก เหล่าบรรดาชายกลัดมันต่างท่องคาถาล่าสวาท ตระเวนหาเหยื่อจับผีเสื้อราตรีตามแหล่งสถานบันเทิง คดีลักษณะนี้จึงมีให้เห็นอยู่ดาษดื่น เพียงแต่ช่วงนี้ไม่ค่อยปรากฏเป็นข่าวให้เห็น เพราะผู้เสียหายอาจไม่กล้าแจ้งความเพราะอาย หรือแจ้งแล้วไม่เป็นข่าวเกรียวกราว เนื่องจากไม่ใช่คนเด่นดัง หรือคนส่วนใหญ่มัวแต่ติดตามสถานการณ์การชุมนุมของคนเสื้อแดง

          การก่อคดีของอาชญากร ก็ต้องใช้อุปกรณ์เป็นตัวช่วยเพื่อให้การก่อการสำเร็จ ปัจจุบันอุปกรณ์ก็หาได้ง่ายแสนง่าย เพียงแต่เปิดอินเทอร์เน็ตหาข้อมูลก็พบประกาศอยู่เต็มเว็บไซต์ ทั้งยาสลบ ยานอนหลับ ยาปลุกเซ็กซ์ ประกาศขายกันเกลื่อนกลาด

          หากจำแนกชนิดยาแล้ว มีมากมายหลายชนิด ทั้งยาสลบชนิดน้ำ ใช้ผสมเครื่องดื่ม (น้ำเปล่า เหล้า เบียร์)อาหาร (ไม่ร้อน) ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ เข้าเส้น ขวด 10 ซีซี ราคา 3,500 บาท ยานอนหลับชนิดน้ำ ใช้ผสมเครื่องดื่ม (น้ำเปล่า เหล้า เบียร์) อาหาร (ไม่ร้อน)(ไม่ใช่โดมิคุ่ม) ขวด 10 ซีซี ราคา 2,500 บาท ยานอนหลับชนิดเม็ด (ไม่ใช่โดมิคุ่ม) จำนวน 10 เม็ด ราคา1,000 บาท

          ยากระตุ้นอารมณ์ทางเพศสำหรับผู้หญิง และผู้ชายอุปกรณ์ เซ็กซ์ ต่างๆ มีแทบทุกอย่าง กล้องแอบถ่ายแบบไร้สายก็มี ราคา 1,700 บาท นาฬิกาข้อมือเข็มราคา 2,700 บาท แบบแว่นตากันแดด ราคา 5,000 บาท แบบกระดุม ราคา 2,000 บาท แบบรีโมตรถยนต์และแบบอื่นๆ

          เมื่อเร็วๆ นี้ ตำรวจรวบนายธนบดี หรือ เอ็ม อายุ26 ปี ลูกชายของอธิการบดีมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใน จ.นครปฐม และนายยุทธนา หรือ เป้ อายุ 23 ปีพร้อมของกลางรถยนต์ 2 คัน เข็มฉีดยา 1 อัน และยาสลบ 2 ขวด พฤติการณ์ชั่วคือร่วมกับนายท็อป เพื่อนอีกคนที่อยู่ระหว่างการหลบหนี โดยอ้างเป็นตำรวจอยู่ที่พัทยาและได้ลักพาตัว น.ส.กิ๊ฟ ผู้เสียหาย ไปเรียกค่าไถ่จำนวน 2 แสนบาท

          วิธีหลอกผู้เสียหายจะพาไปไหว้พระก่อน จึงฉีดยาสลบผสมกับน้ำผลไม้ให้ผู้เสียหายดื่ม และนำไปกักขังไว้ภายในโรงแรมแห่งหนึ่งใน อ.นครชัยศรี จ.นครปฐมพร้อมทั้งบังคับให้ผู้เสียหายสำเร็จความใคร่ให้ด้วย

          หรือปีที่แล้วมีคดีกะเทยล่ำบึ้ก วางยาสลบพระฉกทรัพย์ไปกว่า 2.5 หมื่นบาท โดยอ้างว่าเป็นหมอ ออกอุบายถวายผ้าไหม แถมตรวจสุขภาพและฉีดยาให้

          รูปแบบการหลอกลวงระหว่างนอนอยู่ในวัด เริ่มต้นขึ้นเมื่อมีชายรูปร่างสูงใหญ่ ลักษณะคล้ายสาวประเภทสอง แต่งกายด้วยเสื้อแขนยาวสีดำ นุ่งกางเกงขายาวสีดำ ถือกระเป๋าสีดำ เข้ามาในวัดและขอพบเจ้าอาวาสบอกว่าจะมาถวายผ้าไหม

          เมื่อเจอเจ้าอาวาส กะเทยยักษ์ควักผ้าไหมออกมาจากกระเป๋าและชวนคุย อ้างตัวเป็นหมอ เห็นอาการของเจ้าอาวาสไม่สบายจึงขอตรวจสุขภาพให้ จากนั้นก็ล้วงเครื่องมือแพทย์ เป็นหูฟังและเครื่องวัดความดันออกมาตรวจให้ แล้วบอกว่ามีอาการป่วยด้วยโรคชราต้องฉีดยารักษา พร้อมกับหว่านล้อมจนหลงเชื่อ จึงฉีดยาให้ 1 เข็ม หลังจากนั้นก็ไม่ได้สติอีกเลย

          ไม่เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น ที่เป็นเป้าของมิจฉาชีพหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เองก็ถูกวางยาสลบได้ หากหื่นไม่ถูกที่ถูกทาง ปลายปีที่แล้ว อาจารย์โรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองพัทยา เดินทางเข้าพบเพื่อปรึกษาและขอความช่วยเหลือหลังถูก หญิงอายุประมาณ 40 ปี มอมยาสลบแล้วชิงทรัพย์สิน และรถปิกอัพ 4 ประตู หลบหนีไปเหตุเกิดที่โรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่งในซอยตรงข้ามโรงแรมแอมบาสซาเดอร์ จอมเทียน จ.ชลบุรี

          คราวนี้จับสาวมหาภัยได้ทันควัน เปิดปากรับสารภาพสิ้นว่า ไม่ได้ทำงาน อาศัยเดินสายเล่นการพนันตามบ่อนต่างๆ หลังเงินหมดก็จะแต่งตัวสวยๆ ออกจากบ้านเช่าไปล่าเหยื่อตามสถานบันเทิงต่างๆ ยามค่ำคืนในพื้นที่ จ.ชลบุรี เหยื่อส่วนใหญ่จะเป็นข้าราชการและนักธุรกิจ พอตีสนิทกับเหยื่อได้แล้ว ก็จะแลกเบอร์โทรศัพท์กัน ก่อนจะนัดกันไปเที่ยว และไปจบลงที่โรงแรมม่านรูด

          ก่อนจะฉวยโอกาสตอนเหยื่อเข้าห้องน้ำแอบผสมยานอนหลับลงในเบียร์หรือเครื่องดื่ม พอเหยื่อดื่มแล้วสลบไปก็จะปลดทรัพย์สินไปเรียบทั้งเงินทั้งรถ นำเงินไปเล่นการพนัน พอเงินหมดก็ออกหาเหยื่อใหม่ สารภาพทำมาแล้วกว่า 10 ครั้ง

          ย้อนไปดูยาสลบในอดีต ที่ขาหื่นนิยมใช้เพื่อทำให้เหยื่อสลบคือ ยาโรฮิปนอล(Rohypnol) เมื่อนำมาผสมในเครื่องดื่มจะทำให้เหยื่อจำความไม่ได้ ต่อมาได้มีการนำยา โปรเจสเตอเร็กซ์ซึ่งเป็นยาตัวสำคัญที่ใช้ในการทำหมันสัตว์ขนาดใหญ่มาใช้ร่วมกันอีกด้วย

          มีการเผยแพร่กันว่า ยาโปรเจสเตอเร็กซ์ที่นำมาใช้นั้น เพื่อป้องกันมิให้เหยื่อตั้งครรภ์ มีวิธีใช้ง่ายๆ คือ เติมลงในเครื่องดื่มได้ทุกชนิด คนร้ายจึงใช้ยาสองตัวพร้อมกัน เพื่อผลสองประการคือ เหยื่อที่ถูกข่มขืนจะจดจำไม่ได้ และเหยื่อก็ไม่มีโอกาสตั้งครรภ์ ซึ่งตัดปัญหาตรวจสอบพันธุกรรม กับเด็กทารกที่อาจจะเกิดขึ้นมา

          แต่มหันตภัยจากยาเหล่านี้ กลับมีผลข้างเคียงร้ายแรง เนื่องจากโปรเจสเตอเร็กซ์ถูกผลิตมาใช้ทำหมันสัตว์ใหญ่อย่างม้า หากผู้หญิงคนไหนได้รับยานี้เข้าไปในร่างกาย ก็จะไม่สามารถมีลูกได้เลยในอนาคต ซึ่งยาดังกล่าวหาได้ทั่วไป เพราะคนร้ายสามารถขอจากคนรู้จัก หรือเพื่อนฝูงที่เกี่ยวข้อง อยู่ในภาควิชาด้านสัตวศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งใดก็ได้

          ยาโปรเจสเตอเร็กซ์ หากใช้ในปริมาณน้อยๆ อาจมีฤทธิ์คุมกำเนิดในคนได้ แต่หากใช้ในปริมาณมากเกินไปหรือใช้ติดต่อกันหลายครั้ง ก็อาจทำให้เกิดเนื้องอกที่รังไข่ เป็นหมันถาวรหรือมะเร็ง และอาจจะถึงขั้นเสียชีวิตได้

          ด้านยาอันตรายอีกชนิดหนึ่ง “ดอร์มิคุม”ซึ่งเป็นยานอนหลับประเภทหนึ่ง ที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทภายใน 3-4 นาที ใช้ในรายคนไข้ที่หลับยาก หรือผู้ป่วยที่เป็นโรคนอนไม่หลับอย่างแรงบางคนกินแค่ครึ่งเม็ดก็เคลิ้มหลับไปได้ง่ายๆ

          ดอร์มิคุมเป็นยาที่ไซด์เอฟเฟกต์คือ แม้ว่าผู้ป่วยจะรับยาเข้าไปในร่างกายแล้วก็ตาม แต่ยังสามารถทำตามคำสั่งได้ อย่างที่ทางการแพทย์เรียกว่า หลับตื้น เช่นในกรณีที่ต้องมีการผ่าตัดเสริมสวย และต้องขอความร่วมมือกับผู้ป่วย ก็อาจต้องใช้ยาตัวนี้ประมาณ 10 มิลลิกรัม เพื่อให้ผู้ป่วยพลิกซ้ายพลิกขวาตามคำสั่งแพทย์ได้ และยังออกฤทธิ์ได้นาน 6-8 ชั่วโมง

          ไม่เพียงเท่านี้ “โรฮิปนอล”ก็เป็นยาในกลุ่มบำบัดทางจิต ซึ่งมีใช้มาไม่ต่ำกว่า 20 ปีมาแล้วเช่นเดียวกับยาดอร์มิคุม และยาฮาซิออน หรือที่ตกเป็นข่าวว่าใช้ยาสลบสัตว์มาใช้กับคน ซึ่งยาสลบสัตว์นั้นเป็นยาควบคุมพิเศษ

          ตาม พ.ร.บ.ควบคุมการบำบัดโรคสัตว์ 2505 ไม่ได้มีขายทั่วไป แต่มีขายตามร้านค้าหรือตัวแทนจำหน่ายยาสัตว์ และผู้ที่จะซื้อได้ต้องมีใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้น 1 (ก)จึงไม่สามารถซื้อหามาใช้กันได้ง่ายๆ เหมือนยานอนหลับ หรือยาสลบที่ใช้ในคน ถึงกระนั้นบรรดายาที่มีผลต่อระบบประสาทจำพวกยาสลบนี้ หากมีการหลุดรอดไปถึงคนร้ายก็อาจจะนำไปใช้ประกอบอาชญากรรมได้

          อย่างไรก็ตาม ยากลุ่มนี้อาจจะหลุดมาจากแหล่งใดก็ได้ ซึ่งเราก็ไม่ทราบว่ามาจากที่ใด หากมีการนำไปผสมกับเครื่องดื่ม จะไม่มีทางรู้เลยว่ามีการผสมยาดังกล่าว ซึ่งผู้ที่ดื่มมักจะหมดสติ และถูกคุกคามทางเพศได้ ดังนั้นจะต้องระวังและมีสติตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของจิ้งจอกสังคม !!!

 ที่มา: หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์

          ผมไม่เชื่อว่าไม่มีใครแต่งตัวเสร็จแล้วไม่ส่องกระจกสำรวจภาพรวมตัวตน และมีเกณฑ์ในการตัดสินใจว่า ดูดีหรือไม่ดูดี และคิดว่าไม่มีใครที่จะไม่อยากแต่งตัวให้ดูดีมีพลัง และไม่เชื่อว่าจะแค่แต่งตามที่มีเพราะต้องแต่ง ตราบใดที่ยังมีกิเลสมีตัณหา ติชมคนอื่นได้ ก็ย่อมยังมีอารมณ์ความรู้สึกแยกแยะ อะไรดี อะไรไม่ดีได้ แม้ว่าเกณฑ์ในการตัดสินใจอาจยึดถือความเห็นส่วนตัวเป็นสำคัญก็ตาม
       
          คอลัมน์นี้เน้นสาระสัมพันธ์กับคำว่า Lady Manager ซึ่งเน้นประโยชน์ให้เกิดตรงกลุ่มเป้าหมายหลักคือ สาวๆ ที่ออกไปทำงานนอกบ้าน ไปทำมาหากินให้มีรายได้เพื่อดูแลตัวเอง คนใกล้ชิด และอาจมีเหลือเผื่อแผ่ให้สังคม ตามนิยามที่ คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย อยากให้ทุกคนมีคือ ISR: Individual Social Responsibility การร่วมดูแลรับผิดชอบสังคมด้วยสำนึกและความรู้สึกส่วนตัว มิใช่มี CSR: Corporate Social Responsibility คือ สร้างภาพให้องค์กร แต่ตัวตนตั้งแต่ระดับสูงสุดยันระดับล่าง ไม่มี ISR
       
          ดังนั้นสาระที่ผมนำมาก็น่าจะเรียกได้ว่า กำลังให้ผู้อ่านได้ร่วมกันสร้าง ISR ด้วยการเติมเต็ม – ต่อแต้ม สไตล์การแต่งกายให้ดูดี (Look Good) เหมาะสม (Look Right) ลงตัว (Look Great) กับสภาวะการปรากฏกายที่ต้องดูดีมีพลังตัวตนภาพลักษณ์ (HEP Image Powers) เหมาะสมกับการแต่งกายสไตล์ไปทำมาหากิน หรือ Workwear Style
       
       กลุ่มอักขระรหัสหนึ่งของ HEP Lifecode ที่เน้นด้าน 4 วาระโอกาส (Occasions) หลัก คือ
       1. W: Workplace wear เน้นการแต่งกายเพื่อไปปรากฏกายในสถานที่ทำงานทุกแห่ง
       2. SE: Social Event Wear เน้นการแต่งกายเพื่อไปปรากฏกายในกิจกรรมทางสังคม
       3. ATW: All Time Wear เน้นการแต่งกายเพื่อไปปรากฏกายในกิจกรรมต่อเนื่องทั้งวัน
       4. VO: Very Occasion เน้นการแต่งกายเพื่อไปปรากฏกายในโอกาสพิเศษ
       
          ทั้ง 4 อักขระรหัส แยกให้เห็นเป็นรหัสภาพชัดๆว่า คำนึงถึงสถานที่ กิจกรรม เวลา ภารกิจ ซึ่งถ้าจะทำให้ภาพรวมพลังตัวตนภาพลักษณ์ดูดี เหมาะสม ลงตัว กับสภาวะตัวตนคือ คนทำงาน ไม่ว่าจะตำแหน่งใด อักขระรหัสทั้งหมด ก็อาจจะเรียกเป็นนิยาม Dress Code ได้ แต่เป็น Dress Code ที่เปิดกว้างในรูปลักษณ์ และรายละเอียดแบบที่อิสระในการเลือกแต่ง เพียงแต่ผลลัพธ์ (Solution) ต้องเกิดประโยชน์(Benefit) ด้านทัศนคติมุมมองเชิงบวกจากผู้ที่พบเห็นเราในแต่ละโอกาส

          จริงอยู่ที่บางคนอาจเป็นคนมีความเชื่อมั่นสูงมากๆ อาจไม่เคยสังเกตแววตา ท่าที ท่าทาง ของผู้คนรอบด้านว่า มีปฏิกิริยาต่อภาพรวมการแต่งกายในโอกาสนั้นๆ อย่างไร แต่ผมว่าน่าจะต้องเริ่มสนใจนะ
       
          คนทำมาหากิน ถือว่าเป็นธุรกิจยังชีพ และตัวคุณเป็นเจ้าของธุรกิจชีวิตคุณ (Life Business Owner) ในแต่ละวันเราทำมีกำไรหรือขาดทุนจากอารมณ์ของเรา คือ วันไหนหงุดหงิด โดนนายว่า โดนเพื่อนบ่น เกิดทุกข์ทางใจ ถือว่าวันนี้ “ธุรกิจชีวิตคุณขาดทุน” แต่วันไหนอารมณ์ดี มีแต่คนพูดดีๆ นายชม เกิดสุขทางใจ ถือว่าวันนี้ “ธุรกิจชีวิตคุณกำไร” ดังนั้นเมื่อเราเป็นเจ้าของธุรกิจชีวิตเรา กำไร ขาดทุน เราได้รับทางอารมณ์และความรู้สึก ทำไมไม่สนใจสร้าง Lifestyle Business Model ของคุณให้มีกำไรสูงสุด
       
          ผู้หญิงทุกคนทั้งโลก ความสุขที่เริ่มต้นแต่ละเช้าคือ มองตัวเองแต่งตัวแล้ว ดูดี มีพลังตัวตนภาพลักษณ์ตามที่ตั้งใจ และได้รับการตอบสนองทางสายตา คำพูด จากคนรอบด้าน แค่นี้ก็กำไรทั้งวันแล้ว ผมเลยอยากให้สนใจแต่งกายไปทำมาหากินให้เหมาะสมกับ 4 อักขระรหัส HEP Lifecode นั้นๆ
       
          เครื่องแต่งกาย มีศัพท์อินเตอร์หลายนิยาม อาทิ Wardrobe, Outfit, Attire, Uniform, Unity , Freestyle ผมจะถือว่า ทุกศัพท์มันก็สรุปด้วยภาพรวมการแต่งกายของคุณทั้งสิ้น
       
          แต่ลองมาเติมคำนำหน้าลงไปว่า “เครื่องแต่งกายใส่ไปทำงานในธุรกิจต่างๆ” เช่น Business Wardrobe, Business Outfit, Business Attire, Business Freestyle ล่ะ คุณว่าภาพรวมมันมีจุดเน้นใด ?\

          ผมขอยกเอาคำที่ถือว่าเป็นระเบียบระบบที่สุดในเรื่องของการแต่งกายไปทำงาน คือ Attire ก่อน เพราะลองหานิยามสากลของ Attire จาก Http://dictionary.cambridge.org คือ
       Attire noun [U] FORMAL
       clothes, especially of a particular or formal type:
       I hardly think jeans are appropriate attire for a wedding.
       เป็นเครื่องแต่งกาย ที่จัดเตรียมเฉพาะรูปแบบที่เน้นความเป็นทางการ ในโอกาสต่างๆ ดังตัวอย่างประโยคที่ว่า “ฉันไม่อาจยอมรับได้ว่าใส่ยีนส์ไปงานแต่งงาน จะดูดีเหมาะสม..!
       
          แต่มันก็ใช่ว่าจะต้องแต่งให้ดูเป็นทางการ เป็นพิธีรีตองไปหมด เครื่องแต่งกายมาดธุรกิจ จึงเล่นคำเพิ่มเป็น
       1. Business Formal Attire : เครื่องแต่งกายมาดเป็นทางการ ใส่ไปทำงานในสถานที่ และกำหนดการทางธุรกิจที่ต้องการให้ดูจริงจัง น่าเชื่อถือ
       2. Business Casual Attire : เครื่องแต่งกายมาดกึ่งทางการ ใส่ไปทำงานในสถานที่ และกำหนดการทางธุรกิจ ที่ดูผ่อนคลาย แต่ก็ยังดูจริงจัง น่าเชื่อถือ
       3. Business Casual Sport Attire : เครื่องแต่งกายมาดผ่อนคลาย ลำลอง ไม่จริงจัง ดูเป็นกันเอง สำหรับทำงานในวันที่ต้องการหารือ แบบแลกเปลี่ยนความคิด
       4. Business Very Occasion Attire : เครื่องแต่งกายออกงานสังคม ที่เน้นผลลัพธ์ทางธุรกิจที่ต้องเลือกสไตล์ที่สื่อภาพรวมพลังตัวตนภาพลักษณ์ธุรกิจการงาน และพิจารณารูปแบบ สถานที่ เวลา ของงานสังคมนั้นๆ          ถ้าสังเกตให้ดี การแต่งกายทั้ง 4 มาด 4 สไตล์ มีอิสระในการเลือกชิ้นส่วนองค์ประกอบ ซึ่งอาจเป็นแนว Mix & Match หรือ Coordinates (เคยเขียนไว้ตอนหนึ่งแล้วครับ กลับไปอ่านทบทวนได้) แต่มีกรอบในการประเมินพลังตัวตนภาพลักษณ์ได้ด้วยตนเอง (Self-Assessment) ว่า ภาพรวมต้องสะท้อนพลังตัวตนภาพลักษณ์คนทำงานในมาด Business Attire ไม่ได้แต่งตามอำเภอใจ หรือคำแนะนำผิดๆ ของผู้มีประสบการณ์ด้านรูปแบบ แต่ขาดการมองภาพรวมให้ลูกค้าด้าน วาระโอกาส กาลเทศะ และบทบาทตัวตนในมาด Workwear Style
       
          ก็ลองนำไปเป็นแนวทางเบื้องต้นก่อนนะครับ ผมจะหาโอกาสมาเพิ่มเติมเคล็ดลับรายละเอียดให้ลึกขึ้นในโอกาสต่อไป อยากให้ผู้ที่มี HEP Lifecode แล้ว ลองสร้างจินตภาพโดยหันกลับไปมองบรรดาชิ้นส่วนเครื่องแต่งกายที่แต่งอยู่ เพื่อคัดเลือก คัดทิ้ง จัดหาใหม่ ให้ดูดีมีพลังตัวตนภาพลักษณ์ครบด้าน !

ที่มา : เว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์

     รายงานของสหประชาชาติ ว่าด้วยการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เนื่องในโอกาสวันสตรีสากล 8 มี.ค. ระบุถึงบทบาทสตรีในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ด้านเศรษฐกิจและการเมือง ยังถูกจำกัดอยู่มาก ซึ่งส่งผลกระทบถึงการเติบโตทางเศรษฐกิจ และพัฒนาการของแต่ละประเทศ นอกเหนือจากปัญหาการปกป้องสตรีจากการถูกใช้ความรุนแรงหรือการได้รับสิทธิครอบครองอสังหาริมทรัพย์

      นางเฮเลน คลาร์ก หัวหน้าโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ หรือยูเอ็นดีพี กล่าวว่า ปัญหาอยู่ที่การตั้งเป้าหมายทางสังคม ผู้หญิงต้องได้รับสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชาย ตัวอย่างเช่น ปัญหาผู้หญิงถูกกีดกันเข้าทำงาน ทำให้เฉพาะภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกต้องสูญเสียเงินแต่ละปีมากถึง 89,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แม้ว่าสตรีในกลุ่มชาติเอเชียแปซิฟิกได้รับโอกาสมากขึ้น ทั้งด้านการศึกษา การสาธารณสุข และสภาพความเป็นอยู่ดีขึ้น แต่กลุ่มสตรียังถูกสกัดกั้นโอกาสมากกว่ากลุ่มผู้ชายอยู่ดี ซึ่งภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ติดกลุ่มสถานการณ์แย่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิทธิเท่าเทียมด้านการถูกจ้างงาน การเป็นตัวแทนทางการเมือง สิทธิทางกฏหมายต่างๆ รวมถึงการครอบครองที่ดิน อสังหาริมทรัพย์ ปศุสัตว์ ธุรกิจ ทำให้สตรีแทบไม่มีโอกาสครอบครองสิ่งเหล่านั้นเมื่อเทียบกับเพศชาย

       อีกตัวอย่างหนึ่งในสังคมอินเดีย นักการเมืองสตรีท้องถิ่นรายหนึ่ง ถูกรังควาญโดยการปล่อยข่าวว่าเธอสำส่อนทางเพศ ทำให้เธอตกเป็นเหยื่อ ถูกโทรศัพท์รังควาญทางเพศ และถูกพูดจาเย้ยหยัน ระหว่างการประชุมสภาท้องถิ่น ซึ่งปัญหาลักษณะนี้ต้องได้รับการแก้ไขเร่งด่วน เพราะพัฒนาการทางสังคมจะเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้ากลุ่มสตรีหรือพลเมืองโลก 50 เปอร์เซ็นต์ ยังถูกละเลยเรื่องนี้

ที่มา :นสพ.ไทยรัฐ วันที่ 9 มีนาคม 2553

                                                             เช่น คดีสลดใจล่าสุดสดๆ ร้อนๆ เมื่อ 3 มี.ค. ที่เกิดขึ้นกับนางพันธ์ธีรา โกศลดำรงทรัพย์ เจ้าของร้านเสริมสวย ซึ่งถูกฆาตกรรมเสียชีวิตภายในบ้านพักของตนเองโดยฝีมือของแฟนหนุ่มที่รู้จักกันผ่านเว็บดัง “ไฮไฟว์” (Hi5) และได้ตามมาอาศัยอยู่ที่บ้านของผู้ตายได้แค่ 2 เดือน ก่อนลงมือสังหารโหดฝ่ายหญิงและหลบหนีไปพร้อมทรัพย์สินบางส่วน

         หรือก่อนหน้านั้นก็มีกรณีของ “เชอร์รี่ ผุงประเสริฐ” ดาราสาวชื่อดังที่ถูกโจรไซเบอร์ขโมยชื่อ “อีเมล์” เพื่อส่งไปหลอกตุ๋นเงินจากกลุ่มเพื่อนๆ ของเชอร์รี่ได้เงินไปนับแสนบาท

        จากเหตุการณ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นถึง “ช่องโหว่” ในโลกไซเบอร์ที่เปิดกว้างให้บรรดามิจฉาชีพได้ใช้เป็นช่องทางประกอบอาชญากรรมได้อย่างง่ายดาย ซึ่งในแง่มุมของผู้ที่ต้องใช้อินเตอร์เน็ตเป็นประจำ การรู้ให้เท่าทันสังคมไซเบอร์จึงเป็นความจำเป็นอย่างยิ่ง

        “พรชัย จันทรศุภแสง” บรรณาธิการนิตยสารคอมพิวเตอร์ ทูเดย์และนักจัดรายการวิทยุด้านไอที ผู้คร่ำหวอดในวงการมาอย่างยาวนาน ให้ข้อคิดและข้อเตือนใจแก่นักท่องเน็ตที่ไม่อยากตกเป็นเหยื่อโจรไฮเทคทั้งหลายว่า

        “ปัจจุบัน เอาเข้าจริงแล้วเดี๋ยวนี้คนส่วนใหญ่ก็เริ่มใช้ hi5 น้อยลง เพราะมีคู่แข่งเจ้าอื่นเพิ่มขึ้นมา เช่น พวกเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ แต่เมื่อรวมๆ กันต้องยอมรับว่าคนไทยใช้งานเว็บเหล่านี้มากขึ้นทุกวัน

       “ที่สำคัญก็คือ อายุของคนที่เข้าไปใช้งานนั้นน้อยลงเรื่อยๆ โดยส่วนตัวคิดว่าคนที่เข้าไปเล่นส่วนใหญ่จะมีความสุขเวลาอยู่ในโลกเสมือนโลกออนไลน์ ซึ่งจริงๆ แล้ว มันมักจะมีแต่คำโกหกทั้งสิ้น       “คิดว่าโจรผู้ร้ายเหล่านี้มันมีอยู่แล้วในสังคม เช่น ในอดีตคนกลุ่มนี้ก็จะเดินทางไปหลอกหาคนตามผับตามเธค ตัวเหยื่อมักจะเป็นเด็กๆ หรือผู้หญิง แต่เดี๋ยวนี้ยิ่งสะดวกใหญ่ เพราะมีอินเตอร์เน็ตเข้ามาให้ใช้แทน!”

      ส่วนคำแนะนำสำหรับผู้ที่ยังใช้เว็บชุมชนออนไลน์เพื่อประโยชน์จริงๆ พรชัยระบุว่า

       “ถ้าอยากเล่น อย่าเชื่อคนอื่น 100 เปอร์เซ็นต์ เพราะเขาจะพูดอะไรก็ได้ เราไม่สามารถเชื่อได้ทันที หรือบางที เวลาเราคุยกันไปแล้ว รู้สึกว่าพบคนหัวอกเดียวกัน เป็นคนแบบเดียวกัน แล้วถ้าเขาชวนไปทำเรื่องแย่ๆ เหมือนกันเราจะไปไหม เราก็ไม่จำเป็นต้องไป

      “อย่างเมื่อหลายปีก่อน ผมอ่านหนังสือนิยายไต้หวันเกี่ยวกับการฆาตกรรมโดยใช้อินเตอร์เน็ตเป็นเครื่องมือ เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงสามคน ต่างสถานที่และไม่รู้จักกัน แต่ทุกคนล้วนเผาตัวเองตายในห้องพัก สรุปตอนท้ายคือฆาตกรเป็นคนใกล้ชิดที่ฆ่าเหยื่อเพื่อหวังเงินประกัน และใช้วิธีการแช็ต ออนไลน์ในการกล่อมเหยื่อ

       “บางทีคนใกล้ตัวก็อันตรายกว่าคนไกลตัว โจรผู้ร้ายพวกนี้พยายามจะใช้อินเตอร์เน็ตมาเป็นสื่อเพื่อเข้าถึงตัวเรา เพื่อมาตีสนิท มาเป็นคนใกล้ตัวเราให้ได้นั่นเอง” พรชัย กล่าว

       สรุปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นใน “โลกแห่งความจริง” หรือ “โลกเสมือนทางอินเตอร์เน็ต” ล้วนไม่ควรไว้วางใจใครง่ายๆ

แนวทางดีที่สุดในการใช้งานเว็บชุมชนออนไลน์ต่างๆ ควรจะเป็นไปในทางก่อให้เกิดประโยชน์และสร้างสรรค์จะปลอดภัยและดีที่สุด!

ที่มา : นสพ.ข่าวสด วันที่ 09 มีนาคม พ.ศ. 2553  

เรื่อง : สายสวรรค์ ขยันยิ่ง

          อาชีพผู้ประกาศ เป็นอาชีพหนึ่งที่ต้องมีภาพลักษณ์น่าเชื่อถือ เพราะต้องนำเสนอสิ่งที่เป็นข้อมูล ข้อเท็จจริง เนื้อหาสาระทางวิชาการต่างๆ ภาษาที่ใช้ในการทำงานต้องระมัดระวังความถูกต้องแม่นยำ และเป็นทางการ ดังนั้น การแต่งกายก็ต้องนำเสนอออกมาให้สอดคล้องกับภาษาพูดด้วย เพื่อให้ผู้ชมข่าวโทรทัศน์ไม่รู้สึกสับสนและไม่ถูกดึงดูดสายตาให้มองที่การแต่งตัวจนไม่ฟังเนื้อหาสาระที่ผู้ประกาศกำลังถ่ายทอด แต่อย่างไรก็ตามผู้ประกาศข่าวโดยเฉพาะผู้หญิงส่วนใหญ่เป็นผู้ที่รักสวยรักงามและตามแฟชั่นกันอยู่แล้ว เราจึงเห็นแฟชั่นอยู่บนหน้าจอเต็มไปหมด แต่สิ่งพึงระวังก็คือ “ความพอดี” และการเคารพในอาชีพของตัวเองที่ต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง นอกจากนี้ ผู้ชมจะเป็นคนตัดสินค่ะ

          สูตรสำเร็จการแต่งกายแบบผู้ประกาศข่าว จริงๆ แล้วมีไม่กี่รูปแบบหรอกค่ะ และผู้ประกาศข่าวส่วนใหญ่ก็มักจะแต่งกายสุภาพตามหลักสากล

          รูปแบบแรกคือการสวมสูท ที่หมายถึง เสื้อนอกกับกระโปรง หรือเสื้อนอกกับกางเกงที่เข้าชุดกัน ตัดจากผ้าผืนเดียวกัน เสื้อตัวในอาจเป็นเสื้อเชิ้ต หรือเสื้อยืดเนื้อดี สีสุภาพ หรือถ้าสูทเป็นแบบเข้ารูปคอตื้นมากๆก็อาจไม่จำเป็นต้องมีเสื้อซ้อนด้านในให้ดูอึดอัดอีก

          การใส่สูทเต็มพิกัดแบบนี้เหมาะสำหรับการทำหน้าที่ประกาศข่าวที่เป็นทางการมาก การนำเสนอแบบยืนเห็นเต็มตัว การรายงานนอกสถานที่ที่กำหนดให้แต่งกายสุภาพ เป็นทางการ เช่น ทำเนียบรัฐบาล งานพระราชพิธี หรือรัฐพิธี และแน่นอนว่าเครื่องประดับของสาวๆ ก็ต้องมีรูปแบบและขนาดแต่พองาม ไม่ใหญ่โต รกรุงรัง หรือวิบวับแวววาวขัดกับเสื้อผ้า

          ถ้าเป็นผู้ประกาศชายก็ต้องสวมสูทกางเกงเข้าชุด เสื้อเชิ้ตสีอ่อน เนคไทมีสีสันได้แต่ก็ต้องสุภาพ ไม่นิยมลวดลายกราฟิกใหญ่ๆ หรือสีฉูดฉาด แม้กระทั่งเนคไทเส้นเล็กที่ดูแฟชั่นมากเกินไปก็ไม่เหมาะ สวมรองเท้าหนังสีดำ

          รูปแบบที่สองเป็นการแต่งกายแบบกึ่งทางการ ซึ่งพบเห็นได้มากกว่า นั่นคือท่อนบนอาจจะเป็นแจ๊คเก็ต (คำนี้คนไทยมักเข้าใจผิดว่าเป็นเสื้อกีฬาหรือแจ๊คเก็ตลำลอง อันที่จริงเขาใช้เรียกสูทตัวเดียวที่ไม่มีกางเกงหรือกระโปรงเข้าชุดนั่นล่ะค่ะ)สวมทับเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายหรือเนื้อผ้าที่ลดความเป็นทางการลง ไปจนถึงเสื้อยืด(ที่ไม่ใช่ลายการ์ตูนหรือสีแปร๋นนัก) ส่วนท่อนล่างเป็นกางเกงหรือกระโปรงที่เข้ากัน บางครั้งอาจเป็นกางเกงยีนส์สีเข้มแบบสุภาพก็ได้

          ลุคนี้เป็นที่นิยมสำหรับนักข่าวมากเพราะจะสบายตัว เคลื่อนไหวได้อย่างกระฉับกระเฉง คล่องแคล่ว ไปได้หลายงานหลายโอกาส ทั้ง In Door และ Out Door ถ้าไม่ได้ไปในสถานที่ราชการสำคัญ หรือถูกกำหนดให้แต่งตัวเป็นทางการ ก็มักจะเห็นการแต่งกายในลักษณะนี้กันมากทั้งชายและหญิง

          ดูแลความเรียบร้อยของเสื้อผ้าแล้ว ก็ต้องดูแลการแต่งหน้า ทำผม ให้สอดคล้องกันด้วยค่ะ ผู้ประกาศข่าวชายก็ต้องตัดผมสั้นเข้าทรงตลอดเวลา ไม่นิยมไว้หนวดเครา กันจอนหูให้เรียบร้อย ย้อมสีผมได้แต่ก็ไม่นิยมให้ฉูดฉาด เพราะอาจจะดูเป็นพวกผู้ชายหน่อมแน้มไป ไม่น่าเชื่อถือ ผู้ประกาศข่าวชายนี่ต้องอนุรักษ์นิยม มากกว่าผู้หญิงด้วยซ้ำ จะมีแฟชั่นบ้างก็ให้อยู่ที่เสื้อผ้า มากกว่าทรงผม หน้าตาก็ไม่ต้องเมคอัพมาก แค่ลงแป้งฝุ่นหรือแป้งแข็งให้ดูผิวพรรณดี ถ้าคิ้วโล้นไปก็ปัดคิ้วด้วยแปรงให้ขึ้นรูปเสียหน่อย ไม่ต้องถึงกับใช้ดินสอเขียนคิ้ว ปัดแก้มบางๆ ให้ดูมีสุขภาพดี หน้าสดใส รวมทั้งลิปสติคก็แค่ลงลิปกลอสไม่ให้ปากแห้งหรือลิปสีอ่อนแก้ปัญหาริมฝีปากคล้ำของผู้ประกาศชายที่สูบบุหรี่ ใครแต่งมากกว่านี้ ก็จะลดคะแนนความน่าเชื่อลงไปตามสัดส่วนของเมคอัพนั่นแหละค่ะ

          ผู้ประกาศหญิง ซึ่งเป็นเพศที่รักสวยรักงาม และผู้ชมก็นิยมมองสิ่งที่สวยๆงามๆ เป็นทุนเดิมอยู่แล้วนั้น มีโอกาสในการแต่งหน้าและทำผมได้หลากหลายมากกว่า ทรงผมก็มักเปลี่ยนไปตามแฟชั่นแต่ละยุคสมัย มีทั้งผมยาวสลวยสวยเก๋ และผมสั้น ตั้งแต่ผมบ๊อบยาวกว่าใบหูไปจนถึงผมซอยสั้น

          ส่วนตัวดิฉันเอง ตอนเป็นผู้ประกาศใหม่ๆ ก็ผมยาวตรงถึงกลางหลัง ด้านหน้ายกเป็นกระบังขึ้นมาเรียบกริบ อ่านข่าวคู่กับเจ้านายเก่า คุณเทพชัย หย่อง เมื่อครั้งท่านเป็นผู้อำนวยการฝ่ายข่าวไอทีวียุคแรก ก็ถูกคุณเทพชัยเหน็บแนมทุกวัน ว่าดูเป็นนางนพมาศมากกว่าผู้ประกาศข่าว ถูกกดดันมากเข้าดิฉันก็ตัดผม จากยาวประบ่า ก็ค่อยๆ สั้นขึ้นเรื่อยๆ จน 10 ปีที่ผ่านมาไม่เคยผมยาวอีกเลย เพราะเคยชินกับความสะดวกสบาย สระเซ็ทผมก็แสนง่าย รวดเร็วเหมาะกับอาชีพมาก แถมยังได้ลุคที่ดูเฉียบ มั่นใจขึ้นอีกต่างหาก

          เคล็ดลับอีกอย่างหนึ่งคือต้องจัดเวลาเข้าร้านตัดผม ทำสีผมให้เข้าที่ไว้ตลอด เพราะบางช่วงอาจจะมีงานยุ่งเหยิงเสียจนผมเผ้าเสียทรง กระเซอะกระเซิงไปได้

          แนวการแต่งหน้าในโทนสีธรรมชาติ หรือเอิร์ธโทน เป็นแนวที่คลาสสิคที่สุดสำหรับผู้ประกาศข่าวค่ะ ไม่จำเป็นต้องแต่งเปลือกตาไปตามสีเสื้อเสมอไป หรือแม้จะมีโทนสีตามเสื้อผ้าหรือสีผมก็ต้องใช้ศิลปะในการเกลี่ยสีให้ออกมานุ่มนวลที่สุด แนวสโมคกี้อาย หรือเขียนตาเข้มดำปี๋ ก็ไม่เหมาะ อยากเปลี่ยนบรรยากาศก็นานๆครั้งก็พอ พวกอายชาโดว์สีเหลือบๆ หรือมีประกายวิบวับต้องหลีกเลี่ยง เพราะเวลาอ่านข่าวไปกระพริบตาไป ผู้ชมก็คงสะดุดตากับประกายแวววาวปิ๊งๆ ตลอดเวลา รวมทั้งลิปสติคก็ไม่ควรทาสีสดโดดเด่นเกินไป เพราะอย่าลืมว่าขณะอ่านข่าวปากเราต้องขยับตลอดเวลา อย่าดึงดูดสายตาผู้ชมให้ดูที่ริมฝีปากแดงแจ๋มากกว่าฟังข่าว

           และต้องฝึกการแต่งหน้าตัวเองให้เป็นด้วยนะคะ เพราะแม้เวลาที่อ่านข่าวอยู่ในสถานีเขาจะมีช่างแต่งหน้าให้ แต่เมื่อต้องไปรายงานข่าวด่วนๆ ไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศหลายๆวัน ก็ต้องดูแลตัวเองให้ดูดี ไม่ต้องสวยเด้งจนเกินเหตุ แต่ก็อย่าดูเป็นยายเพิ้งเป็นอันขาด

          เพราะข่าวโทรทัศน์ที่มีเนื้อหาข่าวที่ดี การถ่ายทำตัดต่อภาพดี และผู้รายงานข่าวดูดีด้วย ก็จะเป็นข่าวโทรทัศน์ที่มีคุณภาพ ดูแล้วเพลิดเพลิน และมีโอกาสได้รับความนิยมสูงด้วยค่ะ

          เมื่อวันที่ 24 มกราคม พญ.พรทิพย์ ภูวบัณฑิตศิลป กรรมการสมาคมแพทย์ผิวหนังแห่งประเทศไทย กล่าวว่า ขณะนี้มีกระแสความนิยมในคลีนิคเสริมความงามโดยการนำเลือดไปปั่นให้ได้ โกรท แฟคเตอร์ซึ่งเป็นสารที่ทำให้เซลล์ทำงานเป็นปกติ เพื่อซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ ทำให้ใบหน้าดูดีขึ้น ลดรอยเหี่ยวย่นถือเป็นกลยุทธ์หนึ่งทางการตลาดเท่านั้น ส่วนข้อเสียคือ อาจจะไม่มีผลการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย นอกจากนี้ยังเจ็บตัวเสียเวลาและเสียเงินด้วย

          “ที่ผ่านมา กลยุทธ์ทางการตลาดต้องการที่จะขายของก็บอกแต่กลุ่มตัวอย่างวิจัยที่ได้ผลหรือบอกส่วนดีที่ได้ผลในห้องทดลองแต่ไม่ได้บอกถึงข้อเท็จจริงหรือแง่ลบว่าใช้ในมนุษย์จริงๆ แล้วเป็นอย่างไรถึงกระแสความนิยมในการนำเลือดมาปั่นแล้วนำโกรท แฟคเตอร์ที่อยู่ในเกล็ดเลือดมาฉีดบนใบหน้าเพื่อความอ่อนเยาว์ว่า เทคนิคดังกล่าวยังไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นไปตามมาตรฐานการรักษาของแพทย์ผิวหนัง เนื่องจากยังไม่มีงานวิจัยที่ดำเนินการทดสอบกับจำนวนคนที่มากพอจนเป็นที่ยอมรับ และอาจจะมีความเสี่ยงอาการติดเชื้อความสะอาดและความปลอดภัย”พญ.พรทิพย์กล่าว

          พญ.พรทิพย์กล่าวว่า โดยปกติการทำให้ผิวขาวคือการลดปัจจัยที่ทำให้แสงกระทบกับผิวหน้า การใช้ครีมกันแดด รวมถึงการทำ ทรีทเม้นท์โดยให้เซลล์ผิวหนังชั้นขี้ไคลที่อยู่ชั้นนอกสุดลอกออก เพื่อให้เซลล์ผิวหนังชั้นกำพร้านั้น ดูกระจ่างใส นอกจากนี้ยังใช้ยาโดยเน้นหยุดการสร้างเม็ดสีของผิว เช่น ยาไฮโดรควิโนน ซึ่งเป็นสารห้ามใช้ในเครื่องสำอางแต่สามารถนำไปใช้เพื่อการรักษาได้

          นพ.สมศักดิ์ โล่ห์เลขา นายกแพทยสภา กล่าวว่า แพทยสภาได้ตรวจสอบการใช้เลือดมาปั่นแล้วนำโกรท แฟคเตอร์ที่อยู่ในเกร็ดเลือดมาฉีดบนใบหน้า ช่วยให้ผิวเต่งตึงแล้ว พบว่า วิธีการดังกล่าวยังไม่ได้รับการยอมรับทางการแพทย์และถือว่าไม่ใช่วิธีการรักษาที่เป็นไปตามมาตรฐาน อย่างไรก็ตาม ได้นำเรื่องดังกล่าวเข้าสู่การพิจารณาของคณะอนุกรรมการจริธรรมว่ามีความเหมาะสมเป็นไปตามหลักวิชาการหรือไม่ รวมทั้งแพทยสภาได้ทำหนังสือสอบถามไปยังราชวิทยาลัยอายุแพทย์แล้วเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้นว่ามีหลักฐานทางวิชาการอ้างอิงหรือไม่ หรือมีการวิจัยและตีพิมพ์

          ลงในวารสารทางการแพทย์ที่ได้รับการยอมรับหรือไม่

          ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากการโทรศัพท์ไปสอบถาม สถานบริการความงามชื่อดังแห่งหนึ่ง พบว่า มีการให้บริการโกรท แฟคเตอร์ 1 คอร์ส จำนวน 5 ครั้ง ราคา 24,000 บาท โดยอ้างว่าให้ดูผิวอ่อนเยาว์หน้าตึง สำหรับขั้นตอนเป็นการดูดเลือดจากแขน 10 ซีซี ผสมกับวิตามินซี จากนั้นฉีดกลับใบหน้า 22 จุด สามารถทำได้ทุกสาขา ขณะที่การให้บริการโกรท แฟคเตอร์ ในสถานบริการเสริมความงามบางแห่ง ใช้สารโกรทแฟคเตอร์สกัด โดยเป็นสารสกัดที่นำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกาอ้างว่าได้รับการรับรองจากองค์การอาหารและยา (อย.) อัตราค่าบริการ 1 คอร์ส จำนวน 4 ครั้ง 16,700 บาท หรือครั้งละ 5,500 บาท สรรพคุณ ทำให้ผิวหนังอวบอิ่ม ช่วยฟื้นฟูและสร้างเซลล์ผิวหนังใหม่ ทำให้ผิวเต่งตึงทันที อยู่ได้นาน 1 ปี ทั้งแพทย์และลูกค้าที่มาใช้บริการปลอดภัยดีและไม่มีการปั่นจากเลือด ฉีดใบหน้า เนื่องจากไม่สะอาดและไม่ปลอดภัย

ที่มา : มติชนออนไลน์ วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2553

          สาธารณสุข เตือนสาวๆ ที่ฮิตแฟชั่นติด “ขนตาปลอม” เสริมเสน่ห์ให้ใบหน้าโดดเด่น ตาโตหวานคมแบบสาวอินเดีย ชี้หากไม่สะอาดจะสะสมเชื้อโรค ทำให้ตาดำอักเสบ เสี่ยงตาบอดได้ เนื่องจากหนังตาเป็นบริเวณที่มีผิวบอบบาง เสี่ยงต่อการแพ้ได้ง่าย แนะหากจะใช้ต้องได้มาตรฐาน ก่อนใส่ต้องล้างมือให้สะอาด ไม่ควรใช้ขนตาปลอมร่วมกับคนอื่น หรือใส่ต่อเนื่องกันนานๆ หากมีอาการแพ้หรืออักเสบ ต้องปรึกษาจักษุแพทย์ทันที

        นายแพทย์ไพจิตร์ วราชิต ปลัดกระทรวงสาธารณสุข ให้สัมภาษณ์ว่า ปัจจุบันกระแสแฟชั่นใส่ขนตาปลอม กำลังฮิตมาแรง เป็นที่นิยมของสาวๆ โดยเฉพาะวัยรุ่น เพื่อเสริมบุคลิกสร้างความมั่นใจ ให้ดูดี มีเสน่ห์ ตากลมโตแบบตุ๊กตา หรือตาคมแบบสาวอินเดีย ทำให้ผู้รักสวยรักงาม ทั้งชายหญิง ฮิตติดขนตาปลอมที่มีลักษณะยาวและงอน เพื่อให้ดวงตาดูโต ขับใบหน้าให้โดดเด่น ยิ่งคนที่มีขนตาน้อยและสั้น ก็ยิ่งนำมาติดเพิ่มหลายชั้น บางคนติดเป็นแพหนาเหมือนขนนก บางคนนำขนตาปลอมที่มีลูกปัด คริสตัล เพชรประดับอยู่มาติด เช่นที่ดารานางแบบใช้กัน
        นายแพทย์ไพจิตร์กล่าวต่อว่า การสิ่งนำแปลกปลอมวัสดุต่างๆ มาติดที่ขนตา นับว่าเสี่ยงอันตรายต่อนัยน์ตา เป็นตัวทำลายดวงตาทางอ้อม เนื่องจากอาจทำให้เกิดสิ่งสกปรกมาสะสมบริเวณหนังตา และหากเก็บรักษาขนตาปลอมไม่ถูกวิธี ไม่สะอาด เมื่อนำมาติดที่ขอบตาซึ่งติดกับขนตา จึงมีโอกาสที่เชื้อโรคจะเข้าสู่ดวงตา อาจก่อเกิดอาการแพ้ระคายเคือง อักเสบ มีโอกาสเสี่ยงถึงขั้นตาบอดได้
“จึงอยากเตือนให้ผู้ที่ติดขนตาปลอมอยู่ หรือกำลังจะเริ่มหัดติดขนตาปลอม ให้ระมัดระวัง เนื่องจากขนตาของคนเรา มีความสำคัญอย่างมากต่อดวงตา มีหน้าที่ป้องกันอันตรายที่จะเกิดกับดวงตา เช่นป้องกันฝุ่นผง ฝุ่นละออง และเหงื่อไม่ให้ไหลเข้าสู่ดวงตา” นายแพทย์ไพจิตร์กล่าว
             ทางด้านนายแพทย์ฐาปนวงศ์ ตั้งอุไรวรรณ จักษุแพทย์ประจำโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า กล่าวว่า โดยทั่วไป คนเราจะมีขนตาบนมากกว่าขนตาล่าง โดยขนตาบนมีประมาณ 120 เส้น ขนตาข้างล่างมีประมาณ 80 เส้น ที่โคนขนตาแต่ละเส้น จะมีต่อมไขมันและต่อมเหงื่อช่วยผลิตไขมันและน้ำไปหล่อเลี้ยงดวงตา เพื่อเคลือบกระจกตาให้ชุ่มชื้น ทำให้ดวงตาไม่แห้ง หากไม่ทะนุถนอมดวงตา โดยเฉพาะเวลาที่ต้องติดขนตาปลอมและขณะดึงออก กาวที่ติดขนตาอาจจะทำให้ขนตาจริงหลุดติดมาด้วย ยิ่งทำบ่อยครั้งจะยิ่งสร้างความกระทบกระเทือนต่อขนตา ขนตาก็จะหลุดร่วง หรือเปราะบาง หักง่ายและไม่แข็งแรง ส่งผลถึงการทำลายดวงตาของตัวเองได้
           นายแพทย์ฐาปนวงศ์ กล่าวต่อว่า ขนตาปลอมและกาวติดขนตา ที่มีวางจำหน่ายอยู่ขณะนี้ มีราคาตั้งแต่ 10 บาท ถึง 300 บาท มีทั้งที่ผลิตได้ตามมาตรฐานถูกต้องตามหลักวิชาการ และไม่ได้มาตรฐาน ขนตาปลอมมีทั้งอ่อนนุ่มไปจนถึงแข็งมาก มีหลากหลายรูปแบบ เช่น เป็นแผงเส้นตรง เส้นสานกัน แบบเป็นช่อ แบบลักษณะเหมือนขนนกและแบบที่นำลูกปัด คริสตัล เพชรมาติดประดับ โดยกาวที่ใช้ติดขนตาปลอม ต้องมีคุณภาพดี ผลิตถูกต้องตามหลักวิชาการ มีส่วนประกอบสำคัญที่เหมาะกับการใช้เฉพาะที่ และต้องระบุฉลากชัดเจนว่าใช้กับดวงตาเท่านั้น หากใช้กาวอื่นมาติด อาจเป็นอันตรายได้
           นายแพทย์ฐาปนวงศ์กล่าวต่ออีกว่า ขนตาปลอมที่ไม่สะอาดหรือเก็บรักษาไม่ดี หรือเป็นขนตาปลอมที่ผลิตจากบริษัทที่ไม่ได้มาตรฐาน หากนำมาใช้แล้วหลุดเข้าไปทิ่มตาดำ อาจทำให้ตาดำเกิดการติดเชื้อและอักเสบตามมา มีโอกาสเสี่ยงตาบอดได้ และหากกาวติดขนตาปลอมที่ไม่มีคุณภาพเข้าตา ก็จะมีปฏิกิริยาต่อดวงตา ทำให้เกิดอาการแพ้ ระคายเคือง ตาอักเสบได้เช่นกัน
           “ขอเตือน”ผู้ที่ชอบติดขนตาปลอม ต้องระวังอย่างมากเรื่องความสะอาด ก่อนใส่ขนตาปลอมต้องล้างมือให้สะอาดทุกครั้ง ทำความสะอาดขนตาปลอมทุกครั้งเมื่อนำมาใช้ซ้ำ ไม่ควรใช้ขนตาปลอมร่วมกับคนอื่น หรือไม่ควรติดขนตาปลอมติดต่อกันนานๆ ควรหยุดพักบ้าง ประการสำคัญหากมีอาการแพ้หรืออักเสบหลังติดขนตาปลอม เช่น เกิดผื่นแดง มีตุ่มหนองใส อักเสบ บวม แสบหรือระคายเคือง ต้องรีบปรึกษาจักษุแพทย์ทันที เพื่อรับการรักษาอย่างทันท่วงที” นายแพทย์ฐาปนวงศ์กล่าว
          นายแพทย์ฐาปนวงศ์กล่าวต่ออีกว่า ขนตาของคนเรา มีความสำคัญอย่างมากต่อดวงตา การบำรุงทะนุถนอมขนตาให้แข็งแรง ไม่หลุดร่วง มีหลายวิธี เช่น กินอาหารที่มีกรดโฟลิค ซึ่งมีในตับ ผักใบเขียว ยีสต์ซึ่งมีในขนมปังและนมเปรี้ยว และธาตุสังกะสีซึ่งมีในหอยนางรม ตับ เนื้อ ถั่ว ธัญพืช อาหารทะเล และไข่เป็นต้น

แหล่งข่าวโดย…. สำนักสารนิเทศ กระทรวงสาธารณสุข 

วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2553